អ្នកសរសេរកូដវ័យក្មេងបង្ហាញភាពលេចធ្លោនៅក្នុងកម្មវិធីអប់រំបង្កើតហ្គេមថ្នាក់ជាតិ
កុមារីអាយុប្រាំបួនឆ្នាំទាំងនេះបានរៀនជំនាញបច្ចេកវិទ្យាដូចជាការសរសេរកូដ ការរចនា និងការដោះស្រាយបញ្ហាពីព្រះសង្ឃមួយអង្គ។ ទំនុកចិត្ត និងភាពក្លាហានរបស់ពួកគេនាពេលនោះ ធ្វើឱ្យមនុស្សជាង ៦០០ នាក់នៅទីក្រុងភ្នំពេញស្ងើចសរសើរ។
- English
- Khmer
ខេត្តសៀមរាប ថ្ងៃទី ១០ ខែមីនា ឆ្នាំ ២០២៦ – នៅលើវេទិកាមួយនៅចំពោះមុខមនុស្សជាង ៦០០ នាក់ ប្អូនស្រី បញ្ញាពេជ្រ និង មិញជូ ដែលមានអាយុ ៩ ឆ្នាំ មិនមានអារម្មណ៍ភ័យអ្វីទាល់តែសោះ។
ប្អូនស្រី ពេជ្រ ដែលកំពុងរៀននៅថ្នាក់ទី៤ និយាយថា «សម្រាប់ខ្ញុំ ខ្ញុំមានអារម្មណ៍សប្បាយចិត្ត និងរំភើប។ ខ្ញុំមិនមានអារម្មណ៍ភ័យទេ ព្រោះខ្ញុំបានត្រៀមខ្លួនរួចរាល់ហើយ។» ខ្ញុំបានហាត់សម ហើយខ្ញុំបានតាំងចិត្តរបស់ខ្ញុំឱ្យស្ងប់។
ប្អូនស្រី មិញជូ ដែលជាមិត្តរួមថ្នាក់ក៏បាននិយាយថា «ខ្ញុំបានដឹកនាំក្រុម ហើយបានប្រាប់ពួកគាត់ឱ្យខិតខំធ្វើការដើម្បីសហការគ្នា។ ហើយគ្រូបានបង្វឹកយើងជាប់ រហូតដល់យើងត្រៀមខ្លួនរួចរាល់»។
កាលពីខែធ្នូ ឆ្នាំមុន ក្រុមរបស់ពួកគេដែលមានសមាជិកប្រាំនាក់ ដែលហៅខ្លួនឯងថា Girl Digital បានធ្វើដំណើរពីខេត្តសៀមរាបទៅកាន់ទីក្រុងភ្នំពេញ ដើម្បីបង្ហាញហ្គេមមួយដែលពួកគេបានរចនា និងបង្កើតឡើងតាំងពីដំបូងសម្រាប់កម្មវិធីអប់រំបង្កើតហ្គេម (Game Jam) ថ្នាក់ជាតិរបស់ប្រទេសកម្ពុជា ដែលជាការប្រកួតប្រជែងមួយដែលបានប្រមូលផ្តុំសិស្សជាង ៦០០ នាក់មកពី សាលារៀនចំនួន ១៤ នៅទូទាំងប្រទេស ដើម្បីបង្ហាញវីដេអូហ្គេមដើមរបស់ពួកគេនៅចំពោះមុខគណកម្មការដែលជាអ្នកជំនាញ។ ព្រឹត្តិការណ៍នេះ ដែលរៀបចំរួមគ្នាដោយយូនីសេហ្វ និងក្រសួងអប់រំ យុវជន និងកីឡា គឺជាព្រឹត្តិការណ៍ផ្ដាច់ព្រ័ត្រនៃការខិតខំប្រឹងប្រែងរយៈពេលប្រាំមួយសប្តាហ៍ ដោយកុមារីសិក្សានៅពេលទំនេរ ដើម្បីរៀនជំនាញបច្ចេកវិទ្យាដូចជា ការសរសេរកូដ ការរចនា និងការដោះស្រាយបញ្ហា។
ដោយមានអាយុត្រឹមតែប្រាំបួនឆ្នាំប៉ុណ្ណោះ កុមារីទាំងនេះជាអ្នកចូលរួមប្រកួតក្នុងចំណោមអ្នកដែលមានវ័យក្មេងបំផុត។
ប្អូនស្រី ពេជ្រ បាននិយាយថា «ម្តាយរបស់ខ្ញុំបានលើកទឹកចិត្តខ្ញុំ ហើយនិយាយថា ទោះបីជាខ្ញុំចាញ់ ឬឈ្នះក៏ដោយ វាមិនអីទេ ពីព្រោះយើងបានខិតខំប្រឹងប្រែងអស់ពីសមត្ថភាព»។ ជាងប្រាំមួយខែមុន ប្អូនបានដឹងតែមុខងារកុំព្យូទ័រជាមូលដ្ឋានដូចជាការបើក និងបិទវា ប៉ុណ្ណោះ។ ប្អូនស្រីបន្ថែមថា «ពីព្រោះពេលខ្លះយើងឈ្នះ ពេលខ្លះយើងចាញ់»។
ព្រះតេជគុណ ភាព ពិសិដ្ឋ ជាព្រះសង្ឃដែលបង្រៀនបច្ចេកវិទ្យាព័ត៌មាន និងទំនាក់ទំនង (ICT) នៅសាលា និងដែលបានណែនាំសិស្សឱ្យសម្រេចបាននូវសមិទ្ធផលរបស់ពួកគេ បានមានសង្ឃដីកាថា «ពេលខ្ញុំឃើញពួកគេឡើង ខ្ញុំគិតថាពួកគេនឹងធ្វើបានល្អ ពីព្រោះពួកគេបានអនុវត្តច្រើន ហើយពួកគេមានការយល់ដឹងច្រើន»។ ក្រៅពីការបង្រៀនជំនាញបច្ចេកទេស ព្រះអង្គមានសង្ឃដីកាថា ព្រះអង្គបានបង្រៀនមេរៀនព្រះសង្ឃអំពីសីលធម៌ អាកប្បកិរិយា និងសុខភាពផ្លូវចិត្ត ដើម្បីពង្រឹងសិទ្ធិអំណាចដល់សិស្សរបស់ព្រះអង្គតាមរយៈការរៀនសូត្ររបស់ពួកគេ។ «ដូច្នេះហើយ ខ្ញុំគិតថាយើងមិនគួរភ័យខ្លាចពេកទេ។ វាមិនអីទេ ពីព្រោះយើងបានដឹងពីសមត្ថភាពរបស់ពួកគេជាមុន»។
ដោយមានការលើកទឹកចិត្តចំពោះអាកប្បកិរិយានេះ និងអ្នកណែនាំដែលគាំទ្រនៅជុំវិញប្អូនៗ ក្រុមនេះបានសម្រេចលទ្ធផលលើសពីការរំពឹងទុករបស់ពួកគេ។ ពួកគេបានឈ្នះពានរង្វាន់លើកទឹកចិត្តស្ដីពីការទទួលស្គាល់ភាពធន់ ទំនុកចិត្ត និងភាពក្លាហានរបស់ពួកគេ។
ព្រះអង្គមានសង្ឃដីកាថាថា «អាត្មាមានមោទនភាពពេលឃើញពួកគេសម្រេចបានជោគជ័យ ក៏ដូចជាឃើញមុខរបស់ពួកគេនៅលើបណ្ដាញសង្គម»។
ប្រទេសកម្ពុជាគឺជាប្រទេសមួយក្នុងចំណោមប្រទេសចំនួនប្រាំបីដែលចូលរួមក្នុងកម្មវិធី Game Changers Coalition របស់យូនីសេហ្វ ជាកម្មវិធីមួយដែលជួយយុវជនអភិវឌ្ឍជំនាញវិទ្យាសាស្ត្រ បច្ចេកវិទ្យា វិស្វកម្ម សិល្បៈ និងគណិតវិទ្យា (STEAM) តាមរយៈការបង្កើតវីដេអូហ្គេម ដោយផ្តោតជាពិសេសលើកុមារី។ កម្មវិធីនេះជាកិច្ចសហការជាសកលរវាងយូនីសេហ្វ និងឧស្សាហកម្មហ្គេម និងបច្ចេកវិទ្យា រួមមានដូចជា Bitget, Micron Foundation និង Video Games Europe ដែលគិតស្រមៃឡើងវិញនូវអនាគតដ៏សម្បូរបែប និងកាន់តែមានបរិយាប័ន្ននៃវិស័យនេះ។ គំនិតផ្ដួចផ្ដើមនេះត្រូវបានបង្កើតឡើងដើម្បីដោះស្រាយនឹងរបាំងរចនាសម្ព័ន្ធដែលរារាំងកុមារី និងស្ត្រីមិនឱ្យចូលប្រឡូកក្នុងវិស័យបច្ចេកវិទ្យា ខណៈពេលដែលកំពុងអនុវត្តវិធីសាស្រ្តសិក្សាប្រកបដោយភាពច្នៃប្រឌិតដូចជាការរៀនតាមរយៈការលេងជាដើម។
ប្រទេសកម្ពុជាកំពុងយកចិត្តទុកដាក់ចំពោះបញ្ហាប្រឈមនេះ។ នៅក្នុងព្រឹត្តិការណ៍កម្មវិធីអប់រំបង្កើតហ្គេម (Game Jam) សកលលើកដំបូងរបស់យូនីសេហ្វ ក្នុងឆ្នាំ ២០២៥ មានក្រុមចំនួនបួនក្នុងចំណោមក្រុមដែលឈ្នះទាំងប្រាំពីរ បានមកពីប្រទេសកម្ពុជា។ ដោយមានការប្តេជ្ញាចិត្តពីក្រសួងអប់រំ យុវជន និងកីឡា កម្មវិធីអប់រំបង្កើតហ្គេម (Game Jam) ថ្នាក់ជាតិប្រចាំឆ្នាំ បច្ចុប្បន្ននេះទាក់ទាញក្មេងស្រីរាប់រយនាក់ឱ្យសាកល្បងគំនិតថ្មីៗ កសាងជំនាញ និងទំនុកចិត្ត ព្រមទាំងគិតស្រមៃមើលនូវអនាគតថ្មីក្នុងវិស័យបច្ចេកវិទ្យា។
នៅកម្ពុជា កុមារីនៅតែមានចំនួនតិចតួចនៅក្នុងមុខវិជ្ជា STEAM។ ប៉ុន្តែសម្រាប់សិស្សានុសិស្សវ័យក្មេងៗនៅក្នុងប្រទេស ការសន្មតដែលបង្រៀនកុមារីថាមុខវិជ្ជា STEAM គឺសម្រាប់តែកុមារាប៉ុណ្ណោះ កំពុងតែផ្លាស់ប្តូររួចទៅហើយ។
ប្អូនស្រី មិញជូ ដែលជាអ្នកដឹកនាំក្រុម Girl Digital បាននិយាយថា «ជាទូទៅ ខ្ញុំមិនគិតបែបនោះទេ ពីព្រោះកុំព្យូទ័រអាចប្រើបានទាំងក្មេងប្រុស និងក្មេងស្រី។ គ្មានអ្វីដែលថា "មិនមែនសម្រាប់ក្មេងប្រុស" ឬ "មិនមែនសម្រាប់ក្មេងស្រី" ទេ។ ខ្ញុំចង់ប្រាប់ក្មេងស្រីតូចៗឱ្យខិតខំរៀនសូត្រ កុំបោះបង់ ហើយទោះបីជាគេគិតថារឿងនោះសម្រាប់ក្មេងប្រុសក៏ដោយ យើងនៅតែអាចរៀនវាបានដែរ។
ជាង ៦៥ ភាគរយនៃអ្នកចូលរួមនៅក្នុងកម្មវិធីអប់រំបង្កើតហ្គេម (Game Jam) គឺជាកុមារី។ ព្រះតេជគុណ ភាព ពិសិដ្ឋ មានសង្ឃដីកាថា នៅសាលារបស់ប្អូន ពេជ្រ និងប្អូន ម៉ែនជូ ក្នុងខេត្តសៀមរាប សិស្សភាគច្រើនដែលបានចុះឈ្មោះចូលរៀនថ្នាក់ក្រៅម៉ោងសិក្សារបស់កម្មវិធី Game Changers គឺជាកុមារី។ ព្រះអង្គមានសង្ឃដីកាថា កុមារកាន់តែមានការភ្ញាក់ផ្អើលទៀតពេលដឹងថា ការរៀននេះគឺរៀនពាក់ព័ន្ធនឹងការរៀនអំពីហ្គេម។
ព្រះអង្គមានសង្ឃដីកាថា «ពេលពួកគាត់ឮអំពីការប្រកួតប្រជែងថ្នាក់ជាតិជាលើកដំបូង សិស្សពិតជាមានការភ្ញាក់ផ្អើលយ៉ាងខ្លាំង។ ពួកគេបាននិយាយថា "ឈប់សិន តាមពិតយើងរៀនពីរបៀបបង្កើតហ្គេមមែនទេ?" នៅពេលនោះ ពួកគេមិនទាន់យល់ពីគោលបំណងនៃការលេងហ្គេម ឬតម្លៃដែលវាអាចផ្តល់មកយើងនៅឡើយទេ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ នៅពេលដែលពួកគេចាប់ផ្តើមរៀន អាត្មាបានពន្យល់ថា ហ្គេមមិនមែនអាក្រក់នោះទេ។ អាត្មាបានបង្ហាញពួកគេថា ប្រសិនបើពួកគេរៀនជំនាញទាំងនេះ ពួកគេអាចរកប្រាក់ចិញ្ចឹមជីវិត ហើយថែមទាំងអាចប្រើប្រាស់វាដើម្បីបង្កើតដំណោះស្រាយចំពោះបញ្ហាក្នុងសង្គមជាក់ស្ដែងទៀតផង។
កម្មវិធីសិក្សានេះលើកទឹកចិត្តសិស្សឱ្យរចនាហ្គេមដែលផ្អែកលើបទពិសោធផ្ទាល់ខ្លួន និងបញ្ហាដែលប៉ះពាល់ដល់សហគមន៍របស់ពួកគេ ដោយបង្ហាញពីតួនាទីរបស់បច្ចេកវិទ្យាច្នៃប្រឌិតក្នុងការបំពាក់បំប៉នយុវជនឱ្យក្លាយជាអ្នកដោះស្រាយបញ្ហាដ៏សកម្ម និងជាអ្នកបង្កើតឌីជីថល។ ហ្គេមរបស់ក្រុម Girl Digital ជួយកុមារឱ្យរៀនផ្នែកផ្សេងៗនៃកុំព្យូទ័រ ទាំងផ្នែករឹង និងផ្នែកទន់ ដែលជាគោលគំនិតដែលពួកគេបានបង្ហាញក្នុងអំឡុងពេលធ្វើបទបង្ហាញ។
ព្រះតេជគុណ ភាព ពិសិដ្ឋ ទតឃើញពីតម្លៃនៃការចាប់ផ្តើមតាំងពីវ័យកុមារ។
ព្រះអង្គមានសង្ឃដីកាថា «អាត្មាតែងតែពន្យល់ពួកគេថា ប្រសិនបើពួកគេរៀនជំនាញទាំងនេះតាំងពីពួកគេនៅក្មេងខ្ចី បច្ចេកវិទ្យានឹងជួយពួកគេស្វែងរកឱកាសការងារល្អៗនាពេលអនាគត។ អាត្មាបានប្រាប់ពួកគេថា ប្រសិនបើពួកគេខិតខំប្រឹងប្រែង និងអនុវត្តជាប្រចាំ នោះការងារដែលពួកគេចាប់ផ្តើមនៅថ្ងៃនេះ នឹងផ្តល់លទ្ធផលនាពេលខាងមុខ។ ពួកគេនឹងមានជំនាញនៅពេលពួកគេបញ្ចប់ការសិក្សាថ្នាក់មធ្យមសិក្សា និងវិទ្យាល័យ ហើយនៅពេលពួកគេចូលរៀននៅសាកលវិទ្យាល័យ ពួកគេនឹងមានជំនាញគ្រប់គ្រាន់ដើម្បីបន្តការសិក្សាថ្នាក់បរិញ្ញាបត្រ ឬខ្ពស់ជាងនេះក្នុងវិស័យដូចជា STEM និងបច្ចេកវិទ្យាព័ត៌មាន។»
ពួកគេចងចាំមេរៀននោះជាប់នៅក្នុងចិត្ត។
ប្អូនស្រី មិញជូ និយាយថា «ពេលខ្ញុំធំឡើង ខ្ញុំចង់ក្លាយជាគ្រូបង្រៀនកុំព្យូទ័រ។ ដូច្នេះខ្ញុំអាចជួយអ្នកជំនាន់ក្រោយឱ្យយល់កាន់តែច្បាស់អំពីកុំព្យូទ័រ»។
