បញ្ចប់អំពើហិង្សានៅតាមសាលារៀន តាមរយៈការដាក់វិន័យបែបវិជ្ជមាន

អត្ថបទរូបថតពិពណ៌នាពីលទ្ធផលដែលបច្ចេកទេសដាក់វិន័យបែបវិជ្ជមានមានលើសិស្សានុសិស្សតាមសាលារៀនក្នុងប្រទេសកម្ពុជា។

Voctoria Laroche
Children having fun at shcool
UNICEF Cambodia/2019/Fani Llaurado

17 កញ្ញា 2019

កាលពីឆ្នាំ ២០១៥ គ្រូបង្រៀននៅសាលាបឋមសិក្សា​ពាមរក៏ ក្នុងខេត្តព្រៃវែង ប្រទេស​កម្ពុជា បានចូលរួម​វគ្គបណ្ដុះបណ្ដាលស្ដីពីការដាក់វិន័យបែបវិជ្ជមានជាលើកដំបូងក្នុងប្រទេសកម្ពុជា។ អត្ថបទអដោយ រូបថតខាងក្រោមនេះ​​ បង្ហាញពីរបៀបដែលសាលារៀនប្រែក្លាយជាទីកន្លែង​ដែលផ្ដល់នូវបរិយាកាសកាន់តែវិជ្ជមានដល់គ្រូបង្រៀន និង​សិស្សានុសិស្ស។   

A boy look out from the classroom
UNICEF Cambodia/2019/Fani Llaurado

“ខ្ញុំធ្លាប់តែខ្លាចគ្រូ និង​មិនចង់ទៅ​សាលារៀនឡើយ ប៉ុន្តែ​ឥលូវនេះ ខ្ញុំឈប់ខ្លាចគ្រូ និងគេចសាលារៀនទៀតហើយ”។ នេះជា​សម្ដីរបស់កុមារា វុទ្ធី (អាយុ ១១ឆ្នាំ) ដែលបង្ហាញពី​ការ​ផ្លាស់ប្ដូរ​ក្នុងសាលារៀន​របស់គាត់ ចាប់តាំង​ពី​គ្រូរបស់គាត់បានទទួល​វគ្គបណ្ដុះបណ្ដាល​អំពីជំនាញ​​ដាក់វិន័យបែបវិជ្ជមានរួចមក។

លោក កែវ សារ៉េន ជានាយកសាលា​បឋមសិក្សាពាមរក៏។

កន្លងមកនៅសាលាបឋមសិក្សា​ពាមរក៏ វត្តមានរបស់សិស្ស​បន្ត​ថយចុះ​ជាលំដាប់ ហើយ​សិស្សជាច្រើន​នាក់ដែលមករៀន​ ទទួលបាពិន្ទុ ទាប។ លោក សារ៉េន បានប្ដេជ្ញា​រិះរកវិធី​ ដើម្បីផ្លាស់ប្ដូរនិន្នាការនេះ។ គាត់ត្រូវ​បានក្រសួង​អប់រំ យុវជន និងកីឡា ទាក់ទង​ឱ្យ​ចុះឈ្មោះ​គ្រូបង្រៀនរបស់គាត់ចូលរួម​ក្នុង​វគ្គបណ្ដុះបណ្ដាលសាកល្បងស្តីពីការដាក់វិន័យបែប​វិជ្ជមាន ក្រោមការឧបត្ថម្ភថវិកាពីយូនីសេហ្វ តា​ម​រយៈ​ដៃគូរបស់ខ្លួន គឺ ទីភ្នាក់ងារអភិវឌ្ឍន៍អន្តរជាតិស៊ុយអ៊ែត (SIDA), ទីភ្នាក់ងារ​អាមេរិក ដើម្បីអភិវឌ្ឍន៍​អន្តរជាតិ (USAID) និងក្រុម​ហ៊ុន ព្រីម៉ាក (Primark)។​

Mr Keo Saren, a teacher at Peam Ror Primary School
UNICEF Cambodia/2019/Fani Llaurado
A girl has fun in the playground
UNICEF Cambodia/2018/Fani Llaurado

នៅសាលាបឋមសិក្សាពាមរក៏ កុមារ​ទទួលរង​ការ​ដាក់ទណ្ឌកម្ម​រាងកាយ​ជាច្រើនប្រភេទ ព្រមទាំង​ការ​ដាក់វិន័យក្នុងទម្រង់ផ្សេងទៀត ដែល​បង្កផលប៉ះពាល់​អវិជ្ជមាន​ខាងផ្លូវកាយ និងផ្លូវចិត្ត ទៅលើសិស្ស។ ទម្រង់មួយនៃការដាក់វិន័យ​បែបនេះគឺ ការឱ្យសិស្ស​ឈរជើង​មួយ និងលើកដៃទៅលើ។ ចាប់តាំង​ពីគ្រូចាប់ផ្ដើម​អនុវត្ត​បច្ចេកទេស​ដាក់​វិន័យតាមបែបវិជ្ជមានរួចមក ឥឡូវនេះ​គេច្រើន​តែសង្កេតឃើញកុមារ​ឈរជើងមួយបែបនេះ ពេលដែលលេង​លោត​មឹកទៅវិញ ជាជាង​ក្នុងទម្រង់​ជា​ការ​ដាក់ទណ្ឌកម្ម។

លោក សារ៉េន នាយកសាលា​បាននិយាយថា៖ “មានពេលមួយនោះ មាន​ឪពុកម្ដាយរបស់សិស្សម្នាក់បានរាយការណ៍ថា​ ពេលត្រឡប់ទៅផ្ទះវិញ កូនរបស់គាត់មានចេញឈាមត្រចៀក ​ដោយសារ​តែគ្រូមួលខ្លាំងពេករហូតដល់ដាច់ទងត្រចៀក”។ សាលាបឋមសិក្សាពាមរក៏បានបង្កើត​ក្រុមផ្ដល់ប្រឹក្សា​នៅក្នុងឃុំ ដើម្បី​ផ្សព្វផ្សាយ​ពី​បច្ចេកទេស​ដាក់វិន័យបែបវិជ្ជមានក្នុងសហគមន៍ទាំងមូល។ ឪពុកម្ដាយទាំងឡាយបានកត់សម្គាល់ពី លទ្ធផល​ជាវិជ្ជមាន​ចេញពីការអនុវត្ត​បច្ចេកទេស​ទាំងនេះ ហើយក៏យកបច្ចេកទេស​ទាំងនេះទៅ​អនុវត្ត​នៅក្នុងផ្ទះរបស់ពួកគេ។ ក្នុង​​រូបភាពនេះ ឡុង សុខណា (អាយុ ១២ឆ្នាំ) កំពុង​ធ្វើកិច្ចការ​ដែលសាលា​ដាក់​ឱ្យធ្វើនៅផ្ទះ ជាមួយ​នឹង​ម្ដាយ​របស់នាង ខណៈពេលដែលប្អូនប្រុសរបស់នាងឈ្មោះ កក្កដា (អាយុ ៤ឆ្នាំ) កំពុងលេងជាមួយនឹង​ប្រដាប់លេង។

Long Sokna doing homework with her mom
UNICEF Cambodia/2018/Fani Llaurado
Mr Mork Koy
UNICEF Cambodia/2018/Fani Llaurado

លោក ម៉ក់ កូយ បានធ្វើជា​គ្រូបង្រៀនអស់រយៈពេល​៣០ឆ្នាំហើយ។ លោកបានរៀបរាប់ពីបទពិសោធន៍នៃការ​ដាក់វិន័យនៅក្នុងថ្នាក់រៀន​របស់គាត់ ថា៖ “ខ្ញុំវាយសិស្សជាមួយនឹង​សៀវភៅយ៉ាងខ្លាំងរហូត​ដល់គេ​ចុះក្អួត។ ប្រសិនបើ​កុមារ​ណាម្នាក់​ធ្វើ​ខុស​​អ្វីមួយ ខ្ញុំ​ចាប់ផ្ដើម​វាយគេភ្លាម។ ឥឡូវនេះខ្ញុំមានអារម្មណ៍មិនល្អឡើយ នៅពេលដែលនឹកឃើញរឿងនេះឡើងវិញ។ ខ្ញុំខ្មាសខ្លួនឯង ដោយសារ​តែអ្វីដែលខ្ញុំធ្លាប់ធ្វើដាក់សិស្ស​​របស់ខ្ញុំ”។ ឥឡូវនេះ លោកគ្រូ ម៉ក់ កូយ គឺជាអ្នក​ជំរុញឱ្យមានការដាក់វិន័យបែបវិជ្ជមាននៅក្នុងសាលារៀន ហើយក៏ជាអ្នក​ដឹកនាំគណៈកម្មការ​វិន័យរបស់សាលារៀននេះផងដែរ។

លោកនាយកសាលា កែវ សារ៉េន បានពន្យល់ថា “ចំនួនករណី​ការសំឡុតធ្វើបាប និង​អំពើហិង្សារវាងសិស្ស និងសិស្សត្រូវបានថយចុះគួរ​ឱ្យកត់សម្គាល់ ព្រោះតែ​គ្រូ​ឈប់ប្រើប្រាស់​ការដាក់ទណ្ឌកម្ម​លើរាងកាយ និងទម្រង់នៃការ​ដាក់វិន័យផ្សេងទៀត ដែល​បង្កផលប៉ះពាល់​អវិជ្ជមាន​ខាង​ផ្លូវកាយ និងផ្លូវចិត្ត​ទៅលើសិស្ស”។

Children at school
UNICEF Cambodia/2018/Fani Llaurado
Laughter in the classroom
UNICEF Cambodia/2018/Fani Llaurado

សំណើចក្អាកក្អាយ​ និងភាព​ញញឹមស្រស់ស្រាយ បានមកជំនួស​សេចក្ដី​ភ័យខ្លាច និងទឹកភ្នែកនៅក្នុង​ថ្នាក់រៀន។ បច្ចេកទេស​ដាក់​វិន័យ​តាមបែប​វិជ្ជមាននាំឱ្យទំនាក់ទំនងរវាងគ្រូ និងសិស្ស​ក្នុងសាលាពាមរក៏កាន់តែមានភាព​ល្អប្រសើរជាងមុន។ គ្រូបង្ហាញ​ជាគំរូពី​ឥរិយាបថវិជ្ជមាន​ ដើម្បីឱ្យសិស្សរបស់ខ្លួន​អនុវត្ត​តាម ដូចជាការ​ប្រើប្រាស់​ពាក្យសម្ដីល្អៗ និងការ​មិន​វាយតប់ជាដើម។

ឡុង សុខណា គឺជា​សិស្ស​រៀនពូកែម្នាក់​នៅក្នុងសាលា​ពាមរក៏។​ នាងក៏ធ្លាប់ទទួល​រងអំពើហិង្សា​ផ្លូវកាយ​ពីគ្រូ​បង្រៀនរបស់នាងផងដែរ។ នាង​រំឭកឡើងវិញថា “ខ្ញុំធ្លាប់ជួបនឹង​បញ្ហា​នៅក្នុងសាលា​រៀន ដោយ​​សារ​តែ​ខ្ញុំមិនយកចិត្តទុកដាក់ស្ដាប់គ្រូ និង​លេង​ក្នុងម៉ោងសិក្សា​។ ដោយសារតែទង្វើបែបនេះ ខ្ញុំ​ត្រូវ​បានគ្រូវាយ។​ ខ្ញុំមានអារម្មណ៍​មិន​ល្អឡើយ ហើយ​នៅពេល​ដែលមិត្តរួមថ្នាក់របស់ខ្ញុំ ត្រូវ​បានគ្រូវាយដែរនោះ ខ្ញុំមានអារម្មណ៍អាណិត​​ពួកគេខ្លាំងណាស់។

បច្ចុប្បន្ននេះ ខ្ញុំ​យល់ឃើញថា ខ្ញុំងាយស្រួលនិយាយទៅកាន់គ្រូ​របស់​ខ្ញុំជាងមុន។ នៅពេលដែលខ្ញុំមិនយល់ពី​លេខនព្វន្ត ខ្ញុំ​មិន​ខ្លាច​នឹងសួរនោះឡើយ។ ខ្ញុំចូលចិត្ត​ នៅពេលដែល​គ្រូ​របស់ខ្ញុំនិយាយ​ដោយប្រើពាក្យ​ពេចន៍សុភាពរាបសាមករកខ្ញុំ និងជួយ​ពន្យល់ឱ្យខ្ញុំយល់។ ខ្ញុំមានអារម្មណ៍ក្លាហានក្នុងការនិយាយទៅកាន់គាត់ ខ្ញុំដឹងថា គាត់នឹងមិនវាយខ្ញុំឡើយ”។

Long Sokna
UNICEF Cambodia/2018/Fani Llaurado
Mr Mork Koy explains the card system
UNICEF Cambodia/2018/Fani Llaurado

លោក ម៉ក់ កូយ ពន្យល់ពីប្រព័ន្ធប័ណ្ណដាក់វិន័យបែបវិជ្ជមានទៅកាន់សិស្សនៅក្នុងថ្នាក់រៀន។ កុមារ​ដែល​មានឥរិយាបថមិនល្អ នឹងទទួល​បាន “ប័ណ្ណ​ពណ៌​លឿង” ដែលតំណាង​ឱ្យការព្រមានផ្ទាល់មាត់ពីគ្រូ។ ប្រសិនបើស្ថានភាពនេះនៅតែ​បន្ត​កើតឡើង​ទៀត ពួកគេ​នឹង​ទទួលបាន​ប័ណ្ណ​មួយ​ទៀត ហើយនឹងត្រូវ​ដាក់​ឱ្យនៅដោយ​ឡែកពីមិត្តភក្តិរបស់ពួកគេ។ ប្រសិនបើចាំបាច់ ស្ថានភាពនេះនឹងនាំឱ្យមានការចេញ “ប័ណ្ណពណ៌ក្រហម” ពេលនោះ សិស្សនឹង​ត្រូវ​បញ្ជូនទៅកាន់ការិយាល័យរបស់នាយកសាលាដែល​នឹង​មានការ​ចាប់​ផ្ដើម​អនុវត្ត​ដំណើរការ​ដាក់វិន័យ​បែបផ្លូវការ ដោយមានការចូលរួម​ពីគណៈកម្មការវិន័យ។

សមាសភាពគណៈកម្មការវិន័យរួមមាន៖ តំណាង​ក្រុមប្រឹក្សា​កុមារ​ចំនួនបីនាក់ និង​បុគ្គលិក​សិក្សា​ចំនួនប្រាំបីនាក់ ដែល​នៅក្នុងនោះលោក​ ម៉ក់ កូយ ជាសហប្រធាន​ក្រុមប្រឹក្សា​នេះ​ រួមជាមួយនឹង​លោក កែវ សារ៉េន។ ករណីវិន័យធ្ងន់ធ្ងរ ត្រូវ​បានលើកយកមក​ធ្វើការពិភាក្សាជាមួយនឹង​សមាជិក គ.ក.ន.ក (ក្រុមប្រឹក្សា​ស្ត្រី និងកុមារ​ឃុំ) ដែលមាន​តួនាទីលើក​កម្ពស់ និងការពារ​សិទ្ធិស្ត្រី និងកុមារ​នៅក្នុងសហគមន៍។

Disciplinary committee
UNICEF Cambodia/2018/Fani Llaurado
Children playing football
UNICEF Cambodia/2018/Fani Llaurado

សាលាពាមរក៏ បានក្លាយជា​សាលា​ដែលកាន់តែមានលក្ខណៈមេត្រីភាព​ និងផ្ដល់នូវ​ភាព​សប្បាយរីករាយដល់កុមារ បើធៀបនឹងកាលពីបីឆ្នាំមុន។ កុមារចូលចិត្តមកសាលារៀន ហើយទំនាក់ទំនង​រវាងសិស្ស និង​គ្រូ កាន់តែមានភាពវិជ្ជមាន និងផ្ដល់នូវលក្ខណៈអំណាយ​ផលដល់កុមារ​កាន់តែច្រើនជាងមុន។

សាលាពាមរក៏ ត្រូវ​បានឆ្លងកាត់ការ​ផ្លាស់ប្ដូរជាវិជ្ជមាន ហើយសិស្ស​ចូល​ចិត្តសិក្សារៀន​សូត្រនៅក្នុង​បរិយាកាសថ្មីបែបនេះ។ ការ​បណ្ដុះបណ្ដាល​ជាវិជ្ជមាន ក៏​មានលទ្ធផលជាវិជ្ជមានដល់ទំ​នាក់ទំនង​រវាងសិស្ស​ និងសិស្សផងដែរ ហើយ​ចុងក្រោយ​សាលារៀននេះបានប្រែក្លាយជា​កន្លែង​​មេត្រីភាពដែល​គេចង់ទៅ។

A smiling boy
UNICEF Cambodia/2018/Fani Llaurado
Smiling children
UNICEF Cambodia/2018/Fani Llaurado

កាលពីបីឆ្នាំមុន វាជារឿងធម្មតាដែលមានសិស្សបោះបង់ចោលការសិក្សាពី១០ ទៅ ១៥នាក់ ក្នុងមួយឆ្នាំ។ ចាប់​តាំង​ពីមានការ​អនុវត្ត​ការ​ដាក់វិន័យតាមបែបវិជ្ជមានរួចមក មានតែសិស្សម្នាក់ប៉ុណ្ណោះដែលលែង​មកសាលារៀនទៀត និង​បីនាក់ទៀតបានផ្ទេរទៅកាន់​សាលារៀនផ្សេង​ ដោយសារ​តែ​គ្រួសាររបស់ពួកគេផ្លាស់ប្ដូរ​ទីលំនៅ។ ដោយមមានការគាំទ្រពី គ.ក.ន.ក មានការ​​ធ្វើ​សកម្មភាព​ជាច្រើន ដើម្បីលើកទឹកចិត្ត​ឱ្យឪពុកម្ដាយសិស្ស​ដែល​បោះបង់​ចោល​ការសិក្សា​ យកកូន​របស់​ពួកគេមកចុះឈ្មោះចូលរៀនឡើងវិញ។

សិស្សានុសិស្ស និងលោកគ្រូអ្នកគ្រូ ក្នុងសាលា​បឋមសិក្សាពាមរក៏​បានទទួលបទពិសោធន៍ល្អប្រសើរពីកម្មវិធីដាក់វិន័យតាមបែបវិជ្ជមាននៅក្នុងសាលា។ ​គ្រប់គ្នា​សុទ្ធតែឯកភាពថា ការ​បញ្ចប់អំពើហិង្សាលើកុមារនៅតាមសាលារៀន គឺជារឿងសំខាន់។  

បីឆ្នាំក្រោយពី​ការ​ចាប់ផ្ដើម​អនុវត្ត​កម្មវិធីដាក់វិន័យតាមបែបវិជ្ជមានរួចមក សាលារៀនចំនួន ៤០៩ កន្លែង ដែលមានគ្រូជាង​ ៣.៤០០ នាក់ និងសិស្សប្រមាណ ១២០.៣០០ បានចូលរួមនៅក្នុងកម្មវិធីនេះនៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជា។ ដោយសារ​ការគាំទ្រ​ពី SIDA, Primark និង USAID គ្រូបង្រៀនកាន់តែច្រើននាក់ ​នៅកម្ពុជា អាច​មានលទ្ធភាពចូលរួម​នៅក្នុង​កម្មវិធីនេះ និង​បាន​បញ្ចប់អំពើហិង្សាលើកុមារ​នៅតាមសាលារៀន។

ច្រើនទៀតដើម្បីស្វែងយល់