លោកស្រី ផង ក្ដិម៖ ភាពជាអ្នកដឹកនាំក្នុងសហគមន៍​ជនជាតិទំពួន

ថ្ងៃទី២៤ ខែមករា ឆ្នាំ២០២៥ ក្រុងបានលុង ខេត្តរតនគីរី - នៅចំកណ្ដាលព្រៃដ៏ត្រឈឹងត្រឈៃខៀវស្រងាត់ និងទឹកបឹងយក្សឡោមថ្លាដូចកញ្ចក់ ទឹកដីនេះមានអត្ថន័យជ្រាលជ្រៅសម្រាប់ជនជាតិទំពួន ដែលផ្សារភ្ជាប់ធម្មជាតិជាមួយនឹងកេរ្តិ៍មរតករបស់ពួកគេ។ ទីនេះបានផ្តល់ភាពជាអ្នកដឹកនាំរបស់លោកស្រី ផង ក្ដិម។ នៅក្នុងខេត្តដាច់ស្រយាលនាភូមិភាគឥសាន្តនៃប្រទេសកម្ពុជានេះ លោកស្រី ក្ដិម ដឹកនាំដោយមានគោលបំណងច្បាស់លាស់ ។ ក្នុងនាមជាអ្នកដឹកនាំជនជាតិទំពួន គាត់ធ្វើការងារដោយឥតនឿយហត់ដើម្បីធ្វើឲ្យជីវិតកុមារបានប្រសើរឡើង ដោយដោះស្រាយបញ្ហាកង្វះអាហារូបត្ថម្ភ និងលើកកម្ពស់ការចិញ្ចឹមបីបាច់កុមារតូច។ តាមរយៈការរួមបញ្ចូលចំណេះដឹងប្រពៃណីទំនៀមទម្លាប់ជាមួយនឹងដំណោះស្រាយបែបទំនើបៗ លោកស្រី ក្ដិម នាំក្ដីសង្ឃឹមដល់គ្រួសារចំនួន ៩៤២គ្រួសារ នៅក្នុងសហគមន៍របស់គាត់។

គាត់បានចាប់ផ្ដើមការងារជាមន្រ្តីផ្សព្វផ្សាយសហគមន៍ជាមួយនឹងអង្គការក្នុងស្រុកមួយ និងធ្វើការងារដោយឥតនឿយហត់ ដើម្បីផ្ដល់ដល់កុមារនូវការចាប់ផ្ដើមនៅក្នុងជីវិតប្រកបដោយសុខភាពល្អ និងស្មើភាពគ្នា។ ដំណើរនៃភាពជាអ្នកដឹកនាំរបស់គាត់បានបន្តវិវត្ត ដោយនាំឱ្យគាត់មានការទទួលខុសត្រូវកាន់តែខ្លាំង។ នៅពេលនេះ ក្នុងនាមជាចៅសង្កាត់យក្ខឡោម គាត់គាំទ្រគំនិតផ្ដួចផ្ដើមនានា ដែលរួមបញ្ចូលទំនៀមទម្លាប់ប្រពៃណីជាមួយនឹងវឌ្ឍនភាព ដែលជាការផ្ដល់ភាពអង់អាចជូនសហគមន៍ទំពួន និងកសាងអនាគតភ្លឺស្វាង។

ក្នុងវ័យ ៣៦ឆ្នាំ លោកស្រី ក្ដិម ធ្វើដំណើរឆ្លងកាត់ភូមិរបស់គាត់ដោយមានជំនឿចិត្ត និងគោលបំណង។ ជាតួនាទីរបស់គាត់ និង ក្នុងនាមជាអ្នកតំណាងជនជាតិទំពួន ដែលជាក្រុមជនជាតិដើមភាគតិចមួយក្នុងចំណោមក្រុមជនជាតិដើមភាគតិចនានានៅកម្ពុជា គាត់បង្ហាញកេរ្តិ៍មរតករបស់ពួកគេប្រកបដោយមោទកភាព ភាពខ្លាំង ភាពវៃឆ្លាត និងការប្ដេជ្ញាចិត្ត ។ យោងតាមជំរឿនរបស់រដ្ឋាភិបាលនៅឆ្នាំ២០១៩ សហគមន៍ទំពួនមានប្រជាជនចំនួន ៣៦,៣៧៣នាក់ ក្នុងចំណោមប្រជាជនជនជាតិដើមភាគតិចនៅប្រទេសនេះជិតកន្លះលាននាក់ ដែលរួមចំណែកក្នុងប្រពៃណីដ៏ជ្រាលជ្រៅ និងរស់រវើកនៅកម្ពុជា។

នៅឆ្នាំ២០២២ លោកស្រី ក្ដិម បានសម្រេចព្រឹត្តិការណ៍សំខាន់ជាប្រវត្តិសាស្រ្តក្នុងនាមជាស្រ្តីជនជាតិដើមភាគតិចដំបូង ដែលទទួលបានការចាត់តាំងពីរដ្ឋាភិបាលឱ្យដឹកនាំសង្កាត់យក្ខឡោមក្នុងនាមជាចៅសង្កាត់។ គាត់គឺជាស្រ្តីម្នាក់ក្នុងចំណោមស្រ្តីបួននាក់ប៉ុណ្ណោះ ដែលដើរតួនាទីជាមេឃុំ ឬចៅសង្កាត់នៅខេត្ត រតនគីរី ដែលធ្វើឱ្យតួនាទីរបស់គាត់កាន់តែមានភាពគួរឱ្យកត់សម្គាល់បន្ថែមទៀត។ នៅពេលនេះ គាត់គ្រប់គ្រងលើប្រជាជនចំនួន ៤.០០០នាក់ រួមទាំងកុមារតូច ៣០០នាក់ ដែលនេះគឺជាការទទួលខុសត្រូវដ៏ធំមួយ ដែល ស្រ្តីនៅក្នុងតំបន់នេះកម្រនឹងទទួលបានណាស់។ នេះគឺជាតួនាទីដែលគាត់ទទួលយកប្រកដោយមោទកភាព។

ក្នុងជីវិតការងាររបស់គាត់ ប្ដីរបស់គាត់ ដែលជាសង្សារនឹងគ្នានៅថ្នាក់វិទ្យាល័យ និងជាបុគ្គលិកអង្គការមិនមែនរដ្ឋាភិបាល គឺជាអ្នកនៅពីក្រោយ និងគាំទ្រគាត់។ គាត់បាននិយាយថា “ខ្ញុំចង់ឱ្យកូនស្រីរបស់ខ្ញុំរកបានបុរសម្នាក់ដូចជាគាត់ បុរសម្នាក់ដែលជម្រុញក្ដីសុបិន្ត និងឈរនៅជិតគាត់។” ការទុកចិត្ត និងការគោរពនេះ បានជំរុញគាត់ឱ្យតាំងចិត្តជួយបង្កើតអនាគតកាន់តែល្អប្រសើរសម្រាប់ភូមិរបស់គាត់។

នៅឆ្នាំ២០១៧ លោកស្រី ក្ដិម បានបោះជំហានទៅធ្វើជាអ្នកទទួលបន្ទុកកិច្ចការនារី និងកុមារ ឃុំសង្កាត់ ដែលដឹកនាំលើកម្មវិធីការចិញ្ចឹមបីបាច់កុមារតូច ក្រោមការគាំទ្រមូលនិធិពីរដ្ឋាភិបាលអូស្ត្រាលី។ កម្មវិធីនេះអនុវត្តដោយក្រសួងអប់រំ យុវជន និងកីឡា ក្រសួងកិច្ចការនារី និងបានដាក់ចេញនូវវិធីសាស្រ្តចិញ្ចឹមកូនថ្មីៗ ដែលខុសពីការចិញ្ចឹមតាមបែបប្រពៃណីរបស់គាត់។

“ពេលខ្ញុំមានកូនស្រីដំបូង ខ្ញុំអនុវត្តតាមវិធីចាស់ៗប៉ុណ្ណោះ ដោយគ្មានការសួរនាំ និងការលើកទឹកចិត្ត” នេះជាការរំលឹករបស់គាត់ជាមួយនឹងការសើចដ៏ទន់ភ្លន់ៗ។ “នៅពេលនោះ ខ្ញុំដឹងតែប៉ុណ្ណឹង។” ប៉ុន្តែកម្មវិធីការចិញ្ចឹមកុមារតូច បានធ្វើឲ្យគាត់មើលឃើញវិធីសាស្ត្រល្អ ដែលបានជំរុញកូនស្រីទីពីររបស់គាត់ឲ្យចង់ចេះចង់ដឹង។ លោកស្រី ក្ដិម បានមើលឃើញភាពខុសគ្នាគួរឱ្យកត់សម្គាល់ ចំពោះកូនអាយុប្រាំពីរឆ្នាំរបស់គាត់។ “នាងមានលក្ខណៈខុសគ្នាខ្លាំង នាងតែងសួរ ‘ហេតុអ្វី’ នៅពេលនាងឃើញអ្វីមួយ។ ខ្ញុំបានដឹងថា ខ្ញុំគួរជំរុញភាពចង់ចេះចង់ដឹង​ ជាជាងឲ្យគាត់នៅស្ងៀមស្ងាត់។”

កម្មវិធីនេះបានមកដល់ខេត្ត រតនគីរី ចំពេលដែលខេត្តនេះត្រូវការបំផុត។ ភាពក្រីក្រ និងបញ្ហាកង្វះអាហារូបត្ថម្ភមានកម្រិតខ្ពស់ ការអប់រំអំពីការចិញ្ចឹមកូនជាបណ្ដើរៗ គឺជាការចាំបាច់។ 

កុមារអាយុក្រោមប្រាំឆ្នាំជិត ៤៣ភាគរយនៅក្នុងតំបន់នេះមានភាពក្រេសក្រិន និង ១៤ភាគរយមានភាពស្គមស្គាំង ពោលគឺ ស្ថិតនៅក្នុងចំណោមអត្រាខ្វះអាហារូបត្ថម្ភខ្ពស់បំផុតនៅកម្ពុជា។

 វគ្គសិក្ខាសាលាស្ដីពីការចិញ្ចឹមបីបាច់កុមារតូច ផ្ដល់ជូនឪពុកម្ដាយនូវចំណេះដឹងនានា ដើម្បីអភិវឌ្ឍខួរក្បាល ការរៀនសូត្រតាំងពីវ័យកុមារតូច ការធំលូតលាស់ផ្លូវកាយ និងផ្លូវចិត្ត ដោយផ្ដល់ដល់ពួកគេនូវឧបករណ៍ ដើម្បីជួយកុមារតូចៗឱ្យសម្រេចបានសក្ដានុពលពេញលេញរបស់ពួកគេ ។

ក្នុងនាមជាចៅសង្កាត់ នៅពេលនេះ លោកស្រី ក្ដិម ដឹកនាំវគ្គសិក្ខាសាលានៅក្នុងភូមិទាំងប្រាំពីរ ដោយគាត់មើលឃើញការផ្លាស់ប្ដូរជាលើកដំបូងចំពោះជីវិតគ្រួសារនានា និងជីវិតរបស់កុមារ។ គាត់កត់សម្គាល់ថា “កុមារមានការចូលរួមកាន់តែខ្លាំង ហើយឪពុកម្ដាយកាន់តែជឿជាក់លើខ្លួនឯង។ គ្រួសារជាច្រើនរៀនពីគ្នាទៅវិញទៅមក។” ទោះជាយ៉ាងណាក្ដី បញ្ហាប្រឈមនៅតែមាន។ គ្រួសារមួយចំនួន ឧទាហរណ៍ រងឥទ្ធិពលពីគ្រឿងស្រវឹង ។ លោកស្រី ក្ដិម ទទួលស្គាល់ថា “វាមិនងាយស្រួលឡើយដើម្បីឲ្យគ្រប់គ្នាចូលរួម ប៉ុន្តែយើងនៅតែព្យាយាម។” ក្រុមការងាររបស់គាត់សហការជាមួយក្រុមគាំទ្រសុខភាពភូមិ នៅក្នុងការរៀបចំវគ្គប្រចាំខែសម្រាប់ឪពុកម្ដាយ។