بازآفرینی امید: یونیسف و کمک به احیای زندگی مردم سیلزده
حمایت یونیسف از کودکان سیلزده و خانوادههای آنها در سیستان و بلوچستان شامل ارائه بستههای بهداشتی، حمامها و سرویسهای بهداشتی پیشساخته، تجهیزات آزمایشگاهی و تصفیه آب.
- فارسي، فارسي
- English
«من امسال وارد کلاس دوازدهم میشوم. وقتی سیل میآید، راهمان [به مدرسه] بند میشود. من مشکل سرویس هم دارم. برای مدرسه باید به یک روستای دیگر بروم چون اینجا مدرسه متوسطه ندارد.» اینها بخشی از چالشهای بزرگی است که شیرین ۱۷ ساله در زندگی روزانه خود در استان سیستان و بلوچستان با آن رویاروی است. محل زندگی وی، منطقه دشتیاری در شهرستان چابهار، در زمستان ۱۴۰۲ دچار سیلهایی ویرانگر شد.
پس از سیل، سلامت و بهداشت شیرین و خانوادهاش با خطرات بزرگی مواجه شد. شیرین میگوید: «ما مشکل آب داریم. آب لولهکشی قطع میشود. مشکل سرویس بهداشتی داریم. و اینکه وقتی سیل میآید، بچههای روستا مریض میشوند. یک بیماری ایجاد میشود که امسال هم ایجاد شد به نام خارش که روی دستان بچهها جوش میزند.» روایت شیرین بیانگر نیاز فوری به شبکه آب و سرویسهای بهداشتی در مناطق سیلزده است، مناطقی که دسترسی محدود به آب پاک و سرویسبهداشتی تمیز در آنها سلام خانوارها بالاخص کودکان را با خطر فزاینده مواجه کرده است.
پاسخ یونیسف به بحران انسانی پس از سیل سریع بود. سیاوش اویسی آرین، کارشناس داوطلب آب و بهداشت یونیسف، میگوید: «در اولین فاز کمکها، ما ۲هزارو۹۰۰ بسته بهداشتی شامل ۲هزار بسته خانوار، ۳۰۰ بسته نوزاد، ۵۰۰ بسته بهداشتی بانوان و ۱۰۰ بسته بهداشتی افراد کهنسال را توزیع کردیم تا از شیوع بیماریها جلوگیری کرده و از سلامت کودکان حمایت کنیم. ما همچنین سرویسهای بهداشتی و حمامهای پیشساخته نیز را برای ارتقاء بهداشت خانوارهای متاثر از سیل در منطقه توزیع کردیم.»
دسترسی به آب تمیز و سالم حتی پیش از وقوع سیل نیز یکی از چالشهای زندگی در منطقه بود. مهرنساء، ۱۹ ساله، دورانی را به یاد میآورد که خانوادهاش بر اثر نوشیدن آب آلوده مدام بیمار میشدند. وی میگوید: «کیفیت آب اصلا خوب نبود... ما، خواهرانم و برادرم، اغلب مریض میشدیم.» یونیسف برای مقابله فوری با این خطر، در همکاری با وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و وزارت نیرو، یک برنامه جامع برای بهبود دستیابی به آب سالم را آغاز کرد. هدف از این برنامه کاهش خطر بیماریهای ناشی از آب آلوده، محافظت از خانوادههای آسیبپذیر و افزایش تابآوری خانوارهای منطقه است تا از دسترسی پایدار آنها به آب سالم و پاکیزه اطمینان حاصل شود.
پاسخ یونیسف به بحران آب شامل حمایت از تلاشها برای آزمایش کیفیت آب و تصفیه آن بود. کارشناس آب و بهداشت یونیسف در ادامه میگوید: «۴۰ دستگاه تصفیه آب خریداری و توزیع شد. این دستگاهها که با انرژی خورشیدی کار میکند آب سالم ۲۰۰ هزار نفر را تامین میکند. علاوه بر این تجهیزات آزمایش کیفیت آب نیز در سطح استان توزیع شده است.»
تجهیزات آزمایشگاهی اهدایی یونیسف نقش مهمی در اطمینان از کیفیت آب مصرفی جمعیت بزرگی در استان سیستان و بلوچستان دارد. خانم فاطمه فدایی، مدیر کنترل کیفی آب و فاضلاب شهرستان چابهار میگوید: «ما کیفیت آب در شهرها و روستاهای چابهار، دشتیاری، کنارک، زرآباد، قصرقند و نیکشهر را با جمعیتی در حدود یک میلیون نفر آزمایش میکنیم تا از کیفیت و سلامت آب اطمینان حاصل کنیم.»
افزایش ظرفیت آزمایش کیفیت آب به مراقبت از سلامت خانوارها در سراسر استان کمک کرده، خطر بیماریهای ناشی از آب را کاهش داده و تابآوری آنها در برابر چالشهای سلامت عمومی را افزایش میدهد.
حمایت یونیسف از کودکان سیلزده و خانوادههای آنها در سیستان و بلوچستان که شامل ارائه بستههای بهداشتی، حمامها و سرویسهای بهداشتی پیشساخته، تجهیزات آزمایشگاهی و تصفیه آب بود با کمک مالی اتحادیه اروپا انجام گرفته است.
