สมาชิกคณะกรรมการที่ปรึกษาเยาวชนยูนิเซฟประจำปี 2566

สวัสดีค่ะ ชื่อโทโมโกะ อิคุตะ อายุ 16 ปี กำลังศึกษาอยู่ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนนานาชาติกรุงเทพ ดำรงตำแหน่งเป็นทูตนักเรียน 5 ปีซ้อนจนถึงปัจจุบัน เป็นนักกิจกรรม โดยเป็นผู้ก่อตั้งและประธานชมรม ในหลาย ๆ ชมรม และยังเป็นคณะกรรมการนักเรียน

หนูมีความสนใจในประเด็นเรื่องการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศเป็นอย่างมาก เพราะส่งผลกระทบต่อทุกคนโดยตรงในทุก ๆ ด้าน โดยเฉพาะอย่างยิ่งเด็กและสตรี หรือผู้เปราะบางทางสังคม โดยในปี 2565 ได้รับเลือกให้เป็นหนึ่งใน Thailand Youth Climate Leaders 2022  และเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มผู้นำเยาวชน ในการจัดงานประชุมภาคีการขับเคลื่อนการปฏิบัติงานด้านการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศของไทย (Thailand Climate Action Conference) ร่วมกับภาครัฐ  อีกทั้งยังเป็นคณะทำงานของสภาเด็กและเยาวชนแห่งประเทศไทย และเมื่อปลายปีที่แล้ว ได้รับเลือกจากโครงการพัฒนาแห่งสหประชาชาติ ให้เป็นผู้แทนเยาวชนจากประเทศไทย เข้าร่วมการประชุมรัฐภาคี กรอบอนุสัญญาสหประชาชาติ ว่าด้วยการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ สมัยที่ 27 หรือ COP27 ที่ เมืองชาร์มเอลชีค ประเทศอียิปต์

และในปี  2566  นี้  หนูรู้สึกปลื้มปิติยินดีเป็นอย่างยิ่ง ที่ได้รับเลือกให้เป็นคณะกรรมการที่ปรึกษาเยาวชนขององค์การยูนิเซฟอีกครั้ง หนูจึงอยากใช้โอกาสนี้ ตั้งใจทำงานร่วมกับองค์การยูนิเซฟ ในเชิงผลักดันนโยบาย เกี่ยวกับสิทธิเด็กและการมีส่วนร่วมของเด็กและเยาวชน และสะท้อนถึงสภาวการณ์ของเด็กและเยาวชนไทยในทุกมิติ เพื่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดีขึ้น และพร้อมที่จะพัฒนาทักษะ เพิ่มเติมความรู้อีกหลาย ๆ ด้าน ที่องค์การยูนิเซฟมอบให้

สวัสดีค่ะ ดิฉันชื่อ Socheatey Chan ชื่อเล่นชื่อ ยิ้ม นะคะ อายุ 21 ปี ยิ้มเป็นคนกัมพูชาค่ะ ปัจจุบันกำลังศึกษาอยู่ชั้นปีที่ 2 คณะนวัตกรรมการเกษตรและประมง สาขาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีการเกษตร มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ เป็นนักศึกษาทุนพระราชทานมาจากประเทศกัมพูชาค่ะ สิ่งที่เป็นแรงบันดาลใจให้ยิ้มเข้ามามีส่วนร่วมในคณะกรรมการที่ปรึกษาเยาวชนยูนิเซฟคือเริ่มจากเห็นการเปลี่ยนแปลงของสภาพภูมิอากาศที่เพิ่มขึ้นอย่างรุนแรงทุกวัน รวมทั้งปัญหาด้านสิ่งแวดล้อมที่ส่งผลด้านลบต่อสิ่งมีชีวิตบนโลกใบนี้ ในฐานะยิ้มเป็นเยาวชนคนหนึ่ง จึงอยากจะเป็นกระบอกเสียงด้านสิ่งแวดล้อม รับฟังปัญหาสิ่งแวดล้อมจากทุกคนโดยเฉพาะเยาวชนและเด็ก และจับมือกันแก้ปัญหาเหล่านี้ไปด้วยกันเพื่อให้พวกเราและคนรุ่นต่อไปได้ใช้ชีวิตอย่างเป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม เพราะการดูแลธรรมชาติเป็นเรื่องของทุกคน

นิสิตนิติศาสตร์ ชั้นปีที่ 3 มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ สาวอีสานผู้หลงใหลในการดูหนังและเพลงแจ๊ส เป็นนักดื่มกาแฟตัวยงที่มีเมนูโปรดเป็นเอสเพรสโซ่เย็น ชื่นชอบ Vinyl Session และการชมดนตรีสดเป็นชีวิตจิตใจ

ประสบการณ์ในการทำงาน ทำหน้าที่ในตำแหน่ง Public Relation และ Graphic Designer ของ ALSA Srinakharinwirot หรือ องค์กรนิสิตนักศึกษากฎหมายแห่งเอเชีย โครงการที่เคยทำ เช่น Dream Learn Grow แลกเปลี่ยนกับวิทยากรพิเศษเกี่ยวกับการเรียนต่อต่างประเทศ Discussion on the film Entangled by Greenpeace Thailand และถกเถียงประเด็นสิ่งแวดล้อมจากการดูภาพยนตร์ และแสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับภาพยนตร์ผ่านบล็อกของตนเอง

20 ปีของชีวิตหนูอาศัยและเรียนที่อำเภอสุไหงปาดี จังหวัดนราธิวาสมาโดยตลอด หนึ่งในพื้นที่ที่ได้ขึ้นชื่อว่ามีความหลากหลาย สวยงามทั้งทางด้านพหุวัฒนธรรม ประเพณี ธรรมชาติของผู้คน สถานที่ รวมถึงสถานการณ์ความไม่สงบในพื้นที่ 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้ และปัญหาความเหลื่อมล้ำระหว่างพื้นที่เมืองกับชนบทที่ได้กลายเป็นแรงผลักดันทำให้หนูตัดสินใจเลือกเข้าศึกษาที่คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เพื่อที่จะแก้ไขปัญหาดังกล่าว

2 ปีกับการเรียนที่คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ หนูได้ศึกษาเล่าเรียน ทำให้หนูได้เห็นปัญหาสังคมไทย เห็นโลกกว้างและชัดเจนมากยิ่งว่าจำเป็นต้องมีการแก้ไขอย่างเร่งด่วนมากมาย ไม่ว่าจะเป็นปัญหาความเหลื่อมล้ำ ปัญหาความยากจน ปัญหาการเข้าถึงสิทธิสวัสดิการต่าง ๆ ปัญหาสังคมไทยที่กำลังเกี่ยวพันราวกับเส้นด้ายที่จับตัวกันเป็นก้อนแน่นและท้าทายในการแก้ปัญหา

จากการทำกิจกรรมทั้งในโรงเรียน มหาวิทยาลัย องค์กรทั้งภาครัฐ เอกชนและองค์กรต่าง ๆ นั้นก็ยิ่งทำให้หนูรับรู้ว่า เราในฐานะเยาวชนสามารถมีส่วนร่วมที่จะเป็นกำลังสำคัญในการแก้ไขปัญหาสังคมได้ ตัวอย่างเช่น หนูได้ดำรงตำแหน่ง Delegate Experience จัดประกวด Case competition ของประเทศไทย เป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้หนูเริ่มสนใจที่อยากแก้ไขปัญหาสังคมไทยอย่างจริงจัง และจากการที่หนูไปสำรวจพื้นที่สามจังหวัดชายแดนภาคใต้เกี่ยวกับผลกระทบของโลกร้อนเพื่อส่งเข้าประกวดโครงการ Ambassador For A Day 2022 ของ UN Thailand ที่ได้ส่งกระทบต่อเด็กและผู้หญิง ทำให้หนูได้รับรู้ถึงผลกระทบของโลกร้อนที่กำลังส่งผลกระทบเด็กและเยาวชน และมีแนวโน้มจะรุนแรงและรุนแรงขึ้น หนูในฐานะเยาวชนคนหนึ่งที่ได้เห็น และรับรู้ถึงปัญหาความรุนแรงจากผลกระทบดังกล่าว หนูจะไม่อยู่นิ่งเฉยอีกต่อไป หนูมีความตั้งใจแน่วแน่ว่าจะหาแนวทางการแก้ไขปัญหาดังกล่าวร่วมกันกับองค์การยูนิเซฟและหน่วยงานอื่น ๆ เพื่อสร้างความยั่งยืนสู่สังคมไทยต่อไปในอนาคต

สวัสดีค่ะหนูชื่อ ผลินภัทร์ จงธนากร อายุ 14 ค่ะ ตอนนี้ศึกษาอยู่ที่โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ปทุมวันค่ะ หนูมีความสนใจในด้านภัยโลกร้อนหรือ "Climate change" และ การเป็นมิตรต่อสิ่งเเวดล้อม หนูอยากที่จะใช้ชีวิตแบบ "Zero waste" และชักชวนมนุษย์มาร่วมกันเพราะเรื่องนี้เป็นปัญหาที่ส่งผลกระทบต่อชีวิตมากมายรวมถึงกลุ่มเยาวชนด้วย หนูจะใช้สิทธินี้ของหนูในการสร้างความตระหนักและพูดแทนมนุษย์หรือสิ่งมีชีวิตอื่นที่ประสบปัญหา Climate change เป็นอะไรที่น่ากลัว เเต่ว่าหากเราร่วมมือกัน เราจะสามารถผ่านพันไปได้ โลกไม่ต้องการให้คนใดคนหนึ่งมากอบกู้อย่างสุดโต่ง เราต้องการให้ทุกคนมาช่วยกันไม่ต้องเพอร์เฟ็กต์เเต่พวกเราจะค่อย ๆ พัฒนาขึ้นตลอดเวลา หนูจะเป็นกำลังใจให้ เเละสู้ไปกับทุกคนค่ะ

สวัสดีค่ะ เราชื่อไพลินนะคะ ศึกษาอยู่วิทยาลัยสหวิทยาการ สาขาปรัชญา การเมือง และเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เรามีความสนใจในด้านการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศและสิ่งแวดล้อมค่ะ เราได้มีโอกาสทำกิจกรรมร่วมกับองค์กรทางสิ่งแวดล้อมอย่าง EnvironHack เราและทีมได้ร่วมกันคิดนวัตกรรมแก้ไขปัญหาเพื่อฟื้นฟูธรรมชาติอย่างยั่งยืนบนเกาะภูเก็ต โดยเกิดเป็น “โอบอวน" ไอเดียการลดขยะจากอวนซึ่งส่งผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมทางทะเลค่ะ ด้วยความที่เราชอบท่องเที่ยวโดยเฉพาะสถานที่ท่องเที่ยวทางธรรมชาติ แต่จากหลายปัญหาสิ่งแวดล้อมที่เกิดขึ้นในปัจจุบัน ไม่ว่าจะเป็นปัญหาขยะ ความเสื่อมโทรมของระบบนิเวศน์ ความหลากหลายทางชีวภาพ และการเปลี่ยนแปลงของสภาพภูมิอากาศ ปัญหาเหล่านี้ทำให้หลายสถานที่ที่เราไปและอยากไปได้รับผลกระทบ จึงกลายเป็นจุดเริ่มต้นในการเล็งเห็นถึงปัญหาและตระหนักถึงความสำคัญของสิ่งแวดล้อม เพราะไม่ใช่เพียงสถานที่ท่องเที่ยวที่ได้รับผลกระทบ แต่เป็น "มนุษย์ทุกคน" ที่ได้รับผลกระทบจากปัญหานี้ โดยเฉพาะเด็ก ๆ ที่กำลังเติบโตค่ะ เพราะเด็กเหล่านี้ต่างต้องเติบโตไปพร้อมกับมลพิษหรือเผชิญกับปัญหาการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศที่พวกเขาไม่ได้ก่อ ดังนั้นเราจึงอยากผลักดันการแก้ไขปัญหาต่าง ๆ เหล่านี้ ร่วมเป็นส่วนหนึ่งในการส่งเสียงให้กับสิ่งแวดล้อม เพื่อให้โลกใบนี้เกิดการเปลี่ยนแปลงไปในทิศทางที่ดีขึ้นอย่างยั่งยืนค่ะ

สวัสดีค่ะ ชื่อพาขวัญนะคะ มาจากจังหวัดร้อยเอ็ดค่ะ ปัจจุบันศึกษาอยู่ที่โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยมหาสารคาม ผลงานที่ผ่านมา เคยเข้าร่วมโครงการเกี่ยวกับสิ่งแวดล้อมร่วมกับของคณะมนุษย์ศาสตร์ร่วมกับสถานทูตอเมริกาประจำประเทศไทย ค่าย Waste management ที่หมู่บ้านนานาชาติเปรมปรีดี และ DMSU Food waste management (การจัดการขยะอาหารในโรงเรียน) ซึ่งโครงการที่กำลังจะดำเนินต่อไปคือค่ายอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม (เยาวชนอีสาน & ใต้) ที่จังหวัดตรังค่ะ

สวัสดีค่ะ หนูชื่อ ด.ญ.สิริอนงค์ เทวกุล ณ อยุธยา อายุ 10 ปี ปัจจุบันเรียนอยู่ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนบางกอกพัฒนา มีตำแหน่งเป็นตัวแทนสภานักเรียนของโรงเรียนค่ะ หนูเป็นนักเขียนผีเสื้อเด็ก ๆ หมายเลข 14 งานเขียนเล่มแรกของหนูชื่อ 'สมุดมหัศจรรย์' เป็นนิทานที่เล่าเรื่องราวและจินตนาการของเด็ก ๆ ซึ่งอาศัยอยู่ในเมืองที่ขาดการดูแลสิ่งแวดล้อมค่ะ แรงบันดาลใจในการสมัครครั้งนี้ เพราะหนูอยากให้ คน นก แมลง สัตว์ และต้นไม้ อยู่ในโลกร่วมกันอย่างมีความสุข หนูดีใจมากที่ได้เข้าร่วมโครงการกับยูนิเซฟในปีนี้ค่ะ

สวัสดีค่ะ เราชื่อมิ้งค์อายุ 17 ปี ตอนนี้กำลังศึกษาอยู่มัธยมศึกษาปีที่ 6 เราเป็นนักเรียนมัธยมปลายธรรมดาคนหนึ่ง เราไม่มีดีกรีมารับรองความสามารถของเรา แต่เราเชื่อว่าการที่คน ๆ หนึ่งจะลุกขึ้นมาทำอะไรให้สังคมคุณไม่จำเป็นจะต้องเป็นบุคคลที่มีความสามารถหรือฉลาดกว่าใคร ๆ เพียงแค่ความรับผิดชอบและความตระหนักรู้ถึงความสำคัญของปัญหาโลกที่พวกเราทุกคนกำลังเผชิญหน้าอยู่ แค่นี้คุณก็สามารถที่จะเปลี่ยนโลกใบนี้ไปพร้อม ๆ กับพวกเรา เพราะปัญหาสิ่งแวดล้อมไม่ใช่ความรับผิดของใครคนใดคนหนึ่ง จุดเริ่มต้นของเราเกิดจากความสงสัยว่า โลกและสิ่งแวดล้อมของเราจะดีขึ้นได้บ้างหรือยัง ทำให้เรามองเห็นโอกาสจากความอยากรู้จนได้มาเจอกับคณะกรรมการที่ปรึกษาเยาวชนยูนิเซฟ (YPAB)

ชื่อ คเณศ กัณหเวก หรือ โปรเจ็ค อายุ 20 ปี ขณะนี้เป็นนักศึกษาชั้นปีที่ 3 คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ท่าพระจันทร์ เคยมีประสบการณ์เป็นครูอาสาในพื้นที่บริเวณภาคใต้และได้ลงพื้นหลายครั้ง ทำให้เห็นถึงปัญหาของเรื่องความรุนแรงในเด็กและเยาวชนที่ยังมีอยู่ ด้วยเหตุนี้จึงทำให้สนใจเรื่องการต่อต้านความรุนแรงในเด็กและเยาวชนและวิธีการแก้ปัญหาในเรื่องนี้อย่างยั่งยืน ยิ่งไปกว่านั้น สิทธิของกลุ่มคนที่มีความหลากหลายทางเพศเป็นอีกสิ่งที่สนใจเพราะเราจะเล็งเห็นได้ว่าคนเหล่านี้ยังไม่มีสิทธิเท่าเทียมกันกับกลุ่มคนที่มีเพศสภาพตามกำเนิด อีกทั้งหากเราสังเกตดี ๆ เราจะเห็นอีกด้วยว่า เด็กที่มีความหลากหลายทางเพศในไทยมักจะถูกทำร้ายร่างกายและกดดันจากครอบครัวและสังคมบ่อยครั้งเพียงแค่เพราะพวกเขาเป็นตัวของตัวเอง ด้วยความสนใจทั้งหมดนี้และความมุ่งมั่นอันแรงกล้าของผมที่ยังเป็นเด็ก ทำให้ผมสมัครเข้ามาเป็นคณะกรรมการที่ปรึกษาเยาวชนยูนิเซฟ ด้วยความหวังที่จะทำให้ชีวิตของเด็กรุ่นหลังมีชีวิตที่ดีกว่า

สวัสดีค่ะ ชื่อนางสาววรวรรณตรา น่วมอินทร์ เรียกสั้น ๆ ว่าแอ๋มก็ได้ค่ะ ตอนนี้แอ๋มเพิ่งจบ ม.6 จากแผนการเรียนศิลป์ภาษาฝรั่งเศสค่ะ แอ๋มเป็นคนที่ชอบทำงานจิตอาสาในมูลนิธิต่าง ๆ รวมถึงองค์กรที่นำโดยเยาวชน ส่วนใหญ่แล้วจะส่งต่อทักษะทางศิลปะ การบริหารจัด การวางกลยุทธ์ สร้างเครือข่าย ฯลฯ ผ่านหลากหลายบทบาทตั้งแต่ครูอาสาไปจนถึงกราฟิกดีไซน์เนอร์ สำหรับโครงการที่แอ๋มเคยทำมาจะเน้นไปในด้านขจัดความรุนแรงต่อเด็กและเยาวชน รวมถึงการส่งเสริมสิทธิเด็กในสังคมและในโลกออนไลน์ แอ๋มรู้สึกว่าประสบการณ์เหล่านี้นอกจากจะช่วยขับเคลื่อนสังคมแล้ว แอ๋มยังรู้สึกว่ามันเป็นการเดินทางที่จุดประกายให้แอ๋มอยากแลกเปลี่ยนมุมมองใหม่ ๆ กับเพื่อน ๆ ที่มีความหลากหลาย แล้วก็ทำให้อยากเป็นกระบอกเสียงที่จะกระจายโอกาสการมีส่วนร่วมของเยาวชนในการพัฒนาสังคมต่อไป

อันนา อันนานนท์ อายุ 17 ปี เป็นเยาวชนผู้ปกป้องสิทธิมนุษยชน ซึ่งขับเคลื่อนประเด็นการศึกษา สิทธิเด็ก การเมืองและประเด็นเสรีภาพในการแสดงออกและการชุมนุม โดยมีประสบการณ์ในการทำงานกับกลุ่มต่าง ๆ เช่นนักเรียนเลว ลิตเติ้ลเฟม (Little Fem) เกียมอุดมไม่ก้มหัวให้เผด็จการ นับเป็นปีที่ 5 ที่ดิฉันสนใจประเด็นสิทธิเด็กและการเมือง นับตั้งแต่ดิฉันสนใจการเมืองดิฉันได้เข้าร่วมเป็นวิทยากรและแสดงความคิดเห็นมากมาย เช่น

เสวนาYouth talk:ชีวิตความฝันของเด็กสมัยนี้ จัดโดย TheWorld101
เสวนา PBIC RESEARCH SYMPOSIUM: 90 ปี ประชาธิปไตยไทย 88 ปีธรรมศาสตร์
คลิป "วาทะกรรมเด็กดี และพื้นที่ชุมนุมที่หายไปของนักเคลื่อนไหวเยาวชน" ผลิตโดย Amnesty international Thailand เนื่องในโอกาสวันเด็ก

สามารถติดตามประวัติเพิ่มเติมได้ที่ https://tlhr2014.com/archives/44139

ฉันชื่อ รวลิน สัจจเดช ปัจจุบันฉันเป็นนักศึกษาชั้นปีที่ 4 คณะนิติศาสตร์นานาชาติ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ในช่วงเวลาที่ผ่านมา ฉันได้เข้าร่วมในกิจกรรมต่าง ๆ เช่น การแข่งขันศาลจำลองเกี่ยวกับกฎหมายมนุษยธรรมและแปลเอกสารให้มูลนิธิคลูนีย์เพื่อความยุติธรรม เป็นสมาชิกของคณะกรรมการของ ALSA ธรรมศาสตร์ (Asian Law Student's Association) และ TIMS (Thammasat International Moot Society)

ฉันเชื่ออย่างยิ่งว่าเยาวชนของประเทศไม่ได้เป็นเพียงอนาคตของประเทศเท่านั้น แต่ยังเป็น "ปัจจุบัน" ด้วย เด็กทุกคนสมควรที่จะมีชีวิตที่ดี ปลอดภัย และใช้ชีวิตตามสิทธิที่พวกเขาสมควรได้รับ ฉันรู้สึกเป็นเกียรติที่ได้เป็นส่วนหนึ่งของ UNICEF YPAB และหวังว่าจะใช้โอกาสนี้เผยแพร่ข้อมูลและตีตราปัญหาเกี่ยวกับความรุนแรงต่อเด็ก ซึ่งเป็นปัญหาสำคัญอย่างยิ่งในสังคมไทยและทั่วโลก ฉันมีความประสงค์ที่จะใช้โอกาสนี้ในการทำงานร่วมกัน เรียนรู้และแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกับเด็กและเยาวชนคนอื่น ๆ เพื่อเปิดโลกทัศน์ของตัวเองให้กว้างขึ้น และทำงานเพื่อบรรลุเป้าหมายร่วมกันและเป็นกระบอกเสียงของเด็กและเยาวชนไทย

สวัสดีค่ะ นานามิ โอโนเดระ หรือเรียกว่านามิก็ได้ค่ะ ปัจจุบันอายุ 18 ปี เพิ่งจบการศึกษาจากโรงเรียนเซนต์โยเซฟ บางนา และปีนี้กำลังจะศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ วิทยาลัยพัฒนศาสตร์ ป๋วย อึ๊งภากรณ์ สาขาวิชานวัตกรรมการพัฒนามนุษย์และสังคมค่ะ หนูได้มีส่วนร่วมกับ UNICEF ในฐานะสมาชิก YPAB รุ่นที่ 1 ทำให้หนูได้ตระหนักถึงปัญหาหรือช่องว่างต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นภายในสังคมและสิ่งแวดล้อม หนูมีความมุ่งมั่นในการขับเคลื่อนแก้ไขปัญหาการใช้ความรุนแรงและแสวงหาประโยชน์ทางเพศในเยาวชน เป็นอีกหนึ่งกระบอกเสียงให้กับผู้ที่ไม่สามารถส่งเสียงได้เพื่อสะท้อนถึงปัญหาที่พวกเขากำลังเผชิญ และสนับสนุนให้ทุกคนรู้ถึงสิทธิของตนเอง

ปัจจุบันกำลังศึกษาชั้นปีที่ 1 คณะครุศาสตร์ สาขาสังคมศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา เป็นเยาวชนคนหนึ่งที่เกิดมาและเติบโตในสามจังหวัดชายแดนภาคใต้ การเติบโตในพื้นที่แห่งนี้ทำให้ผมเห็นปัญหาต่าง ๆ ทั้งที่เป็นจริงตามที่สื่อนำเสนอ บางข่าวที่อาจถูกบิดเบือนไป บางปัญหาที่เกิดขึ้นในพื้นที่ก็นับว่าเป็นปัญหาทับซ้อนที่เกิดมาแล้วหลายสิบปี หรือบางปัญหาก็ยังยากที่จะแก้ไข โดยเฉพาะปัญหาด้านความปลอดภัยของเด็กและเยาวชน ทั้งทางด้านร่างกายและจิตใจ

ผมจึงมีความสนใจปัญหาด้านความรุนแรงและการศึกษาของเด็กและเยาวชนในพื้นที่เป็นอย่างยิ่ง จากการทำงานในองค์กรสภาเด็กและเยาวชน ทำให้ผมพบเห็นปัญหาต่าง ๆ มากยิ่งขึ้นทั้งปัญหาในพื้นที่และนอกพื้นที่ ผมขอยกประโยคของกลุ่มลูกเหรียงที่ว่า “เรามีสิทธิ์ที่จะเติบโตในสังคมที่ปราศจากความรุนแรง" ผมมีความตั้งใจที่จะทำงานกับองค์การยูนิเซฟ โดยการสมัครเป็นสมาชิกคณะกรรมการที่ปรึกษาเยาวชน เพราะผมตั้งใจว่าสักวันหนึ่งผมจะสามารถเป็นส่วนหนึ่งในการขับเคลื่อนประเด็กปัญหาพื้นที่จนสามารถสร้างรอยยิ้มและพื้นที่ปลอดภัยให้น้อง ๆ ทุกคนในบ้านเกิดของผม

ชายน์เกิดและเติบโตในจังหวัดเชียงใหม่ ก่อนจะเข้ามาศึกษาต่อระดับมัธยมปลายและมหาวิทยาลัยในกรุงเทพฯ ปัจจุบันชายน์ศึกษาอยู่ในคณะนิติศาสตร์ ชายน์มีความสนใจเป็นพิเศษในการแก้ไขปัญหาความรุนแรงในเด็กโดยการนำองค์ความรู้ทางเทคโนโลยี กฎหมาย จิตวิทยา มาประกอบร่วมกันเพื่อสร้างเสริมความรู้ให้กับเด็กและผู้ที่เกี่ยวข้องกับเด็ก เพื่อให้เด็ก ๆ และผู้ที่เกี่ยวข้องกับเด็กทราบถึงวิธีปฏิบัติที่ถูกต้องเมื่อเกิดความรุนแรงขึ้นในเด็ก รวมไปถึงวิธีการป้องกันเพื่อลดการเกิดความรุนแรงในเด็ก นอกเหนือจากการแก้ไขปัญหาความรุนแรงในเด็กแล้ว ชายน์ยังมีความสนใจเกี่ยวกับปัญหาที่เกิดขึ้นกับเด็กและเยาวชนในด้านอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องกับการบังคับใช้กฎหมายอีกด้วย

สวัสดีค่ะ ชื่อรินทร์ลิตา ชัยประสพวงศ์ ชื่อเล่นชื่อ พั้น ค่ะ ตอนนี้อายุ 17 ปี กำลังศึกษาอยู่ที่โรงเรียนสาธิตนานาชาติลาดกระบัง และเป็นสภานักเรียนตำแหน่งเลขา นอกจากนี้แล้วยังได้จัดตั้งและเป็นประธานชมรมปลูกต้นไม้ซึ่งมีจุดประสงค์เพื่อเพิ่มความตระหนักรู้เกี่ยวกับปัญหาสิ่งแวดล้อมรอบตัวเราและเพื่อเพิ่มพื้นที่สีเขียวในบริเวณโรงเรียน เพจไอจีกุ๊กไก่อยากให้เฮลตี้ (@healthy.kukkai) เป็นเพจเพื่อให้ข้อมูลข่าวสารเกี่ยวกับการมีสุขภาวะทั้งกายและใจที่ดีสำหรับทุกคน นอกจากนี้ ยังได้เป็นครูอาสาสอนวิชาคณิตศาสตร์ให้กับเด็กในชุมชนตลาดเก่าสามย่านในทุก ๆ วันอังคาร และตอนนี้กำลังจะจัดตั้งกลุ่ม advoCATing ซึ่งจะรับบริจาคสิ่งของเพื่อนำไปบริจาคและจัดกิจกรรมให้ความรู้กับเด็กในพื้นที่ที่ต้องการความช่วยเหลือ ในฐานะที่เป็นบุคคลที่สนใจเรื่องสิทธิเด็ก ทำให้เห็นความแตกต่างอย่างมากของเด็กในสังคมไทยและความสำคัญของสถาบันครอบครัวซึ่งหล่อหลอมให้เด็กคนนึงเติบโตมาเป็นอย่างไร ดังนั้นการเข้ามาทำงานกับ UNICEF ครั้งนี้เพราะว่าอยากที่จะทุ่มเทในการลดโอกาสการเกิดความรุนแรงต่อเด็ก และเชื่อว่าเด็กทุกคนควรที่จะได้รับการเคารพสิทธิ ปกป้องดูแล และไม่ถูกทอดทิ้ง

เฟรช-สุทธิภัทร เกตุแก้ว ผู้ที่เชื่อมั่นว่ารัฐสวัสดิการคือรากฐานของความเป็นอยู่ที่ดีของประชาชนทุกคน เฟรชชื่นชอบกีฬาเป็นชีวิตจิตใจ และยังมีเป้าหมายในการพัฒนาอุตสาหกรรมวงการกีฬาไทยให้ก้าวไปสู่ในระดับโลก เฟรชมองว่าสิ่งที่ตนเองชอบและเชื่อมั่นสองอย่างนั้นต่างก็มีความเกี่ยวข้องกันอยู่ นั่นคือ ประชาชนรวมถึงเยาวชนทุกคนต้องสามารถเข้าถึงสวัสดิการและกีฬาได้อย่างเท่าเทียมกัน ปัจจุบันเฟรชศึกษาอยู่ระดับปริญญาตรี คณะวิทยาศาสตร์การกีฬาฯ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และยังดำรงตำแหน่งเป็นนายกสโมสรนิสิตฯ ของคณะแห่งนี้อีกด้วย เฟรชได้รับแรงบันดาลใจอย่างมากจากการเป็นผู้ปฏิบัติงานร่วมกับองค์กร Education for the Deaf (EDeaf) เนื่องจากเมื่อครั้งวัยเยาว์เฟรชต้องเผชิญกับการสูญเสียการได้ยินบางส่วนไป ซึ่งทำให้รู้สึกว่าถูกลดบทบาทจากสังคมในตอนนั้น จนตอนนี้นำมาสู่การเป็นผู้ร่วมก่อตั้งโครงการ Sports Science for All เพื่อลดความเหลื่อมล้ำทางด้านการศึกษาและการเสริมสร้างสุขภาพที่ดีให้แก่กลุ่มผู้พิการทางการได้ยิน รวมถึงการทำให้วิทยาศาสตร์การกีฬาสามารถเข้าถึงทุกคนได้อย่างแท้จริง ณ ปัจจุบันเฟรชยังคงมุ่งมั่นในการขับเคลื่อนและสร้างผลกระทบเชิงบวกต่อสังคมของเราอยู่ แม้จะต้องเจอกับคำปรามาสมากมาย แต่เฟรชยังคงเชื่อเสมอว่า "ไม่ว่าเราจะเป็นอะไร จงเป็นสิ่งนั้นให้ดีที่สุด"

ฟ้าตะวัน โชคชัยไพศาล กำลังศึกษาภาควิชาภาษาและวัฒนธรรมที่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย โดยได้พัฒนาความสนใจของตนในเรื่องประวัติศาสตร์ วรรณกรรม ปรัชญาและศาสตร์ต่าง ๆ ที่เกี่ยวกับความสำเร็จทางปัญญาของมนุษย์ โดยเฉพาะที่สำคัญอย่างสวัสดิการสังคมและสุขภาวะทางจิต จากประสบการณ์ที่ผ่านมาในหลายช่วงชีวิตรวมทั้งการปรับตัวเข้ากับสถานที่และผู้คนใหม่ ๆ ในช่วงที่ใช้ชีวิตอยู่ในต่างประเทศในฐานะนักเรียนแลกเปลี่ยน รวมทั้งการเติบโตขึ้นตามวัยทำให้ฟ้าตะวันมองเห็นถึงสิ่งที่มีคุณค่ามากคือการมีพื้นที่ปลอดภัยและความสงบในจิตใจ ฉันเชื่ออย่างสุดซึ้งว่าจิตวิทยาอารมณ์และสุขภาวะทางสังคมนั้นควรเป็นสิ่งสำคัญของชีวิต อย่างที่ได้มีการกล่าวไว้ว่า จิตใจที่แข็งแรงจะนำมาซึ่งสุขภาพที่สมบูรณ์ แต่ยังคงกังวลว่าประเด็นนี้ยังไม่ได้รับความสำคัญมากนักในประเทศไทย ฉันจึงตั้งใจสร้างพันธกิจที่จะเป็นกระบอกเสียงให้ทุกคนเห็นถึงความสำคัญของสุขภาพจิตต่อเยาวชน และการดำเนินการใดที่จะทำให้เรื่องนี้อยู่ในลำดับความสำคัญของสังคมไทย ด้วยเหตุนี้ฉันจึงมุ่งมั่นที่จะเป็นส่วนหนึ่งของ YPAB

ฉันยังเป็นรองประธานกิจการนักศึกษานานาชาติและประธานของ Chattitude ที่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ซึ่งเป็นกิจกรรมถกเถียงอันเต็มไปด้วยความสนุกสนานที่เฉลิมฉลองตัวตนของแต่ละคน จัดให้มีพื้นที่ปลอดภัยสำหรับนักเรียนทุกคน โดยไม่คำนึงถึงความแตกต่างและธรรมชาติในสภาวะ ซึ่งได้มีการหารือเกี่ยวกับหลายประเด็น รวมทั้งความสุขและสุขภาวะ

ปัจจุบันกำลังศึกษาอยู่คณะเเพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล มหาวิทยาลัยมหิดล เรามีความสนใจเกี่ยวกับเด็ก และวัยรุ่นตั้งแต่ช่วงมัธยมปลาย เพราะเชื่อว่าเด็กที่เติบโตมาในสิ่งแวดล้อมที่ดี มีสุขภาวะอนามัยที่ดีทั้งทางด้านร่างกายและจิตใจตามช่วงวัยจะเติบโตได้อย่างมีความสุข นอกจากนี้เราได้มีโอกาสเป็นอาสาสมัครเเจกสมุดกิจกรรมให้เด็ก ๆ ในชุมชน เราได้เห็นรอยยิ้มของเด็ก ๆ รอยยิ้มของความสุข ทำให้เกิดเเรงบันดาลใจ เเละรู้สึกว่าเราสามารถเป็นส่วนหนึ่งที่จะสร้างความสุขเเละช่วยเหลือสังคมได้ จึงอยากจะนำความรู้ความสามารถของเรามาเป็นกระบอกเสียงในการพัฒนาไปพร้อมกับทุกคนในฐานะคณะกรรมการที่ปรึกษาเยาวชนยูนิเซฟ

เรากำลังศึกษาด้านผลิตสื่อทางการแพทย์ (Medical Illustration) คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น ชั้นปีที่ 3 ทำให้มองเห็นว่าสื่อมีความสำคัญที่จะขับเคลื่อนและสร้างความเข้าใจให้กับสังคมอย่างมาก โดยเฉพาะความเข้าใจผิดในความรู้ด้านสาธารณสุขและการมีสุขภาวะที่ดี นั่นจึงทำให้ผมเข้าร่วมโครงการ Isan Youth Leaders เป็นการรวมกลุ่มเยาวชนที่จะเป็นกำลังสำคัญในการผลักดันและร่วมมือแก้ไขปัญหาของสังคมโดยเฉพาะในภาคอีสานให้ดีขึ้น โดนทั่วไปแล้วเราสนใจทั้งด้านสิ่งแวดล้อมและด้านสาธารณสุข ทั้งสองประเด็นล้วนมีจุดเชื่อมต่อความสำคัญและเป็นสองเรื่องที่อยู่ใกล้ตัวมนุษย์แต่ยังไม่ได้รับการช่วยเหลือหรือแก้ไขได้อย่างเพียงพอ

ชื่อจริง นพรัตน์ รักชาติ ชื่อเล่น บอมส์ อายุ 21 ปี ศึกษาอยู่ที่มหาวิทยาลัยขอนแก่น วิทยาลัยปกครองท้องถิ่น บอมชอบการเต้นและมีทีมเต้นครับ อยากเป็นศิลปิน นักแสดงและสตรีมเมอร์ เคยอยู่ในชมรมทูบีนัมเบอร์วัน และได้วัดระดับเป็นระดับเพชรหรือระดับประเทศ หลังจากนั้นบอมก็เริ่มมีความฝันในการเป็นศิลปินครับ บอมอยากร้องเพลงเพื่อเป็นแรงบันดาลใจ เพราะบอมเห็นว่าในปัจจุบันนี้หลาย ๆ คนมีปัญหาสุขภาพจิตในทุกช่วงวัย บอมจึงต้องการที่จะเป็นศิลปินเพื่อมอบความสุขและแรงบันดาลใจให้กับทุกคน เพราะในช่วงเวลาที่บอมมีปัญหา บอมก็มีเพลง สิ่งที่บอมชอบ คนรอบข้าง ที่คอยเยียวยาจิตใจของบอม บอมจึงต้องการเป็นศิลปินเพื่อให้บทเพลงของบอมสามารถเยียวยาจิตใจทุกคนได้ครับ

นางสาวจิณห์จุฑา ศรีสร้อย หรือลิน อายุ 17 ปี กำลังศึกษาอยู่ภายใต้การศึกษานอกระบบ และมีความสนใจในการผลักดันประเด็นสุขภาพจิตและความเป็นอยู่ที่ดีของเยาวชนที่ไม่ว่าจะเป็นใคร มาจากไหนก็ตาม ให้เข้าถึงองค์ความรู้และการเข้ารับการรักษาได้สะดวกขึ้น โดยสนับสนุนผ่านทั้งทางออนไลน์ ทั้งการรณรงค์ผ่านแคมเปญ ที่มีจุดมุ่งหมายในการแก้ไขกรอบความคิด การตีตราทางสังคมที่มีความเห็นเป็นลบในเรื่องของอาการเจ็บป่วยทางจิตและการเข้ารับการรักษา และสร้างการสนับสนุนความหลากหลายทางเพศ อีกทั้งมีความตั้งใจที่จะสร้างทางเลือกให้เยาวชนผู้ขาดโอกาส หรือกลุ่มเปราะบางให้ได้รับสิ่งที่มนุษย์ทุกคนควรจะได้รับ ทั้งในเรื่องของการได้รับบริการจากภาครัฐที่เหมาะสมและการศึกษาที่เท่าเทียม ทุกคนมีสิทธิที่จะได้ใช้ชีวิตในสังคมที่มีสภาพแวดล้อมความเป็นอยู่ที่ดีและเตรียมพร้อมต่อการพัฒนาต่อไปค่ะ

หนูชื่อเอมมี่ค่ะ ตอนนี้อายุ 17 ปี เรียนโฮมสคูลค่ะ หนูชอบทำงานจิตอาสามาก ๆ เลยค่ะ ส่วนใหญ่หนูจะทำงานจิตอาสาเกี่ยวกับเด็ก เช่นการดูแลเด็กป่วยในวอร์ดเด็กของโรงพยาบาล การช่วยพาเด็ก ๆ ทำกิจกรรมในห้องของเล่นในวอร์ดเด็ก บางทีก็ได้เล่นดนตรีให้เด็ก ๆ ที่ป่วยหนักฟัง หนูเคยได้เข้าร่วมไปฟังปัญหาต่าง ๆ ของเด็ก ๆ เหล่านี้กับทีมแพทย์ในโรงพยาบาล ไม่ว่าจะเป็นการติดตามไปเรียนรู้ในคลินิกครอบครัว ทำให้หนูตระหนักถึงปัญหาความรุนแรงในเด็ก หรือการไปช่วยงานใน OPD แผนกเด็กก็ทำให้หนูได้เห็นถึงปัญหาสุขภาพความเป็นอยู่ของพวกเขา สิ่งเหล่านี้สร้างแรงบันดาลใจให้หนูมาก ๆ เลยค่ะ หนูสนใจในเรื่องสุขภาวะความเป็นอยู่ที่ดีเพราะว่ามีเด็กอีกหลายคนมากที่อยู่ในครอบครัวที่ไม่พร้อมจึงยังขาดโอกาสเหล่านี้อยู่ หนูอยากช่วยเหลือเด็ก ๆ เหล่านี้ หนูคิดว่าสิ่งเล็ก ๆ เมื่อมารวมกัน มันจะกลายเป็นสิ่งที่ยิ่งใหญ่ได้แน่นอน หนูเลยอยากเป็นส่วนหนึ่งที่จะช่วยพัฒนาสังคมของเราให้น่าอยู่มากขึ้นสำหรับทุกคน แม้สิ่งที่หนูทำอาจน้อยมากเมื่อเทียบกับโลกใบใหญ่ แต่อย่างน้อย ๆ หนูก็จะเป็นหนึ่งในชิ้นจิ๊กซอว์และทำเต็มที่สำหรับโลกใบนี้ค่ะ

สวัสดีค่ะ ชื่อเล่น "หลิวย้ง" กำลังศึกษาอยู่ชั้นปีที่ 2 Data Science and Innovation มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ มีความต้องการที่จะนำ Big Data เข้ามาช่วยขับเคลื่อน พัฒนา และสนับสนุนในด้านสุขภาพ สุขภาวะ และสุขภาพจิต ซึ่งการนำ Big Data หรือฐานข้อมูลขนาดใหญ่มารวบรวมและวิเคราะห์ จะมีบทบาทสำคัญทั้งในด้านการวิจัยพัฒนา การดูแลรักษาผู้ป่วย เป็นเครื่องมือให้กับแพทย์ในการวินิจฉัยโรค และเป็นตัวช่วยสำคัญที่จะช่วยให้สามารถเข้าถึงผู้ป่วยเฉพาะกลุ่ม รวมไปถึงเด็กและเยาวชนที่อยู่ในสถานการณ์เปราะบางได้อย่างรวดเร็ว มีประสิทธิภาพ และส่งเสริมคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้น

สวัสดีครับ ผมนายชัยรัตน์ ดิ๊ผอ (อเล็กซ์) อายุ 16 ปีย่างเข้า 17 ปีครับ กำลังศึกษาอยู่ในระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 และกำลังเลื่อนชั้นขึ้นปีที่ 5 ในแผนการเรียนวิทย์-คณิต ที่โรงเรียนอมก๋อยวิทยาคมครับ โดยตัวผมเองมีเชื้อสายชาติพันธุ์กระเหรี่ยงครับ และ ณ ปัจจุบันนี้ ผมก็อาศัยอยู่ที่ อำเภออมก๋อย จังหวัดเชียงใหม่ครับ ซึ่งเป้าหมายหลักของผมในการเข้าร่วมเป็นคณะกรรมการที่ปรึกษาเยาวชนยูนิเซฟคือ ผมมีความต้องการที่จะเป็นกระบอกเสียงและเป็นสะพานเชื่อมให้กับเด็กดอยและเด็กที่ขาดโอกาสให้มีคุณภาพการศึกษาที่ดีขึ้น ให้เขาได้รับการศึกษาที่ดีเหมือนกับเด็กคนอื่น ๆ ครับ และ ณ ปัจจุบันยังมีเยาวชนอีกมากมายที่ไม่ได้รับโอกาสในด้านของการศึกษาและหลุดออกจากระบบการศึกษา ซึ่งผมเชื่อว่าโอกาสเป็นสิ่งที่มีค่ามากสำหรับเยาวชน และผมเองก็อยากเป็นส่วนหนึ่งในการสร้างโอกาสนี้ให้กับเยาวชนที่อยู่ในพื้นที่ชนบทและเยาวชนที่ขาดโอกาสทางการศึกษา ดังนั้นผมจึงอยากให้ความสำคัญกับการศึกษาของเยาวชนในพื้นที่ชนบทและเยาวชนที่ขาดโอกาสทางด้านการศึกษาครับ เพราะผมเองมองว่าการศึกษาจะสามารถเปลี่ยนแปลงอนาคตและพัฒนาคุณภาพชีวิตของเยาวชนคนหนึ่งได้ครับอย่างแน่นอนครับ

สวัสดีค่ะ มะนาว บุณยาพร สายสร้อย ปัจจุบันเป็นนักศึกษาคณะศิลปศาสตร์ เอกภาษาอังกฤษ โทจิตวิทยา มหาวิทยาลัยมหิดลค่ะ ในหัวข้อที่ได้ผ่านคัดเลือกคือการศึกษาการเพิ่มทักษะและการเปลี่ยนผ่านสู่การจ้างงาน เพราะนาวเห็นถึงความสำคัญของระบบการศึกษาที่จะเป็นส่วนสำคัญ ที่ทำให้เกิดทักษะต่าง ๆ และการศึกษาถือเป็นรากฐานแรกที่จะทำให้เกิดโอกาสต่าง ๆ เข้ามาในชีวิต สามารถทำให้เกิดสังคมที่ดีขึ้น และนำความรู้ได้มาพัฒนาประเทศได้ในระดับต่อไป นาวเป็นผู้ก่อตั้งโครงการ ELEGUIDE: Guide to be Elegant แพลตฟอร์มแนะนำการศึกษาต่อให้กับนักเรียนในระดับมัธยมศึกษา โดยเริ่มที่จังหวัดอุตรดิตถ์ จังหวัดบ้านเกิดของนาวเองค่ะ เหตุผลที่เลือกทำโครงการนี้ขึ้นเพื่อต้องการที่จะเพิ่มแนวทางให้กับนักเรียนมัธยม ให้ได้เห็นและเรียนรู้โลกที่กว้างมากขึ้นโดยไม่ต้องรอเวลา นาวหวังเป็นอย่างยิ่งในฐานะ YPAB ว่าจะได้นำความสามารถที่ตัวเองมี ทำงานร่วมกันกับ UNICEF Thailand เพื่อสร้างสรรค์สังคมแห่งการเรียนรู้ตบอดชีวิตต่อไปในอนาคตค่ะ ^^

ผมเป็นนักเรียนอายุ 17 ปีจากโรงเรียนปัญญาประทีป ซึ่งเป็นโรงเรียนมัธยมทางเลือกที่จัดการศึกษาพุทธปัญญา โดยเป็นการผสมผสานระหว่างพุทธธรรม การศึกษาด้านจิตปัญญา และงานวิจัยร่วมสมัยในการจัดการเรียนรู้ รวมไปถึงการออกแบบหลักสูตรของโรงเรียน โดยส่วนตัวแล้ว ผมเชื่อเป็นอย่างยิ่งว่า การศึกษาคือปัจจัยที่เป็นรากฐานที่สำคัญที่สุดปัจจัยหนึ่งของการพัฒนามนุษย์และประเทศชาติ ดังนั้น ผมจึงอยากเป็นส่วนหนึ่งของการสร้างความเปลี่ยนแปลงที่ดีขึ้น และการมีส่วนได้ร่วมสรรค์สร้างประโยชน์ให้กับสังคมในเรื่องของการศึกษา นอกจากนี้ ผมยังมีความสนใจในด้านการสื่อสารและสื่อ (เช่น ดนตรี ภาพยนตร์ แฟชั่น และศิลปะต่าง ๆ) ผมมีความยินดีและจะดีใจมาก ๆ ที่จะได้พูดคุยและแลกเปลี่ยนกันในเรื่องเหล่านี้ ดังนั้น ใครที่มีความสนใจคล้าย ๆ กัน ขอให้เข้ามาชวนคุยได้เลยนะครับ ผมยังมีประสบการณ์ที่หลากหลายจากการได้เคยเข้าร่วมโครงการและกิจกรรมต่าง ๆ ที่ผ่านมา เช่น Triton, YCMP (จัดโดย School of Changemakers) Magic hack และ TUBCC2023 (Triam Udom Business Case Competition) ซึ่งผมยินดีที่จะนำประสบการณ์เหล่านี้มาแลกเปลี่ยนเรียนรู้ร่วมกันกับทุกคนเช่นกัน

ชื่อ นายกฤษฎิ์ เพชรสุวรรณ มีชื่อเล่นว่ากระตั้วครับ ตอนนี้กำลังศึกษาที่สถาบันการจัดการปัญญาภิวัฒน์ สาขา วิทยาศาสตร์อาหาร ภาคภาษาอังกฤษ ตอนนี้อายุ 21 ปีครับ ผมเป็นคนปัตตานีแต่มาเรียนที่นนทบุรีครับ ตอนนี้ผมสนใจในเรื่องของงานนวัตกรรมด้านสิ่งแวดล้อมมากครับ จากความสนใจที่มีต่อสิ่งแวดล้อมทำให้ผมได้เข้าร่วมโครงการ EnvironHack ใน 2 รอบครับ รอบแรกที่จังหวัดภูเก็ตเป็นการร่วมสร้างนวัตกรรมเพื่อแก้ไขปัญหาสิ่งแวดล้อมเกี่ยวกับมลพิษ ที่มีผลกระทบต่อคณภาพและการดำรงชีพของคนเกาะภูเก็ต ภายใต้โจทย์ "Ecosystem Restoration & Next Step for the Environmental Sustainability" และได้รางวัลรองชนะเลิศอันดับสอง, รอบที่สองจัดขึ้นที่จังหวัดลำปางครับ ด้วยการค้นหาทางออกและเสนอแนวคิดให้กับคนในชุมชนเพื่อรับมือกับปัญหาฝุ่นควันภายใต้โจทย์ Coping with air pollution PM 2.5 การปรับตัวและรับมือกับมลภาวะทางอากาศ และได้รางวัลชมเชย และล่าสุดได้เข้าร่วมอบรมแกนนำเยาวชนเพื่อหนุนเสริมประชาธิปไตยในสังคมพุวัฒนธรรม ณ มหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา สิ่งเหล่านี้จะไม่เกิดขึ้นเลยครับถ้าผมไม่ได้เป็นคณะกรรมการสภานักเรียนประจำปีการศึกษา 2563 เพราะการเป็นสภานักเรียนคือจุดเริ่มต้นของการเดินทางมาถึงทุกวันนี้ของผมครับ

สวัสดีค่ะ นิอัสมาอ์ ดือราโอะ ชื่อเล่น นิ อายุ 18 ปี เติบโตมาในจังหวัดปัตตานี ดินแดนแห่งพหุวัฒนธรรม ได้เห็นความเหลื่อมล้ำทางการศึกษา โดยเฉพาะในกลุ่มลูกหลานแรงงานข้ามชาติ เกิดเป็นแรงบันดาลใจในการจัดตั้งเว็บไซต์ FCLC-MOOC เว็บไซต์เพื่อการศึกษาของลูกหลานแรงงานข้ามชาติ เพื่อช่วยให้ลูกหลานแรงงานข้ามชาติสามารถเข้าถึงการเรียนการสอนได้อย่างต่อเนื่อง และในปี 2564 มีโอกาสไปแลกเปลี่ยนที่ประเทศสหรัฐอเมริกา ได้เห็นการเรียนการสอนในอีกมุมหนึ่ง จึงอยากนำสิ่งที่ได้พบเห็นมาต่อยอดกับการศึกษาไทย ทำให้ตัดสินใจเข้าร่วมเป็นส่วนหนึ่งของคณะกรรมการที่ปรึกษาเยาวชนยูนิเซฟ

สวัสดีค่ะ ดิฉันชื่อนางสาวณัฐกมล รังสรรค์ ชื่อเล่น ปาล์ม เกิดวันที่ 16 มีนาคม 2546 ปัจจุบันเป็นนักศึกษาคณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล เคยผ่านการเข้าร่วมโครงการ Leadership Development Program ของทาง CP ALL ซึ่งเป็นค่ายเกี่ยวกับการพัฒนาศักยภาพผู้นำของเยาวชนทั่วประเทศ และได้เข้าร่วมโครงการ Young Thai Science Ambassadors ทูตเยาวชนวิทยาศาสตร์ไทย รุ่นที่ 18 ที่ร่วมกับทางอพวช. ในหัวข้อโครงการ Equal Opportunity in Science วิทยาศาสตร์และโอกาสที่เท่าเทียม เพื่อส่งเสริมการสื่อสารวิทยาศาสตร์สำหรับการสร้างโอกาสที่เท่าเทียม ทั้งทางด้านการศึกษา เพศ เชื้อชาติ ผู้บกพร่องทางร่างกายและกลุ่มอื่น ๆ โดยดิฉันสนใจเรื่องการศึกษาที่เท่าเทียมเพราะดิฉันอาศัยอยู่ในครอบครัวที่ยากจนในเขตพื้นที่ชุมชนที่เคยเป็นถิ่นทุรกันดารมาก่อน และเป็นเด็กเพียงคนเดียวในชุมชนที่มีโอกาสในการศึกษาต่อทั้งในระดับชั้นมัธยมปลายและมหาวิทยาลัยจากการได้รับทุนการศึกษา สิ่งที่พบเจอมาตลอดในระหว่างการศึกษา คือการที่เด็กและเยาวชนจำนวนมากหลุดออกจากระบบการศึกษาของไทย ด้วยเหตุผลที่ว่ายากจนและไม่มีแรงจูงใจที่จะศึกษาต่อในระดับที่สูงกว่าการศึกษาภาคบังคับ นี่คือสิ่งที่สะท้อนว่าพวกเขาขาดโอกาสทางด้านการศึกษาขนาดไหน จากประสบการณ์ส่วนตัวที่พบเจอมาทั้งหมด ทำให้ดิฉันอยากมีโอกาสได้เข้าไปช่วยเหลือและพัฒนาให้เด็ก ๆ และเยาวชนทุกคนมีโอกาสทางด้านการศึกษาที่มากยิ่งขึ้น

สวัสดีครับ ผมชื่อวัฒน์ ผมเคยเข้าร่วมโครงการ YSEALI Symposium ซึ่งเป็นโครงการที่มีเยาวชนทั่วไปและเยาวชนคนพิการมาร่วมออกแบบนโยบายเพื่อแก้ไขปัญหาการดำรงค์ชีวิตของคนพิการ สิ่งที่ผมสนใจและอยากขับเคลื่อนนโยบายก็คือ

การศึกษาวิทยาศาสตร์สำหรับผู้พิการทางสายตา เพราะปัจจุบันนี้สถานที่ทัศนศึกษาทางด้านวิทยาศาสตร์ก็มีความตอบโจทย์สำหรับกลุ่มผู้พิการทางสายตาในระดับหนึ่ง แต่ก็มีอีกหลายสถานที่ที่พวกเราไม่สามารถสัมผัสได้ บางสถานที่ก็ให้ยืนดูแต่รูปภาพแล้วต้องใช้การอธิบายและนึกภาพตามจินตนาการ ซึ่งเราจะไม่สามารถรู้ได้เลยว่ารูปที่ให้ยืนดูอยู่นั้นมีลักษณะเป็นอย่างไร ผมอยากจะตั้งโจทย์ว่าให้คนสายตาปกติหลับตาแล้วลองไปสถานที่พัฒนศึกษาที่ใดที่หนึ่ง แล้วให้คนอธิบายรูปภาพที่อยู่เบื้องหน้าหรือลองสัมผัสสิ่งต่าง ๆ ที่อยู่ในสถานที่นั้น ๆ แล้วนึกภาพตามจินตนาการครับ
เรื่องดนตรี ปัจจุบันผู้พิการทางสายตาก็มีการศึกษาด้านดนตรีโดยเฉพาะ และมีความสามารถทางด้านดนตรีไม่ต่างกับคนปกติทั่วไป สามารถตั้งวงดนตรีเป็นของตัวเองได้ นอกจากนั้นยังไปเล่นตามงานต่าง ๆ ที่มีการจ้างได้เช่นกัน ผมอยากจะตั้งคำถามว่า ถ้าผู้พิการทางสายตาเปิดบริษัททางด้านดนตรีหรือทำธุรกิจดนตรีไม่ว่าจะเป็นเปิดโรงเรียนสอนดนตรี ทำห้องบันทึกเสียงและอื่น ๆ สังคมภายนอกจะยอมรับในศักยภาพของคนพิการได้อย่างไรและจะมั่นใจในการใช้บริการหรือไม่ นี่คือเรื่องที่ผมอยากผลักดันทำอย่างจริงจังและผมอยากเห็นสิ่งเหล่านี้เกิดขึ้นอย่างเป็นรูปธรรมมากขึ้น

Education never ends if we don't stop improving
คิดดีทำดีชีวิตมีสุข

ผมชื่อเด็กชายอธิชาติ บุตรจันทร์ ชื่อเล่นชื่อโอม กำลังศึกษาอยู่ที่โรงเรียนบ้านหนองลาด (ราษฎร์อุทิศวิทยาคม) จังหวัดสกลนคร ผมนะครับเป็นคนที่ยิ้มแย้มแจ่มใสใครอยู่ด้วยก็มีความสุข ส่วนคติประจำใจของผมคือ กล้าคิด กล้าทำ กล้านำ กล้าลองครับ ส่วนโครงการที่เคยทำคือโครงการ "บอกรักษ์โลก... บ้านส่วนรวมของเรา" เป็นการแข่งขันทำวีดีโอความยาวไม่เกิน 3 นาทีเกี่ยวกับสิ่งแวดล้อม ปัจจุบันกำลังทำโครงการ Eco Kids Club เป็นโครงการพัฒนาโรงเรียนเพื่อทำให้โรงเรียนสีเขียวเเละสะอาดขึ้น เพราะโครงการนี้จะเป็นโครงการที่ให้นักเรียนเก็บขยะในโรงเรียนมาแลกแสตมป์เพื่อสะสมแสตมป์แลกของรางวัลและมีเกมส์อีกมากมาย เช่น เกมโยนห่วงให้เข้าขวดและเกมโยนขวดให้เข้าตะกร้าแล้วแต่เวรประจำวันของทางโครงการครับ ส่วนความสนใจในด้านอื่น ๆ ผมสนใจด้านการศึกษา เพราะว่ามันเป็นสิ่งที่จะต้องเรียนรู้เพื่อเอาตัวรอดในสังคม และเป็นสิ่งที่ต้องพัฒนาในทุก ๆ วันครับ

ผมชื่อพัชรพล ลี้อิสสระนุกูล (คอปเตอร์) ผมสำเร็จการศึกษาภาคบริหารธุรกิจจากมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เบิร์กลีย์ ประเทศสหรัฐอเมริกา ผมมีความสนใจในการที่เทคโนโลยีช่วยยกระดับความเป็นอยู่ที่ดีทางเศรษฐกิจและปรับปรุงระบบการศึกษา เนื่องจากผมเคยร่วมงานกับบริษัทต่างๆ อย่าง Google, YouTube, Microsoft, และ Airbnb ในส่วนของการวิเคราะห์ข้อมูลและการตลาด

นอกจากการทำงานแล้ว ผมยังเป็นประธานสมาคมศิษย์เก่ามหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เบิร์กลีย์ในประเทศไทย ซึ่งทำการจัดสัมมนาและกิจกรรมเสวนาเกี่ยวกับเทคโนโลยีใหม่ ๆ อย่างบล็อกเชน เมตาเวิร์ส และการลงทุนทางเทคโนโลยีร่วมกับบริษัทชั้นนำในประเทศไทย ในฐานะผู้ได้รับประกาศนียบัตร Microsoft Certified Educator (MCE) ผมเชื่อว่าเทคโนโลยีและการศึกษาเป็นตัวขับเคลื่อนสำคัญสำหรับการพัฒนาทางเศรษฐกิจ ผมจึงอยากนำประสบการณ์และความสนใจในด้านนี้มาส่งเสริมชุมชน YPAB

นักศึกษาชั้นปีที่ 3 กำลังศึกษาที่คณะรัฐศาสตร์ สาขาการระหว่างประเทศ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เกิดและเติบโตในจังหวัดปัตตานี จึงมีความคุ้นเคยและเข้าใจกับความหลากหลายทางวัฒนธรรมโดยพื้นฐาน หนูชอบเรียนรู้ผ่านการลงมือทำ หนูสนุกกับการทำงานโดยการเรียนรู้จากคนอื่น ๆ ทำให้ตลอดระยะเวลา 5 ปีที่ผ่านมาหนูจึงใช้เวลานอกเหนือจากการเรียนไปกับการขับเคลื่อนและการพัฒนาสังคมในมิติต่าง ๆ อยู่เสมอ

ประเด็นที่หนูสนใจเป็นพิเศษคือ Youth engagement in decision making process ค่ะ ที่ผ่านมาได้ขับเคลื่อนประเด็นดังกล่าวผ่านการเป็นสมาชิกคณะกรรมการที่ปรึกษาเยาวชนยูนิเซฟประเทศไทย รุ่นที่ 1 ในกลุ่มการคุ้มครองเด็ก (Child Protection) บทบาทคือ เป็นตัวแทนเด็กและเยาวชนในการเป็นเสียงสะท้อนความเห็นของเราต่อนโยบายต่าง ๆ ที่ยูนิเซฟและองค์กรพันธมิตรจัดทำขึ้น เพื่อให้เกิดประโยชน์สูงสุดกับเด็กและเยาวชน นอกจากนี้ Student Reflect ก็เป็นอีกโครงหนึ่งที่หนูมีส่วนร่วมในการผลักดันโรงเรียนให้เป็นพื้นที่ปลอดภัย มีเสรีภาพสำหรับเด็กและเยาวชนไทย ซึ่งขับเคลื่อนตั้งแต่ระดับโรงเรียนไปจนถึงระดับนโยบายภาครัฐ

หนูเป็นคนหนึ่งที่ยังคงเชื่อมั่นว่า "เสียงของเยาวชนมีความหมาย" และควรค่าแก่การรับฟัง ยังมีความหวังว่าสักวันเด็กและเยาวชนไทยจะมีพื้นที่ในการส่งเสียงมากขึ้น เพิ่มพื้นที่ให้เรียนรู้ สามารถเป็นตัวของตนเองได้อย่างเต็มที่ เพราะฉะนั้นหนูจึงยืนยันว่าจะพัฒนาและสนับสนุนการมีส่วนร่วมของเด็กและเยาวชนไทยให้มากที่สุดไปพร้อมกับทุก ๆ คนค่ะ

สวัสดีค่ะ ดิฉันนางสาวปุณณภา เทียนชัย หรือจะเรียกว่า ยาหยี ก็ได้ค่ะ ปัจจุบันเป็นนักศึกษาชั้นปีที่ 2 มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี ดิฉันเป็นนักเรียนคนหนึ่งที่อยู่ในระบบการศึกษาไทยมาตั้งแต่เด็กจนเข้ามหาวิทยาลัย ทำให้เห็นถึงปัญหาระบบการศึกษาที่ก่อให้เกิดความเหลื่อมล้ำ รวมถึงปัญหาการจ้างงานที่ระบบการศึกษาผลิตบุคลากรที่ไม่ตอบโจทย์ตลาดสมัยใหม่ ดิฉันจึงมีจุดประสงค์ที่จะเข้ามาเป็นกระบอกเสียงให้เด็กและเยาวชนเพื่อพูดถึงปัญหาที่เราพบเจอ และสิ่งที่เราอยากจะสื่อสารออกไปเพื่อให้ผู้ที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับระบบการศึกษาได้รับทราบและเข้าใจถึงปัญหานี้อย่างลึกซึ้ง และดิฉันพร้อมที่จะร่วมเป็นส่วนหนึ่งของการเปลี่ยนแปลงนี้ทั้งทางตรงและทางอ้อม โดยการแสดงความคิดเห็น แลกเปลี่ยน และเชื่อมโยงกับผู้นำเยาวชนคนอื่น ๆ เพื่อให้เด็กและเยาวชนสามารถมีพื้นที่เสนอข้อคิดเห็นต่อโครงการที่มีส่วนช่วยในการพัฒนาคุณภาพการศึกษาของเด็กและเยาวชนไทยผ่านการนำเทคโนโลยีมาประยุกต์ใช้ เพราะดิฉันเชื่อว่าการเปลี่ยนแปลงที่ดีต้องเป็นการเปลี่ยนแปลงที่ตอบโจทย์กับอนาคตและยั่งยืน

ยินดีต้อนรับทุกท่านเข้าสู่ข้อความที่จะทำให้รู้จักพัสนะคะ พัสมีชื่อจริงคือ นางสาวพัสวี พงศ์สวัสดิ์ อายุ 16 ปี เป็นสาวชาวปักษ์ใต้เมืองสงขลา กำลังศึกษาที่โรงเรียนมหาวชิราวุธ จังหวัดสงขลา ในระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 สายวิทยาศาสตร์และคณิตศาสตร์ จากการที่พัสได้ทำกิจกรรมภายในโรงเรียนมา อาทิ ช่วยอาจารย์ในการจัดกิจกรรมทดสอบภาษาอังกฤษ CEFR ให้กับน้อง ๆ ชั้นประถมศึกษาที่กำลังจะเข้าศึกษาต่อระดับชั้นมัธยมศึกษา การเป็นล่ามแปลภาษาในการแข่งขันฟุตบอลกระชับมิตรระหว่างทีมฟุตบอลจากโรงเรียนแห่งหนึ่งในเมืองมะละกา ประเทศมาเลเซีย และโรงเรียนมหาวชิราวุธฯ เคยเป็นสมาชิกชมรมสื่อสร้างสรรค์ของโรงเรียน ซึ่งทำรายการพาชมสถานที่และภูมิปัญญาของสงขลา รวมถึงเข้าร่วมกิจกรรมอบรมผู้ช่วยวิทยากร เพื่อเป็นส่วนหนึ่งในทีมจัดกิจกรรมของหอดูดาวเฉลิมพระเกียรติฯ สงขลา นอกจากนี้พัสยังมีการหารายได้เสริมจากการสอนพิเศษภาษาอังกฤษให้กับน้อง ๆ ชั้นประถมศึกษา จากกิจกรรมทั้งภายในและภายนอกโรงเรียนนั้นทำให้พัสเจอผู้คนมากมาย มีการให้คำปรึกษาและให้ความรู้แก่เยาวชน รวมถึงการพัฒนาความเป็นผู้นำของตนเองอย่างเต็มที่ จึงเป็นเหตุผลที่ผลักดันให้พัสอยากที่จะนำความสามารถของตนเองเพื่อสนับสนุนให้เยาวชนมีความกล้าที่จะแลกเปลี่ยนความคิด กล้าแสดงออก ร่วมแก้ไขปัญหาสังคมที่กว้างมากขึ้นโดยเฉพาะการส่งเสริมให้เยาวชนรุ่นใหม่มีความพร้อมทั้งด้านการเปลี่ยนผ่านจากโรงเรียนไปสู่ระดับอุดมศึกษา และความคิดสู่ชีวิตการทำงาน ซึ่งพัสพร้อมที่จะอยู่ช่วยสังคมไปกับทุกท่านนะคะ

ฉันอายุ 19 ปี งานอดิเรกชอบวาดรูป อ่านหนังสือและฟังเพลง ปัจจุบันศึกษาอยู่ชั้นปีที่ 2 สาขาวิชาสังคมศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ปัจจุบันดำรงตำแหน่งเป็นรองประธานของชมรมนักศึกษาชาติพันธุ์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ และประธานชมรมบูรณาการความรู้สู่ชุมชน คณะศึกษาศาสตร์ โครงการที่เคยเข้าร่วม เคยเป็นอาสายุวกาชาดประจำโรงเรียน กิจกรรม ”สานฝัน เปิดประสบการณ์ร่วม จากพี่สู่น้อง" เข้าร่วมการแข่งขันการแก้ปัญหาการศึกษา EdChang Maker Challenge 2022 โดย Tech for Thailand มีความสนใจในเรื่องของโอกาสทางการศึกษา การกระจายโอกาสและการเข้าถึงการศึกษาของเด็กชาติพันธุ์ การกระจายอำนาจทางการศึกษา

ผมมาจากหมู่บ้านเล็ก ๆ ชื่อว่า บ้านบัวสามัคคี ผมเรียนในโรงเรียนขยายโอกาส ชื่อว่า โรงเรียนบัวสามัคคีพิทยาสรรพ์ เป็น รร.มัธยมในตำบลแซงบาดาล โรงเรียนผมมีนักเรียนร้อยกว่าคน แต่มีคุณภาพของคุณครูเทียบเท่ารร.ใหญ่ ๆ โรงเรียนนี้ที่ทำให้ผมกล้าแสดงออกในเรื่องต่าง ๆ รวมถึงหลักการใช้ชีวิต ส่วนหมู่บ้านที่ผมอยู่ เป็นหมู่บ้านเล็ก ๆ ในจังหวัดกาฬสินธุ์ หมู่บ้านของผมมีผู้ใหญ่ที่คอยสนับสนุนเด็ก ๆ ให้มีความกล้าแสดงออกและทำงานเพื่อสังคม เช่น การทำฝายกั้นน้ำ

ความฝันของผมคือการเป็นครูคนหนึ่งและจิตอาสาไปพร้อมกัน ผมอยากเป็นครูที่คอยสอนเด็ก ๆให้มีความรู้ สอนในถิ่นทุรกันดาร แรงบันดาลใจของผมคือการที่ผมได้เห็นสภาพแวดล้อมในชุมชนที่ไม่เอื้อต่อการเติบโตของเด็ก ๆ ทั้งความเสี่ยงต่อปัญหายาเสพติด และการหลุดออกนอกระบบการศึกษา ผมีจึงมีแรงบันดาลใจที่อยากจะเห็นชุมชนไร้ยาเสพติด และอยากเห็นความเท่าเทียมทางการศึกษา ซึ่งรวมถึงกลุ่มเด็กชาติพันธุ์ เด็กที่เคยหลุดออกจากระบบหรือแม้แต่เด็กที่เคยทำความผิด และสุดท้ายผมอยากเห็นเยาวชนที่มีความสามารถแต่ไม่กล้าแสดงออก กล้าที่จะออกมาเป็นกระบอกเสียงในพื้นที่ของตนเอง ผมเชื่อว่ายังมีเยาวชนคนอื่น ๆ ที่มีแรงผลักดันที่อยากขับเคลื่อนประเด็นต่าง ๆ อีกหลายคน และหวังว่าผมจะเป็นหนึ่งในแรงบันดาลใจให้เยาวชนคนอื่น ๆ กล้าที่จะมีเสียงในสังคม

หนูเป็นคนชอบจับไมค์ ชอบพูด ชอบที่จะนำเสนองาน ตอนนี้กำลังจะขึ้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 เป็นประธานนักเรียน เคยทำค่ายจริยธรรม ค่ายเด็กกำพร้า สนใจในวิชาคณิตศาสตร์ ชอบทำกิจกรรม ตอนนี้เป็นที่ปรึกษาให้กับน้อง ๆ สภาค่ะ หนูอยากพัฒนาการศึกษาในบ้านเมืองของหนูค่ะ หนูอยากเห็นทุกคนได้รับการศึกษาที่เท่าเทียมกัน ได้รับโอกาสดี ๆ จากหลายภาคส่วน ถึงจะเป็นแค่กลุ่มส่วนน้อยแต่ก็คือเยาวชนในประเทศ เพราะเสียงของเยาวชนมีความหมาย หนูไม่อยากให้เพื่อน ๆ หลุดระบบการศึกษา และอยากผลักดันให้ผู้ใหญ่ได้ตระหนักถึงเยาวชนกลุ่มนี้ให้มาก ๆ รวมถึงคนพิการเองควรได้รับการศึกษาที่เท่าเทียมเช่นกัน หนูมีน้องสาวหูหนวกค่ะ น้องสาวชอบเรียนภาษามือมาก ๆ บางครั้งศึกษาเองในอินเตอร์เน็ต หนูได้คำศัพท์ภาษามือจากน้องเยอะเลย หนูมองว่าเราจะเป็นแบบไหนจะพิการหรือไม่พิการ ทุกคนควรได้รับการศึกษาที่เท่าเทียมกัน

มังกร นักเรียนเกรด 10 โรงเรียนร่วมฤดีวิเทศศึกษา ที่มีความสนใจด้านวิทยาการคอมพิวเตอร์ เศรษฐศาสตร์และรัฐศาสตร์ ผมมีโอกาสได้ทำงานร่วมกับหน่วยงานเกี่ยวกับการสร้างการมีส่วนร่วมและความเป็นผู้นำของเยาวชนหลายองค์กรไม่ว่าจะเป็น LEO International และ เป็นประธานสภาเด็กและสภาเยาวชนระดับอำเภอและจังหวัด นอกจากนั้นแล้ว ผมยังมีความสนใจด้านดนตรีแจ๊สและการแสดง โดยได้ไปประกวดร้องเพลงทั่วโลกไม่ว่าจะเป็นที่สหรัฐอเมริกา ที่นครนิวยอร์ก ลอสแอนเจลิส เยอรมันนี อิตาลี สิงค์โปร์ และอีกหลายประเทศ ตั้งแต่อายุ 9 ปี ปัจจุบันผมและเพื่อน ๆ กำลังพัฒนาเทคโนโลยี Metaverse ที่ช่วยเหลือผู้ป่วยอาการกลัวการเข้าสังคม ผมหวังไว้ว่าการที่ได้เข้าร่วมเป็นสมาชิก YPAB จะทำให้ได้มีส่วนในการเปลี่ยนภาพลักษณ์ของเยาวชนต่อสังคม และแสดงให้เห็นว่าเยาวชนนั้นก็มีความสำคัญและความสามารถในการทำงานกับผู้ใหญ่ไม่ว่าจะเป็นตำแหน่งผู้นำหรือผู้ตาม เพื่อที่จะได้ช่วยสร้างสังคมที่เป็นมิตรระหว่างคนทุก ๆ รุ่น ที่ไร้ซึ่งการเมินเฉยต่อสิทธิ ความสามารถ และ มุมมองสมัยใหม่ของเยาวชน

พริม รัชสุรางค์ วงศ์กระแสมงคล อายุ 16 ปี เป็น เป็นตัวแทนเยาวชน ผู้หลงใหลในการนำนวัตกรรมและเทคโนโลยีมาใช้เพื่อคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้น เธอมีส่วนร่วมอย่างแข็งขันกับโครงการต่าง ๆ ในสังคม มีส่วนร่วมกับเยาวชนและสร้างสรรค์นวัตกรรมต่าง ๆ เพื่อเร่งการฟื้นตัวของโรคระบาดและปรับปรุงชีวิตของผู้ด้อยโอกาส ในช่วงการระบาดของ COVID-19 เธอเป็นหนึ่งในนักวิจัยในโครงการ AI Mask ซึ่งใช้ AI เพื่อตรวจจับพฤติกรรมการสวมหน้ากากในที่สาธารณะ ข้อมูลนี้รายงานผ่าน ศูนย์บริหารสถานการณ์แพร่ระบาดของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 โดยรัฐบาลไทยเพื่อเพิ่มการสวมหน้ากากและลดอัตราการติดเชื้อของ COVID-19

เธอเป็นผู้ก่อตั้งโครงการ Child Teach Child ซึ่งส่งเสริมการมีส่วนร่วมของเยาวชนในชุมชนเพื่อให้อำนาจแก่เด็กชายขอบผ่านการศึกษาที่มีคุณภาพและการพัฒนาทางเศรษฐกิจและสังคม ในฐานะผู้ชนะรางวัล AI Innovator Award เธอใช้เทคโนโลยี AI เพื่อส่งเสริมการรวมผู้พิการทางสายตาและการเสริมศักยภาพทางเศรษฐกิจและสังคมของผู้พิการ นอกจากนี้ เธอได้รับเกียรติกล่าวเปิดงานในการประชุม APFSD Youth Forum 2023 และ ร่วมสนทนาใน Intergenerational Dialogue 2022 เกี่ยวกับการใช้เทคโนโลยี AI เพื่อพัฒนาชีวิตของผู้คนผ่านการศึกษาและการดูแลสุขภาพ

สวัสดีค่ะ พิมพ์ลักษณ์ จรรยาเสน หรือ จา นะคะ ตอนนี้อายุ 18 ปี กำลังศึกษาอยู่ที่โรงเรียนบูรณะรำลึก จังหวัดตรัง และเคยได้ไปศึกษาแลกเปลี่ยนวัฒนธรรมที่ประเทศ ฮังการี เป็นเวลา 1 ปี และมีความสนใจอย่างมากเกี่ยวกับด้านการช่วยเหลือให้เยาวชนในกลุ่มชนต่าง ๆ สามารถมีส่วนร่วมทางสังคมได้มากขึ้น รวมถึงในด้านการร่วมมือรักษาสิ่งแวดล้อม วิทยาศาสตร์ และศิลปะแขนงต่าง ๆ ขณะนี้กำลังทำหน้าที่เป็นคณะกรรมการนักเรียนของโรงเรียน และกำลังร่วมกิจกรรมกับทางโครงการ YouthSouthern ซึ่งเป็นโครงการที่นำ SDGs มาปรับใช้เพื่อนำไปพัฒนาสังคมในด้านต่าง ๆ อย่างยั่งยืนตามเป้าหมายของ UN และในครั้งนี้ได้เข้าร่วมกับทาง UNICEF ในการเป็นคณะกรรมการที่ปรึกษาเยาวชน ทางดิฉันมีความหวังอย่างยิ่ง ที่จะสามารถช่วยเป็นกระบอกเสียงที่สำคัญ ของเยาวชน เพื่อให้ทางองค์กรสามารถรับรู้ ช่วยเหลือได้หลากหลายและตรงจุดมากยิ่งขึ้น

ฉันชื่อนางสาวนลินรัตน์ พรวิวัฒน์สุข ปัจจุบันเรียนอยู่ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนเศรษฐเสถียร ในพระราชูปถัมภ์ กรุงเทพมหานคร ดิฉันเป็นผู้บกพร่องทางการได้ยิน ใช้ภาษามือ และการเขียนในการสื่อสาร ดิฉันเป็นประธานนักเรียนของโรงเรียนในปีการศึกษา 2565 ดิฉันได้ทำหน้าที่ประธานนักเรียนเป็นผู้นำในการทำกิจกรรมต่าง ๆ ดิฉันได้จัดทำโครงการเกี่ยวกับการรักษาสิ่งแวดล้อม เช่น โครงการแยกขยะและโครงการปลูกต้นไม้ในโรงเรียนร่วมกับ คณะกรรมการนักเรียนดิฉันมีความมุ่งมั่นที่จะเรียนรู้และพัฒนาศักยภาพของตนเองพร้อมที่จะขับเคลื่อนให้เด็กและเยาวชนได้ตระหนักถึงปัญหาของสิ่งแวดล้อมโดยเฉพาะปัญหาเรื่องขยะและการเพิ่มพื้นที่สีเขียวซึ่งนับวันจะมีปัญหาเพิ่มขึ้น

สวัสดีครับผมนายวรัตถ์ ทองเอี่ยม ชื่อเล่นเนม อายุ 22 ปี ปัจจุบันเป็นนักศึกษาชั้นปีที่3 คณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ช่วงมัธยมต้นถึงมัธยมปลายผมได้ไปเรียนที่ต่างประเทศ การที่ได้ไปอยู่ที่นั่นทำให้ผมเป็นคนอยากรู้อยากเห็นวิถีชิวิตและวัฒนะธรรมใหม่ ๆ ที่แตกต่างจากบ้านเรา ประเทศไทย และนี่เป็นสาเหตุที่ทำให้ผมเป็นคนที่ชอบเดินทางและเที่ยวที่ใหม่ ๆ ผมจึงเป็นคนที่ชอบทำความกับผู้คนใหม่ ๆ และเดินทางไปยังสถานที่ใหม่ ๆ อยู่ตลอด

ผมเป็นคนที่ชอบช่วยเหลือคนอื่นทั้งเพื่อนและคนแปลกหน้า จนมาช่วงปลายปี2565 ได้มีโอกาสได้ร่วมงานกับทาง YSEALI SYMPOSIUM Engaging Youth In Policy Process โดยกิจกรรมนี้จัดขึ้น3 วันเพื่อให้ผู้เข้าร่วมมีโอกาสระดมความคิดและออกแบบนโยบายเพื่อเพิ่มการมีส่วนร่วมของคนพิการในประเทศไทย หลังจากการได้เข้าร่วมโครงการนี้ผมรู้สึกประทับใจและได้แรงจูงใจที่จะเข้าร่วมโครงการแนวข่วยเหลือผู้อื่นอีก

ในช่วงต้นปีทาง UNICEF ก็ได้เปิดรับสมัคร YPAB รุ่นที่ 2 ซึ่งผมก็ได้ให้ความสนใจเป็นอย่างยิ่ง เพราะจะได้มีโอกาสแสดงเสียงและวิสัยทัศน์เล็ก ๆ ของเราในวันนี้ เพื่อให้มีโอกาสได้ทำจริงและได้ช่วยเหลือผู้อื่น

"ความคิดอย่างมีอิสระ คือรากฐานในการเติบโตของมนุษย์" เป็นประโยคที่มิ้นท์ยึดถือและเชื่อมั่นมาตลอด มิ้นท์เป็นเด็กคนหนึ่งที่อยู่ในระบบการศึกษาของไทย และได้มองเห็นปัญหามากมายในระบบ เช่น การที่เด็กโดนกีดกันเสรีภาพในการคิด พูด หรือการแสดงออก ดังนั้น มิ้นท์จึงมีความมุ่งมั่นในการที่จะเป็นส่วนหนึ่งที่จะเปลี่ยนแปลงและพัฒนา เพื่อให้นักเรียนทุกคนมีโรงเรียนเป็นสถานที่ปลอดภัยอย่างแท้จริง เพราะความฝันของมิ้นท์คือ เด็กทุกคนเข้าถึงการศึกษาได้อย่างเท่าเทียมและมีความสุข

ดิฉันชื่อ เด็กหญิงวรฤทัย ชูเสน ชื่อเล่น ทาเนียร์ อายุ 15 ปี เป็นนักเรียนที่บกพร่องทางการได้ยิน เรียนจบชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนโสตศึกษาเทพรัตน์ จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ นักเรียนรางวัลพระราชทาน ปี 2564 เด็กและเยาวชนดีเด่น ประจำปี2566 เป็นนักเรียนแกนนำในทุก ๆ กิจกรรมที่โรงเรียนจัดขึ้น เคยดำเนินงานโครงการต่าง ๆ ของโรงเรียน อาทิ โครงการบอกโทษเกินร้อยชิงทุนเกินล้าน ดิฉันมีความสนใจด้านกีฬาเทควันโด และเคยมีโอกาสไปแข่งขันที่ประเทศเกาหลีใต้

รัญชิดา รจนากิจ (เบลล์) เป็นนักเรียนอายุ 18 ปี จากจังหวัดขอนแก่น ที่กำลังอยู่ในช่วงของการเปลี่ยนผ่านจากชีวิตมัธยมเข้าไปสู้รั้วมหาวิทยาลัย เบลล์เป็นเยาวชนคนหนึ่งที่ผลักดันการมีส่วนร่วมของเยาวชนในการสร้างนโยบาย เนื่องจากเบลล์ได้เห็นถึงประสิทธิภาพและความครอบคลุมที่เกิดขึ้นจากนโยบายที่ฟังเสียงของเยาวชนจากหลาย ๆ กลุ่ม ในช่วงมัธยมเบลล์ได้ทำงานในฐานะรองประธานของคณะกรรมการนักเรียนโรงเรียนขอนแก่นวิทยายน และรับผิดชอบในเรื่องของสิ่งแวดล้อม รวมทั้งเรื่องการศึกษา โดยมุ่งเน้นไปที่การนำเสียงของนักเรียนเข้ามาในกระบวนการตัดสินใจต่าง ๆ เบลล์ได้สร้างชมรมที่โรงเรียนเพื่อขยายโอกาสให้เยาวชนในโรงเรียนได้ทำกิจกรรมที่ส่วนใหญ่จะถูกจัดขึ้นในเมืองหลวง นอกจากนั้น เบลล์ยังได้เป็นผู้จัดการโครงการ ISAAN Youth Manifesto: ผู้นำเยาวชนไทยต้านภัยพิบัติ ที่จัดขึ้นเพื่อให้เยาวชนได้มีประสบการณ์ในการสร้างนโยบายและร่วมกันแก้ไขปัญหาน้ำท่วมในจังหวัดอุบลราชธานี และด้วยความมุ่งมั่นตั้งใจที่จะสนับสนุนให้เยาวชนได้มีส่วนร่วมในกระบวนการสร้างนโยบาย ทำให้เบลล์ได้รับการคัดเลือกจาก UN Thailand ให้ขึ้นกล่าวสุนทรพจน์ในเรื่องดังกล่าว ณ ศูนย์ประชุมองการณ์สหประชาชาติ กรุงเทพมหานคร ในวันสตรีสากล ประจำปี พ.ศ. 2566

สวัสดีครับชื่อปกรณ์ แซ่ย่าง ตอนนี้กำลังเรียนอยู่รับปริญญาตรี คณะสังคมศาสตร์ ที่มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ เป็นคนชื่อชอบประเด็นทางด้านสังคมมาตั้งแต่มัธยม ส่วนหนึ่งอาจจะมาจากที่ตัวเราเองนั้นเป็นคนที่ต้องเจอกับปัญหาทางสังคมนั้นด้วยตัวเองไม่ว่าจะปัญหาด้านความเหลื่อมถึงการศึกษา ปัญหาการเข้าถึงระบบการศึกษา ปัญหาต่าง ๆ ในโรงเรียนที่เด็กในพื้นที่ห่างไกลคนหนึ่งต้องเจอเหมือนกันหรือแม้การทั่งการมีส่วนร่วมของเยาวชนในพื้นที่ห่างไกลอย่างต่างจังหวัด ชายขอบ การที่เยาวชนนั้นจะมีส่วนรวมในการร่วมสร้าง ร่วมเปลี่ยนแปลงหลาย ๆ อย่างนั้นไม่ว่าจะเป็นทางด้านของการมีส่วนร่วมของในภาครัฐหรือว่าเอกชน เราจะไม่ค่อยได้เห็นเยาวชนกลุ่มนี้ในพื้นที่เหล่านั้นเท่าไหร่ ปัญหาที่เราเจอเราเองก็อยากจะเป็นส่วนหนึ่งของการส่งเสียงประเด็นเหล่าออกไปให้กับสังคมหรือว่าใครก็ได้ให้เขาได้ยินว่าเรายังมีตัวตนอยู่เป็นมนุษย์คนนึงนี่แหล่ะ ที่ต้องการสิทธิต่าง ๆ เหมือนกับเด็กหรือเยาวชนทั่วไปที่เขามีกัน สิ่งเรานี้เราก็อยากให้มันผ่านการแสดงออก ในทำกิจกรรมที่แสดงออกถึงความเข้าใจและความต้องการของกลุ่มเด็กและเยาวชนให้กับสังคมได้รับรู้ โดยผ่านองค์การหรือกลุ่มต่าง ๆ เช่น การแสดงละครพื้นบ้าน กลุ่มเยาวชนชนชาติพันธุ์และกลุ่มคนไร้รัฐ ไร้สัญชาติ ที่ต้องการเรียกร้องต่อสิทธิที่ควรจะได้รับ ที่ผ่านเราก็ได้ทำงานกับคนกลุ่มนี้เรื่องการขอสัญชาติ สิ่งที่เราได้ทำไปส่วนหนึ่งก็เป็นการบอกถึงปัญหาที่เราเห็นผ่านตัวเราที่ได้รับโอกาสในการพูดในการกระทำโดยอาจจะเป็นโอกาสที่ไม่ใช่ว่าเด็กที่ได้รับผลกระทบทางด้านสังคทุกคนจะได้มีโอกาสในการได้พูดได้กระทำ

จ๋าเกิดและเติบโตในจังหวัดเชียงใหม่ ปัจจุบันย้ายมาอยู่จังหวัดปทุมธานีเพื่อเรียนมหาวิทยาลัย นิสัยส่วนตัวเป็นคนสดใสร่าเริง เป็นมิตร ชอบช่วยเหลือ รักการทำกิจกรรมเพื่อสังคมตั้งแต่เด็ก ทำหน้าที่ผู้นำได้ และสามารถเป็นผู้ตามที่ดี รักเด็ก รักสัตว์ รักต้นไม้ พร้อมเรียนรู้สิ่งใหม่ ๆ อยู่เสมอ ความใฝ่ฝันคือเป็นนักพัฒนาสังคม มุ่งมั่นขับเคลื่อนสังคมให้เป็นบ้านที่น่าอยู่สำหรับทุกคน

สวัสดีค่ะหนูนางสาวแสงสว่าง จองคำ เกิดวันที่ 26 ธันวาคม 2547 หนูเป็นชาติพันธุ์ดาราอั้ง ตอนนี้หนูกำลังจะศึกษาอยูที่มหาลัยธรรมศาสตร์ (ศูนย์ลำปาง) หนูได้เป็นประธานแกนนำเยาวชนบ้านปางแดงใน หนูได้เข้ารวมเป็นคณะกรรมการเครือข่ายเยาวชนชาติพันธุ์เพื่อการพัฒนา และได้เข้ารวมเป็นคณะกรรมการเครือข่ายเยาวชนนักกิจกรรมเพื่อสิทธิเด็กล้านนา หนูสนใจด้านการศึกษา เทคโนโลยี การพัฒนาคุณภาพชีวิต การใช้ความรุนแรงต่อเด็กและสิ่งแวดล้อม