COVID-19: Τα μέτρα πρόληψης κάνουν τη διαφορά για παιδιά πρόσφυγες όπως η Ζάχρα

Για τα παιδιά με προσφυγικό υπόβαθρο που ζουν σε ανοιχτούς χώρους φιλοξενίας, οι βασικές γνώσεις υγιεινής και η υποστήριξη της ψυχικής τους υγείας έχουν μεγάλη σημασία.

UNICEF Greece
20 Δεκέμβριος 2022
Embedded video follows
UNICEF/Greece
DG Health logo

Η Ζάχρα παίζει με τα δύο μικρότερα αδέρφια της, ένα αγόρι και ένα κορίτσι, 11 και 6 ετών, δίπλα στη θάλασσα, στο Κέντρο Υποδοχής και Ταυτοποίησης στο Μαυροβούνι στη Λέσβο. Η Ζάχρα είναι 13 ετών, από το Αφγανιστάν, και ταξίδεψε μέσω του Ιράν για να φτάσει με την οικογένειά της στην Ελλάδα, εδώ και πάνω από δύο χρόνια.

«Η κατάσταση στο camp είναι πολύ δύσκολη για μένα. Δεν μπορώ να παρακολουθώ τα μαθήματά μου καθώς η ζωή στη σκηνή είναι πολύ δύσκολη και δεν έχω καν χώρο να παίξω», λέει.

Η Ζάχρα είναι μία από τους 4.080 πρόσφυγες και μετανάστες, συμπεριλαμβανομένων παιδιών και γονέων, σε διάφορες τοποθεσίες σε όλη την Ελλάδα, στους οποίους η UNICEF παρείχε ενημερωτικό υλικό, με πληροφορίες για την πρόληψη του COVID-19. Οι εργαζόμενοι στην πρώτη γραμμή έκαναν επίδειξη των μέτρων για την πρόληψη του ιού και μοίρασαν αφίσες και αυτοκόλλητα, ώστε οι άνθρωποι να μπορούν να εξασκήσουν αυτά που έμαθαν μέσω της πρόσβασης σε οπτικές οδηγίες.

«Πλένω τα χέρια μου, κρατάω απόσταση ασφαλείας από άλλους ανθρώπους και βάζω τη μάσκα μου - έτσι μπορώ να προστατεύσω τους φίλους μου και την οικογένειά μου. Και όταν βήχω, καλύπτω το στόμα μου», επιβεβαιώνει η Zάχρα, επαναλαμβάνοντας όλα όσα έχει μάθει.

Η UNICEF, στο πλαίσιο τoυ προγράμματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης «Ενίσχυση της  κατάστασης υγείας των παιδιών προσφύγων και μεταναστών στη Νότια και Νοτιοανατολική Ευρώπη» (η πρωτοβουλία «RM Child-Health»), παρείχε επίσης υπηρεσίες ψυχοκοινωνικής υποστήριξης σε περισσότερα από 2.150 παιδιά το 2020 και το 2021. Υλοποίησε επίσης πρωτοβουλίες ανάπτυξης ικανοτήτων για τους εργαζομένους στον τομέα της υγείας και της πρώτης γραμμής, για αποτελεσματική ανίχνευση, παραπομπή και ανταπόκριση σε περιστατικά υγείας μητέρας και παιδιού.

Η Ζάχρα ελπίζει ότι εκείνη και η οικογένειά της θα παραμείνουν υγιείς μέχρι να τελειώσει η πανδημία και νιώθει ενθαρρυμένη να συνεχίσει να αγωνίζεται και να μην εγκαταλείψει τα όνειρά της για το μέλλον, που περιλαμβάνουν το να αφήσει το Μαυροβούνι και να συνεχίσει τις σπουδές της: «Θέλω να πάω σχολείο και μετά να πάω στο πανεπιστήμιο για να γίνω δασκάλα», λέει με το πρόσωπό της να λάμπει. Είναι βέβαιο ότι έχει την ικανότητα να κάνει το όνειρό της πραγματικότητα.

Αυτή η ιστορία αποτελεί μέρος του έργου «Ενίσχυση της κατάστασης υγείας των παιδιών προσφύγων και μεταναστών στη Νότια και Νοτιοανατολική Ευρώπη» που συγχρηματοδοτείται από τη Γενική Διεύθυνση Υγείας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (πρωτοβουλία «RM Child-Health»). Το περιεχόμενο αυτής της ιστορίας αντιπροσωπεύει μόνο τις απόψεις των συγγραφέων και αποτελεί αποκλειστική τους ευθύνη. Δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι αντικατοπτρίζει τις απόψεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ή/και του Ευρωπαϊκού Εκτελεστικού Οργανισμού για την Υγεία και τον Ψηφιακό Τομέα ή οποιουδήποτε άλλου φορέα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και ο Ευρωπαϊκός Εκτελεστικός Οργανισμός για την Υγεία και τον Ψηφιακό Τομέα δεν αποδέχονται καμία ευθύνη για την πιθανή χρήση των πληροφοριών που περιέχει.