สมาชิกคณะกรรมการที่ปรึกษาเยาวชนยูนิเซฟประจำปี 2568-2569

ผมกฤตยชญ์ ชื่อเล่น อิคคิวซัง เป็นนิสิตเอกคณะวิทยาศาสตร์ สาขาจุลชีววิทยา โทคณะนิเทศศาสตร์ การเรียนศาสตร์ทั้งสองแขนงทำให้ผมสนใจการสื่อสารด้านวิทยาศาสตร์ นอกจากนี้ ปัญหาด้านสิ่งแวดล้อมยังเป็นประเด็นที่ผมสนใจมากเช่นเดียวกันเพราะผลกระทบนี้ไม่ได้กระทบเพียงแค่ปัจจัยด้านสิ่งแวดล้อม แต่ยังส่งผลต่อปัจจัยด้านวัฒนธรรมและประเพณีที่อาจกำลังสูญหายไป ทำให้ชุมชนที่เคยมีวิถีชีวิตอาศัยร่วมกับธรรมชาติได้รับผลกระทบทั้งเด็ก เยาวชน และกลุ่มสูงวัย 

ผมเชื่อว่าวัฒนธรรมบางอย่างได้สืบทอดกันมาเพื่ออาศัยอยู่ร่วมกันกับธรรมชาติและปกป้องสิ่งแวดล้อม และผมยังเชื่อว่าเราจะสามารถปกป้องวัฒนธรรมไม่ให้สูญหายและไม่สร้างผลกระทบกับสิ่งแวดล้อมได้ด้วยการเข้าใจระหว่างธรรมชาติและมนุษย์

สวัสดีครับ ผมชื่อ ต้นรัก เพราะเกิดวันวาเลนไทน์ อายุ 17 ตอนนี้ศึกษาอยู่ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนสาธิตนวัตกรรม มทร.ธัญบุรี ผมนิยามตัวเองสั้น ๆ ว่าเป็นมนุษย์เป็ด นักกิจกรรม เป็นอินโทรเวิร์ตที่ชอบเข้าสังคม จุดเริ่มต้นของผมคือการเริ่มออกจาก Comfort Zone แล้วมาผจญภัยผ่านการเข้าร่วมกิจกรรมขับเคลื่อนสังคมต่าง ๆ ซึ่งทำให้พบว่าปัญหาสังคมนั้นมีมากมายแต่กลับถูกละเลย

ผมเป็นสมาชิกเครือข่ายเยาวชนสิ่งแวดล้อม (Youth Climate Justice advocate) สมาชิกสภาเด็กจังหวัดปทุมธานี สมาชิกอาสาก้าวกรีน พรรคประชาชนรุ่นปัจจุบัน และเป็นวิทยากรในงานสมัชชาสิทธิมนุษยชน ประจำปี 2567 ห้องย่อยสิทธิในสิ่งแวดล้อมที่ดี 

ปัญหาสิ่งแวดล้อมเป็นปัญหาไม่ใช่แค่ในระดับประเทศเท่านั้น และยังมีปัญหาสิ่งแวดล้อมมากมายที่ยังไม่ถูกพูดถึง แค่อยู่ต่างพื้นที่การรับรู้ก็ต่างกัน โดยกลุ่มเปราะบางก็ไม่ได้รับการช่วยเหลือที่เพียงพอเนื่องจากไม่มีบัตรประชาชนซึ่งเป็นเรื่องที่น่าเศร้าที่เกิดขึ้นในสังคม และยังมีปัญหาอื่น ๆ อีกมากมาย 

ผมจึงต้องการผลักดันแนวทางการสร้างความตระหนักรู้และการมีส่วนร่วมของเยาวชนผ่านกลไกรัฐ ทั้งการปรับหลักสูตรการศึกษา การสอนองค์ความรู้ต่าง ๆ อาทิ เรื่องคาร์บอนเครดิต, มาตรการปรับราคาคาร์บอนก่อนข้ามพรมแดนของสหภาพยุโรป (Carbon Border Adjustment Mechanism หรือ CBAM) ฯลฯ หรือแม้แต่การรับรู้เรื่องงานประชุม COP และ Climate Justice ในสังคมไทย 

ในเมื่อยุคของเรากลายเป็นยุคโลกเดือดไปแล้ว มันทำให้ผมกลับมาคิดตระหนักว่าปัญหาสิ่งแวดล้อมที่เกิดขึ้น แต่ก่อนแค่อาจมีแค่ปัญหาขยะ แต่ตอนนี้มีหลายปัจจัยในเรื่องสิ่งแวดล้อมที่ควรสร้างการตระหนักรู้ ทั้งปัญหาการฟอกเขียว การคอรัปชั่น การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ ความหลากหลายทางชีวภาพ พวกเราต้องทำอะไรสักอย่างมากกว่านี้ถึงแม้ว่าพวกเราจะเป็นเยาวชนก็ตาม

สวัสดีครับ ผมชื่ออันดามัน ทัศนสกุล อายุ 16 ปี ปัจจุบันกำลังศึกษาอยู่ชั้น ม.4 ที่โรงเรียนปัญโญทัย
ซึ่งเป็นโรงเรียนวอลดอร์ฟ

ผมเคยทำงานเพื่อช่วยเหลือเด็กและเยาวชนที่ขาดโอกาส ประสบการณ์นี้ทำให้ผมเข้าใจปัญหาที่พวกเขาเผชิญ ทั้งการขาดแคลนทรัพยากรทางการศึกษา การได้ผลกระทบจากสภาพแวดล้อมและเศรษฐกิจที่ยากลำบาก ผมได้เรียนรู้ว่าการสร้างความเปลี่ยนแปลงเริ่มต้นจากการรับฟังและทำความเข้าใจปัญหาอย่างแท้จริง และลงมือทำอะไรก็ตามที่เราสามารถทำได้อย่างเต็มศักยภาพ

ในเวทีนานาชาติ ปี 2567 ผมมีโอกาสได้ติดตามเข้าร่วมงาน Girls Go Green ในประเทศไทยที่จัดโดย UNEP, UNWOMEN และ UNICEF  ซึ่งทำให้ผมได้เรียนรู้บทบาทของสตรีและเยาวชนในการขับเคลื่อนนวัตกรรมเพื่อสร้างสังคมที่ยั่งยืน ในปี 2566 ผมได้รับโอกาสในเข้าร่วม APEC Forum on Promoting Innovation for Women-led Entrepreneurship ที่ประเทศเกาหลีใต้  นอกจากนี้ ผมยังได้มีโอกาสติดตามเข้าประชุมโครงการ Global Cleantech Innovation Programme (GCIP) ของ UNIDO ซึ่งมุ่งเน้นการพัฒนานวัตกรรมพลังงานสะอาดผ่านความร่วมมือระดับโลกที่ Vienna International Centre ประเทศออสเตรีย

ผมรู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่งที่ได้มาเป็นสมาชิก YPAB ผมตั้งใจที่จะใช้ความรู้ความสามารถและประสบการณ์ของผมในการช่วยเหลือเพื่อน ๆ พี่ ๆ ยูนิเซฟทุกคน ผมเชื่อว่าการเริ่มต้นจากสิ่งเล็ก ๆ ที่เราทำด้วยความตั้งใจในวันนี้ จะนำไปสู่ผลลัพธ์ที่ยิ่งใหญ่ในอนาคต

สวัสดีครับผมนายนาวาวี ปันจอร์ ชื่อเล่นชื่อ วี นะครับอายุ 18 ปี ผมเกิดเเละเติบโตมาในจังหวัดเล็กทางภาคใต้ ดินเเดนที่ถึงจะไม่มีเเม้กระทั่งสนามบินหรือสถานีรถไฟ เเละมีชายขอบติดกับประเทศมาเลเซีย เเต่มันก็เต็มไปด้วยความหลากหลายของวัฒนธรรมเเละวิถีชีวิตของคนที่เป็นเอกลักษณ์อย่างเเท้จริง 

ตอนนี้ผมเป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนวิทยาศาสตร์จุฬาภรณราชวิทยาลัยสตูล โรงเรียนที่มอบโอกาสให้นักเรียนทุกคนอย่างทั่วถึง เเละส่งเสริมให้เด็กนักเรียนทุกคนมีส่วนร่วมในทุกกิจกกรรม เเละการตัดสินใจในหลาย ๆ อย่างที่เกิดขึ้นในโรงเรียน สิ่งนี้ทำให้ผมตัั้งคำถามว่าเเล้วถ้าเยาวชนคนอื่น ๆ ในสังคมได้มีส่วนร่วมเเบบนี้บ้าง สังคมจะสะท้อนมุมมองของปัญหาเเละเเนวทางการเเก้ไขจากเยาวชนออกมาได้เยอะขนาดไหน จึงทำให้ผมเริ่มผลักดันในเรื่องการมีส่วนร่วมของเยาชนเเละตั้งใจมาเป็นส่วนหนึ่งของ YPAB เพื่อเป็นกระบอกเสียงให้กับเยาวชนต่อไปด้วยความตั้งใจที่อยากจะเห็น "สังคมที่มีเด็กเเละเยาวชนนั้นเป็นส่วนหนึ่งของการขับเคลื่อน"

จีน กานต์รวี ศรีแสงทรัพย์ เป็นนักศึกษาคณะวิศวกรรมศาสตร์ สาขาสิ่งแวดล้อม ที่มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี จีนเป็นเยาวชนที่มุ่งมั่นผลักดันการมีส่วนร่วมอย่างมีความหมายของเยาวชนในประเด็นความหลากหลายทางชีวภาพและการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ โดยเธอทำหน้าที่เป็นทีมนโยบายของเครือข่ายเยาวชนระดับโลกเพื่อความหลากหลายทางชีวภาพ ประจำประเทศไทย (GYBN Thailand) และได้เข้าร่วมการประชุม CBD COP16 ในฐานะเยาวชนตัวแทนประเทศไทย

จีนมีความสนใจในประเด็น Climate and Biodiversity Nexus ซึ่งสะท้อนถึงการเชื่อมโยงระหว่างวิกฤตสภาพภูมิอากาศและการสูญเสียความหลากหลายทางชีวภาพ เธอมุ่งเน้นการผลักดันให้เยาวชนมีบทบาทในกระบวนการกำหนดนโยบายและการตัดสินใจอย่างเป็นรูปธรรมในด้านสิ่งแวดล้อม ทั้งในระดับชาติและท้องถิ่น

ในปีนี้ จีนได้รับเลือกให้เป็นคณะกรรมการที่ปรึกษาเยาวชนขององค์การยูนิเซฟ ซึ่งเธอถือเป็นโอกาสสำคัญในการสะท้อนเสียงของเยาวชนที่ได้รับผลกระทบจากการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศและการสูญเสียความหลากหลายทางชีวภาพ จีนตั้งใจที่จะใช้ตำแหน่งนี้เพื่อเสริมสร้างการมีส่วนร่วมของเยาวชนในกระบวนการกำหนดนโยบายและการลงมือปฏิบัติ รวมถึงสร้างความตระหนักรู้ในประเด็นเหล่านี้ทั้งในกลุ่มเยาวชนและผู้มีส่วนร่วมในการตัดสินใจ ด้วยเป้าหมายที่จะผลักดันการเปลี่ยนแปลงเชิงนโยบายอย่างยั่งยืน

สวัสดีค่ะ ทุกคน เราชื่อเจด้ามาจากคำในภาษาอาหรับที่แปลว่า "ที่ดีสุด" 

เมื่อตอนอายุ 13 ปี เจด้าได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นโรคซึมเศร้า ช่วงเวลานั้นเต็มไปด้วยความเจ็บปวด ทั้งจากโรคและการต่อสู้กับบรรทัดฐานของสังคม ตลอด 3 ปีแห่งการรักษา เจด้าได้เรียนรู้ว่าความมืดมนไม่เคยพรากแค่เวลา แต่ยังดึงความสุขในชีวิตไปด้วย แม้การรักษาของเจด้าจะจบลงในเวลาไม่นานเมื่อเทียบกับคนอื่น แต่ก็นานพอที่จะเปลี่ยนชีวิตเจด้าไปตลอดกาล

จากจุดต่ำสุดนั้น เจด้าตระหนักได้ว่าการลุกขึ้นมาอีกครั้งคือความโชคดีที่สุด และประสบการณ์นี้เองที่ผลักดันให้เจด้าเลือกเดินบนเส้นทางการแพทย์ ปัจจุบัน เจด้าเป็นนักศึกษาแพทย์ชั้นปีที่ 1 มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ (ปีการศึกษา 2567) เป้าหมายของเจด้าคือช่วยให้ผู้คนกล้าขอความช่วยเหลือ (Seek help) เพราะการขอความช่วยเหลือไม่ใช่ความอ่อนแอ แต่คือจุดเริ่มต้นของชีวิตที่ดีขึ้น เจด้ายังต้องการสร้างสังคมที่ยอมรับผู้ที่ต่อสู้กับปัญหาสุขภาพจิต และสร้างโลกที่ทุกคนรู้สึกปลอดภัยที่จะเป็นตัวเอง

เจด้าเชื่อว่าสุขภาพจิตที่ดี ไม่ใช่แค่พื้นฐานของชีวิต แต่คือกุญแจสู่ความสุขที่แท้จริง สุขภาพจิตที่ดีคือพื้นฐานในการตามความฝัน มีความสุข รวมถึงการประสบความสำเร็จในชีวิตของคนหนึ่ง

เอม นารา ผลประเสริฐ อายุ 18 ปี ปัจจุบันเป็นนิสิตชั้นปีที่ 1 ของคณะแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เอมเป็นเยาวชนที่มีความสนใจในการขับเคลื่อนการเปลี่ยนแปลงในด้านต่าง ๆ ของสังคม โดยเฉพาะเรื่องสิ่งแวดล้อมและสุขภาพ

ในปี 2023 เอมได้รับรางวัลชนะเลิศจากการประกวด Ambassador for a Day และได้มีโอกาสติดตามการทำงานของคุณคยองซอน คิม ผู้อำนวยการองค์การ UNICEF ประเทศไทย รวมถึงเข้าร่วมภารกิจเยี่ยมเยียนสถานพินิจเด็กและสำนักงานอัยการสูงสุด พร้อมทั้งร่วมพูดคุยในประเด็นสิทธิและกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับผู้กระทำผิดที่เป็นเยาวชน ประสบการณ์ครั้งนั้นจุดประกายให้เอมอยากมีส่วนร่วมในการสร้างโอกาสที่เท่าเทียมให้กับเด็กทุกคนในประเทศไทย

นอกจากนี้เอมยังได้รับการคัดเลือกให้เป็น UN Youth Delegate ของประเทศไทย เข้าร่วมประชุม ECOSOC Youth Forum 2023 ที่สำนักงานใหญ่สหประชาชาติ นครนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา เธอได้กล่าวถ้อยคำแถลงในหัวข้อ Climate Financing และร่วมแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกับเยาวชนจากทั่วโลก และยังเป็นหนึ่งในผู้ก่อตั้ง UN Youth Association เพื่อเสริมสร้างแนวคิดการพัฒนาที่ยั่งยืนให้แก่นักเรียนและชุมชนในระดับท้องถิ่นของไทย

เมื่อเข้าสู่รั้วมหาวิทยาลัย เอมสนใจในการส่งเสริมสุขภาวะของประชาชน โดยเป็นสมาชิกทีม Global Health Youth Fellowship Program ซึ่งเป็นความร่วมมือของนักศึกษาแพทย์จุฬาฯ เพื่อผลักดันบทบาทเยาวชนในประเด็นสุขภาพโลก นอกจากนี้เธอยังเป็นผู้ประสานงานสมัชชาสุขภาพแห่งชาติเยาวชนครั้งที่ 1 ที่จัดขึ้นเพื่อระดมความคิดและเสียงของเยาวชนในการนำเสนอกรอบทิศทางนโยบาย

การได้เป็นสมาชิก YPAB ถือเป็นก้าวสำคัญที่ทำให้ความฝันของเอมในการสร้างการเปลี่ยนแปลงเชิงบวกในสังคมไทยกลายเป็นจริง

สวัสดีค่ะ หนูชื่อข้าวปั้น นางสาวกฤตพร เต็มสงสัย ตอนนี้ศึกษาอยู่โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัศรีนครินทรวิโรฒประสานมิตร (ฝ่ายมัธยม) ระดับมัธยมศึกษาปีที่ 4 ปั้นมีความสนใจและความชอบด้านจิตวิทยามาตั้งแต่ประถม ทำให้ปั้นค่อย ๆ ศึกษาและได้ร่วมทีมที่ปรึกษา Mental Shelter ของโรงเรียนและมองเห็นถึงปัญหาทางด้านจิตวิทยา

เมื่อเติบโตขึ้นมา ปั้นหวังว่าจะนำความชอบของตนเองมาเป็นส่วนนึงของการพัฒนาและส่งเสริมสุขภาพจิตของเยาวชน สุขภาพจิตเป็นเรื่องคือเกิดขึ้นได้กับทุกคน แต่ไม่ใช่ทุกคนที่จะพร้อมรับมือได้ในทันที ปั้นจึงอยากเป็นส่วนหนึ่งของการทำความเข้าใจและพร้อมเป็นที่พักพิงให้เยาวชนทุกคนที่กำลังต้องการกำลังใจและความเข้าใจ ไม่ว่าจะเป็นเด็กด้อยโอกาส เด็กที่ยังไม่เข้าถึงด้านการปรึกษาทางจิต รวมถึงเยาวชนในพื้นที่ชนบท

เราทุกคนสามารถเป็นที่พักใจให้คนรอบข้างของเราได้ ปั้นเองก็พร้อมจะช่วยทุกคนสร้างสังคมที่เข้าใจกันและเป็นจุดพักพิงใจของกันและกันค่ะ

สวัสดีค่ะ ชื่อนูรไรมี หลังเกตุ (มี) ปัจจุบันเป็นนิสิตคณะสังคมศาสตร์ สาขาวิชารัฐศาสตร์ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ค่ะ มีเกิดและเติบโตที่จังหวัดสตูลและได้มาศึกษาต่อที่กรุงเทพฯ จึงเห็นโอกาสของเยาวชนที่ได้รับแตกต่างกันเพียงเพราะอาศัยในพื้นที่ที่ต่างกัน 

มีเคยเป็นจิตอาสาโครงการพี่สอนน้องโรงเรียนชนบทในพื้นที่จังหวัดสตูล 2 ครั้ง แต่ละครั้งที่ไปได้เห็นปัญหามากมายของโรงเรียนในชนบท เช่น ความพร้อมในด้านการเรียนการสอนที่มีไม่มากพอที่จะสามารถส่งเสริมนักเรียนได้ ปัญหาทางเศรษฐกิจที่ทำให้เด็กไม่ได้รับการสนับสนุนด้านการศึกษาอย่างเพียงพอ ขาดแรงจูงใจด้านการศึกษา และยิ่งในช่วงนี้ที่เกิดการเปลี่ยนแปลงของสภาพภูมิอากาศส่งผลกระทบต่อประชาชนในพื้นที่เพราะในจังหวัดสตูลมีรายได้จากการทำการเกษตรเป็นหลักจึงทำให้รายได้ของประชาชนไม่มั่นคงและไม่สามารถสนับสนุนเยาวชนในด้านศึกษาในระดับที่สูงขึ้นได้ จึงทำให้ลดโอกาสหลาย ๆ อย่างของเด็กในพื้นที่ 

นอกจากนี้ การเป็นครูอาสานั้นทำให้มีเห็นว่ามีเยาวชนที่มีศักยภาพนั้นควรได้รับการส่งเสริม แต่โอกาสกลับเข้าไม่ถึงพวกเขาเนื่องจากปัญหาในหลายด้าน ปัญหาเหล่านั้นควรได้รับการแก้ไขไปพร้อมกับการส่งเสริมให้เยาวชนได้รับโอกาสในด้านต่าง ๆ มีจึงอยากส่งเสียงให้แก่ผู้ที่มีส่วนเกี่ยวข้องได้รับทราบและร่วมกันแก้ไขปัญหาต่าง ๆ ให้แก่เยาวชนผ่านการเป็นคณะกรรมการที่ปรึกษาเยาวชนยูนิเซฟค่ะ

ผมชื่ออเล็กซ์ ผมมีประสบการณ์ในการทำงานด้านการพัฒนาเยาวชนและการสนับสนุนเยาวชนมาเป็นเวลากว่า 3 ปี และได้รับเลือกให้เป็นผู้แทนเยาวชนของสหประชาชาติ (UN Youth Delegate) ในการประชุมสมัชชาใหญ่แห่งสหประชาชาติครั้งที่ 78 (UNGA78) 

ในปี 2566 ซึ่งผมได้เล็งเห็นช่องว่างที่สามารถปรับปรุงพัฒนาโครงการดังกล่าว ดังนั้นผมและผู้แทนเยาวชนร่วมของผมจึงได้รวบรวมผู้แทนเยาวชนคนอื่น ๆ จากโครงการอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้อง และเยาวชนที่เข้าร่วมโครงการจากปีอื่น ๆ เพื่อก่อตั้งสมาคมผู้แทนเยาวชนแห่งสหประชาชาติแห่งประเทศไทย (UN Youth Delegate Association of Thailand) โดยมีจุดประสงค์เพื่อให้กระบวนการที่เยาวชนไทยจะเป็นตัวแทนบนเวทีสหประชาชาติผ่านกระทรวงการต่างประเทศมีความครอบคลุมและมีความหมายมากยิ่งขึ้น

นอกจากนี้ ตลอดปี 2566 และ 2567 ผมยังได้มีส่วนร่วมในเวทีและการปรึกษาหารือของเยาวชนหลายครั้ง ผมเป็นสมาชิกของ YoungRise Thailand และมีบทบาทในการออกแบบโครงการสนับสนุนเยาวชนโดยใช้แนวทางตามคู่มือการสนับสนุนเยาวชนขององค์การยูนิเซฟ (UNICEF Youth-led Advocacy Guide) ในโครงการล่าสุดของ YoungRise Thailand อย่างไรก็ตามแม้ว่าการสนับสนุนเยาวชนและการมีส่วนร่วมที่มีความหมายของเยาวชนจะเป็นจุดสนใจหลักของผม แต่ผมก็ยังมีความสนใจในประเด็นเรื่องการย้ายถิ่นฐาน การไร้สัญชาติ และผู้ลี้ภัยอีกด้วยเช่นเดียวกัน

สวัสดีครับ เราชื่อนายกิตติพัทธ์ วัฒนาเลิศรักษ์ หรือเรียนสั้นๆว่าไกด์ก็ได้ครับ เราอายุ 17 ปี ศึกษาอยู่ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระศรีนครินทร์ ภูเก็ต เราดำรงตำเเหน่งเป็นคณะทำงานสภาเด็กเเละเยาวชนเเห่งประเทศไทยครับ 

ตลอดช่วงชีวิตที่ผ่านมาเราได้เข้าร่วมเเละทำงานในกิจกรรมที่หลากหลายรูปเเบบ ทำให้เราเกิดความคิดว่าพอจะเป็นไปได้ไหม ที่สักวันนึงเสียงเล็ก ๆ ของเราจะสามารถเป็นหนึ่งเสียงที่ช่วยพัฒนาคุณภาพชีวิตที่ดีของเยาวชนได้ นั่นคือจุดเริ่มต้นที่ทำให้เราหันมาสนใจในการขับเคลื่อนประเด็นสังคมครับ 

หนึ่งในประเด็นที่เราสนใจเป็นพิเศษคือ ประเด็นด้านความเหลื่อมล้ำทางการศึกษา เราคิดว่าการเข้าถึงการศึกษาที่มีคุณภาพเป็นสิทธิขั้นพื้นฐานที่ทุกคนควรจะได้รับโดยไม่คำนึงถึงสภาพแวดล้อมหรือฐานะทางการเงิน เราต้องการเป็นส่วนหนึ่งในการลดช่องว่างทางการศึกษาที่เกิดขึ้นในสังคม 

เราจะนำประสบการณ์ชีวิตและแรงบันดาลใจของตัวเองมาเป็นพลังในการขับเคลื่อนนโยบายและกิจกรรม เพื่อให้เด็กเเละเยาวชนทุกคนได้ผลิบานในฤดูกาลของตัวเอง อย่างเต็มที่โดยไม่ถูกจำกัด พร้อมทั้งให้ทุกคนได้รับการปฏิบัติอย่างเท่าเทียมและไม่ถูกเลือกปฏิบัติ เเละเราอยากให้ภาครัฐหันมาฟังเสียงของเยาวชนบ้างครับ อย่ามองว่าเยาวชนแค่กลุ่มคนที่ขาดประสบการณ์เลยครับ พวกเขาคือผู้ที่มีมุมมองและประสบการณ์ตรงจากการใช้ชีวิตในสังคมเหล่านี้ และพวกเขาควรได้รับการรับฟังในฐานะประชาชนที่มีสิทธิมีเสียงเช่นเดียวกับประชาชนคนอื่น ๆ เพราะเยาวชนไม่ใช่ส่วนประกอบของการเปลี่ยนเเปลง เเต่คือกำลังสำคัญในการเปลี่ยนเเปลง เราจะไม่หยุดจนกว่าโลกทั้งใบจะเป็นมิตรต่อเด็ก

สุดท้ายนี้สิ่งที่เราคาดหวังจากการเป็นสมาชิก YPAB ก็คงไม่มีอะไรไปมากกว่าการที่เราได้เห็นเด็กเเละเยาวชนมีคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้น เรายินดีที่จะสละความสะดวกสบายในชีวิตในการทำดีเพื่อสังคม 

ยินดีที่ได้รู้จักทุกคนนะครับ ขอบคุณครับ

สวัสดีค่ะ ดิฉันชื่อ อัมพร อายุ 19 ปี เป็นเด็กชาติพันธุ์ไทยใหญ่ เกิดในสวนส้มซึ่งเป็นสถานที่ทำงานของแม่ ที่อำเภอฝางค่ะ ในช่วยวัยเด็กดิฉันไม่ได้อยู่กับแม่ และไม่เคยได้เรียนหนังสือในโรงเรียนไทย ดิฉันจึงเติบโตมาโดยการทำงานหาเลี้ยงชีพด้วยตนเองตั้งแต่เด็กค่ะ โดยงานที่ดิฉันเคยทำได้แก่งานเสียบลูกชิ้น งานพนักงานเสิร์ฟ งานก่อสร้าง และ งานทำความสะอาดบ้านค่ะ ในตอนที่ดิฉัน อายุ 14 ดิฉันได้มีโอกาสเข้าถึงการศึกษาจึงทำให้ชีวิตของดิฉันมีการเปลี่ยนแลงไปในหลายด้าน โดยในปัจจุบันดิฉันทำงานเป็นครูผู้ช่วย สอนภาษาไทยให้กับน้อง ๆ ข้ามชาติ เด็กโยกย้ายถิ่นฐานในมูลนิธิการศึกษาประกายแสงค่ะ

นอกจากนี้ ดิฉันเคยเป็นตัวแทนเด็กโยกย้ายถิ่นฐานในประเทศไทยในการนำเสนอปัญหาการศึกษาของเด็กแรงงานข้ามชาติและเด็กกลุ่มชาติพันธุ์ให้กับรัฐบาลอาเซี่ยน และเคยเป็นทีมอาสาสมัครขององค์กรมูลนิธิเครือข่ายสถานะบุคคล (คสบ.) เพื่อช่วยเหลือ คนที่มีปัญหาเรื่องสถานะบุคคล รวมทั้งเป็นหัวหน้าโครงการสิทธิเด็กของทีม "why i why" ด้วยค่ะ 

ดิฉันตั้งใจเป็นอย่างยิ่งว่าการเข้าร่วมเป็นสมาชิกของ YPAB จะทำให้ฉันเป็นส่วนหนึ่งเพื่อทำงานช่วยเหลือเพื่อน ๆ ของดิฉันที่มีปัญหาเรื่องการศึกษา สถานะบุคคล และสวัสดีการของรัฐ ที่พวกเรายังเข้าไม่ถึง ดิฉันพร้อมที่จะเป็นกระบอกเสียงและทำงานช่วยเหลือเพื่อน ๆ เพื่อสร้างความเปลี่ยนแปลงให้กับเพื่อน ๆ และสังคมค่ะ

สวัสดีค่ะ นายสมคิด เจนชลธี ขื่อเล่น เจน อายุ 18 ตอนนี้กำลังศึกษาอยู่ชั้น ม.6 แผนการเรียน ศิลป์ภาษาอังกฤษ โรงเรียนแม่สะเรียงบริพัตรศึกษา เจนเป็นเด็กชาติพันธุ์ กะเหรี่ยงปกาเกอะญอ ที่จังหวัดแม่ฮ่องสอน 

เจนมีความสนใจในด้านสิ่งแวดล้อมและกลุ่มเด็กเปราะบาง ซึ่งเจนได้มีโอกาศได้ไปเข้าร่วมเวทีต่าง ๆ ทั้งในประเทศและนอกประเทศ ไม่ว่าจะเป็นประเด็นสิ่งเเวดล้อม การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศที่ส่งผลต่อเด็ก ผู้ลี้ภัยจากสงคราม ความรุนแรงต่าง ๆ ซึ่งเจนก็ได้เป็นตัวแทนของพวกเขาในการไปเข้าร่วมและเป็นกระบอกเสียงไปถึงผู้ที่มีอำอาจในการเปลี่ยนแปลงทางด้านนโยบาย กฎหมาย และประเทศ 

เจนดีใจมากและมีความสุขมาก ๆ ที่ได้เป็นสมาชิกYPAB และได้ส่งเสียงของเด็ก ๆ เหล่านี้ที่เจนมีโอกาสได้เป็นตัวแทนของพวกเขา รวมถึงการเป็นกระบอกเสียงให้กับคนอื่น ๆ อีกด้วย เจนจะตั้งใจและจะนำโอกาสเหล่านี้มาพัฒนาตัวเอง คนรอบข้าง สังคมและประเทศให้มีความสุข สงบ และเท่าเทียม ขอบคุณค่ะ

สวัสดีค่ะ ชื่อหยก อิสละกิจ ชื่อเล่นหยกอายุ 17 ปี หนูเป็นสภานักเรียนโรงเรียนสันป่ายางวิทยาคมค่ะ ทางสภาเห็นถึงความสำคัญในการขับเคลื่อนสภาเด็กและเยาวชนภายในสังคมในเรื่องสิทธิเด็ก สวัสดิการและการคุ้มครองเด็กที่เป็นกลุ่มเปราะบางในหลาย ๆ ด้าน หนูก็เป็นหนึ่งในกลุ่มเปราะบางที่เข้าใจถึงปัญหา 

ดังนั้นหนูจึงได้เข้าร่วมเป็นสมาชิกYPAB รุ่นที่ 3 หนูอยากเป็นส่วนหนึ่งช่วยเป็นกระบอกเสียงให้กับเด็กและเยาวชนกลุ่มเปราะบางที่เขาไม่มีโอกาสได้สื่อสาร อยากจะสะท้อนถึงปัญหาที่พบเจอ และต้องการขอความช่วยเหลือ หรือแนวทางแก้ไขนั่นเองค่ะ

สวัสดีค่ะ ต้นหอม สุชานันท์ อายุ 17 ปี ปัจจุบันศึกษาอยู่ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนสตรีวิทยา หนูเป็นเด็กที่เคยประสบปัญหาเรื่องความรุนแรงในครอบครัวมาก่อนทำให้หนูทราบดีว่ามันทุกข์ทรมานแค่ไหน ในวันนี้หนูก้าวข้ามผ่านมาได้แล้ว หนูจึงอยากช่วยเหลือเยาวชนที่พบเจอกับความรุนแรงในครอบครัวและในสังคม ให้พวกเขาผ่านเหตุการณ์อันเลวร้ายไปได้ 

นั่นเป็นเหตุผลที่ทำให้หนูอยากเข้าร่วมเป็นสมาชิก YPAB เพื่อที่จะได้เป็นส่วนหนึ่งในการแก้ไขปัญหาเหล่านี้ค่ะ

ผมชื่อเชลครับ ผมเกิดในครอบครัวที่ไม่ได้มีฐานะ พ่อของผมเสียตั้งแต่ผมเรียนอยู่ ป.6 ในโรงเรียนขยายโอกาสที่มีเด็ก 100 กว่าคน ชีวิตของผมอยู่ได้ด้วยทุนการศึกษาจนทุกวันนี้ ตลอดเวลาที่ผ่านมา ผมได้รางวัลต่าง ๆ มากมาย โดยรางวัลที่ผมที่ภูมิใจที่สุดคือ รางวัลนักศึกษาพระราชทาน พ.ศ. 2566 ครับ 

ปัจจุบันผมเป็นคณะบริหารองค์การนักวิชาชีพในอนาคตแห่งประเทศไทย (อวท.) ของจังหวัด รวมถึงประธานสภาเด็กตำบลในพื้นที่ ผมเคยเข้าร่วมพูดคุยเกี่ยวกับปัญหาด้านการศึกษากับ กสศ. ในงานวิจัยหลักประกันโอกาสทางการศึกษา และงานสมัชชาสภาเด็กและเยาวชนในปี 2567 และเข้าร่วมกับโครงการ YPAB ด้วยความหวังว่าจะค้นพบแนวทางและวิธีการช่วยเหลือเด็กในชุมชนให้ได้มีโอกาสเหมือนตัวผมเอง เพราะหลาย ๆ คน ไม่มีโอกาสได้เรียนต่อ ม.4 ด้วยซ้ำ เพราะในปัจจุบันเยาวชนยังเผชิญปัญหาหลายอย่าง ทั้งในด้านทัศนคติ งบประมาณ ความสนใจ เพื่อน และอีกมากที่ยากจะจินตนาการ ผมจึงอยากจะผลักดันตรงนี้ครับ

นันท์นภัส สายสุวรรณ (ไออุ่น) อายุ 18 ปี จากจังหวัดลำปาง เป็นนักศึกษาชั้นปีที่ 1 คณะรัฐศาสตร์ สาขาวิชาการเมืองและการระหว่างประเทศ (BIR) มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ การได้รับการคัดเลือกให้เป็นหนึ่งในตัวแทนประเทศไทยเข้าร่วมโครงการผู้นำเยาวชนเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ (Southeast Asia Youth Leadership Program หรือ SEAYLP) ที่ประเทศสหรัฐอเมริกา ทำให้ไออุ่นได้เรียนรู้ทักษะการทำโครงการและตระหนักถึงประเด็นปัญหาต่าง ๆ ที่ประเทศไทยยังต้องเร่งพัฒนา โดยเฉพาะประเด็นเรื่องการศึกษา จึงได้รวมตัวกับทีมไทยทำโครงการ FinFreedom Thailand ซึ่งเป็นโครงการที่กระจายความรู้ทางการเงินให้กับเด็กและเยาวชนไทย

ไออุ่นเชื่อว่าเด็กและเยาวชนทุกคนไม่ว่าจะเพศไหนหรือมีภูมิหลังอย่างไรควรมีสิทธิการเข้าถึงการศึกษาที่มีคุณภาพ สื่อการสอนที่เป็นประโยชน์ และบุคลากรที่พร้อมจะสอนพวกเขา ไออุ่นได้นำข้อความเหล่านี้สื่อสารไปและได้รับการคัดเลือกให้เป็นหนึ่งในผู้ได้รับการคัดเลือกของโครงการ Ambassador for a Day 2023 ของสหประชาชาติ

นอกจากนี้ ไออุ่นยังมีโอกาสได้ทำ Outreach camp เพื่อสอนภาษาอังกฤษและทำกิจกรรมกับเด็กชาติพันธุ์บนดอยที่จังหวัดเชียงใหม่และจังหวัดเชียงราย ทำให้ยิ่งตระหนักถึงความสำคัญของการศึกษาที่มีคุณภาพซึ่งสามารถนำไปสู่การพัฒนาบุคลากรของประเทศไทยที่มีคุณภาพและพร้อมเป็นผู้นำที่ดีได้ในอนาคต ทำให้ไออุ่นอยากเป็นกระบอกเสียงในการสื่อสารประเด็นการศึกษาจากพื้นที่ห่างไกลสำหรับเด็กกลุ่มชาติพันธุ์ให้เข้าถึงการศึกษาที่มีคุณภาพและเหมาะสมกับพวกเขา และปัญหานี้ควรถูกตระหนักและผลักดันไม่ใช่เพียงการลงพื้นที่ไปทำค่ายระยะสั้นแต่รวมถึงนโยบายการศึกษาสำหรับเด็กและเยาวชน

ไออุ่นยังมีความตั้งใจมาเป็นส่วนหนึ่งของคณะกรรมการที่ปรึกษาเยาวชนขององค์การยูนิเซฟ เพราะต้องการได้แลกเปลี่ยนความรู้และความคิดเห็นกับสมาชิกคนอื่น ๆ ได้คำแนะนำและความรู้ใหม่ ๆ จากทางองค์การยูนิเซฟ เพื่อร่วมกันผลักดันประเด็นการศึกษาและประเด็นอื่น ๆ ที่สำคัญต่อไป

สวัสดีค่ะ ชื่อใบเตยนะคะ อายุ 17 ปี ปัจจุบันเรียนอยู่ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนกำเนิดวิทย์ค่ะ 

ตั้งแต่เข้าเรียนมัธยมปลายมาหนูก็ได้เรียนรู้ Soft Skill หลายอย่าง ตั้งแต่การคิดเชิงวิพากษ์ ความเป็นผู้นำ ไปจนถึงการนำเอาความรู้ที่มีไปแก้ไขปัญหาในชีวิตจริง แต่หนูสังเกตได้ว่านักเรียนไทยหลายคนไม่ได้รับโอกาสในการเรียนรู้ทักษะเหล่านี้ค่ะ ขนาดเพื่อนที่เรียนสายอาชีพบางคนยังตัดสินใจออกจากระบบการศึกษาไปเพราะความรู้ที่ถูกสอนในห้องเรียนนำไปใช้ในการทำงานหาเงินให้ครอบครัวไม่ได้ ปัญหานี้มีมานานและพบได้ทั่วทั้งประเทศไทย

แต่หนูรู้ว่าโอกาสที่หนูมีสามารถส่งต่อให้คนอื่นได้ จึงได้รวมทีมกับเพื่อนร่วมโรงเรียนเพื่อสอน Soft skill ที่จำเป็นสำหรับการทำงานในอนาคตให้เด็ก ๆ ชั้นประถมปลายในระยอง ผ่านการเล่นเกมเชิงวิทยาศาสตร์ การทำงานเป็นทีมและการตั้งคำถามเมื่อพบปัญหาต่าง ๆ

โปรเจกต์ล่าสุดที่หนูทำคือการร่วมมือกับนักเรียนโรงเรียน NUSH ประเทศสิงคโปร์เป็นระยะเวลา 5 เดือน ในโครงการ Youth Leader Exchange (YLE) เพื่อร่วมกันระดมเงินทุน ทำสนามเด็กเล่นใหม่ และสนับสนุนการคิดโดยกระบวนการวิทยาศาสตร์ให้น้อง ๆ ประถมปลายที่โรงเรียนบ้านยุบตาเหน่ง ตำบลป่ายุบใน จังหวัดระยอง โดยมีการเรียนการสอนเป็นภาษาอังกฤษทั้งหมด

ด้วยประสบการณ์ที่มีในการบริหารโครงการต่าง ๆ และความสัมพันธ์ที่แน่นแฟ้นกับโรงเรียนรอบข้างในจังหวัดระยอง หนูตั้งใจที่จะทำงานใน YPAB อย่างกระตือรือร้นและช่วยยูนิเซฟให้บรรลุเป้าหมายได้ดียิ่งขึ้น เพราะเป้าหมายส่วนตัวของหนูคือการเปลี่ยนการศึกษาให้เท่าทันโลกและเข้าถึงได้สำหรับทุกคนค่ะ

ฉันชื่อนูรูลฮุดา หะยีสะนิ ชื่อเล่น ดาด้า ภูมิลำเนาอยู่ที่ ตำบลตอหลัง อำเภอยะหริ่ง จังหวัดปัตตานี อายุ 22 ปี เคยศึกษาระดับมัธยมศึกษาที่โรงเรียนดรุณศาสน์วิทยา ปัจจุบันฉันเรียนอยู่ชั้นปีที่ 3 หลักสูตรครุศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาภาษาไทย มหาวิทยาลัยที่มหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา ฉันดำรงตำแหน่งเป็นประธานชมรมทูบีนัมเบอร์วัน ซึ่งเป็นโครงการรณรงค์ป้องกันและแก้ไขปัญหายาเสพติด โฆษกสมาคมส่งเสริมนักคิดเพื่อพัฒนาเด็กและเยาวชนเพื่อสันติภาพสลาตัน รวมถึงกรรมการสมาคมสร้างสรรค์เยาวชนชายแดนใต้ ในด้านด้านการสื่อสาร ฉันได้รับความไว้วางใจเป็นพิธีกรในงานและโอกาสต่าง ๆ ทั้งในระดับมหาวิทยาลัยและพื้นที่สามจังหวัดชายแดนใต้ รวมถึงการทำงานด้านประชาสัมพันธ์ คอนเทนต์ครีเอเตอร์ และงานตัดต่อวีดิโอ วิสัยทัศน์ด้านการทำงานของฉันคือ ทำงานให้เต็มที่สุดความสามารถ เพราะคนสำราญ งานจะสำเร็จ ราบรื่นไปด้วยดี

สวัสดีค่ะ เราต้นไม้นะคะ ปัจจุบันเป็นนิสิตชั้นปี 1 ของมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒค่ะ เป็นเด็กปี1 ที่เป็นนักกิจกรรม ชื่นชอบในการทำกิจกรรมเป็นอย่างมาก เรามีความสนใจในเรื่องของการศึกษาเป็นพิเศษ เพราะเราอยากเห็นการศึกษาไทยพัฒนาจนเกิดมาตรฐานที่ดี เด็กและเยาวชนทุกคนควรได้รับการศึกอย่างเท่าเทียมกัน

แรงบันดาลใจของเราที่ทำให้เรามีความมุ่งมั่นมาถึงทุกวันนี้ เราได้รับรู้เรื่องราวของเด็กไร้สัญชาติคนนึงจากคุณครูในโรงเรียนแห่งหนึ่งที่ท่านได้เล่าให้เราฟังว่าเด็กไร้สัญชาติต้องออกจากการศึกษาเพียงเพราะเขานั้นมีปัญหาเรื่องด้านเอกสาร เราเข้าใจและเห็นใจเป็นอย่างมาก เราจึงอยากเป็นส่วนหนึ่งในการช่วยเหลือปัญหาด้านนี้มาก ๆ นี่จึงเป็นเหตุผลที่ทำให้เราสมัครเข้าร่วมโครงการ Young People Advisory Board (YPAB) เพราะเรามองว่าการศึกษาสร้างคนสร้างโอกาส ซึ่งเป็นสิ่งสำคัญที่จะขับเคลื่อนให้ประเทศพัฒนาและก้าวหน้า

ดังนั้นการที่ได้มาเป็นส่วนหนึ่งของยูนิเซฟ เราขอใช้โอกาสนี้เป็นพื้นที่ในการเป็นกระบอกเสียงของเด็กและเยาวชน เกิดการเรียนรู้ แลกเปลี่ยนความคิดเห็นกับเด็กและเยาวชน รวมถึงเปิดโอกาสได้ทำงานร่วมกัน และเปิดโลกทัศน์ของตัวเองให้กว้างยิ่งขึ้น