Ինչպե՞ս ցուցաբերել հոգեբանական առաջին օգնություն

Հոգեբանական առաջին օգնություն տրամադրելու ժամանակ պետք է առաջնորդվել երեք խումբ գործողությունների շարքով՝ նայել, լսել, ուղղորդել:

ՅՈՒՆԻՍԵՖ Հայաստան
Երեխան ձեռքերը դրել է մոր այտերի վրա։
UNICEF Armenia/2019/Margaryan
02 Հոկտեմբեր 2020

ՀԱՕ տրամադրելու ժամանակ պետք է առաջնորդվել երեք խումբ գործողությունների շարքով՝ նայել, լսել, ուղղորդել:

ՆԱՅԵԼ

Նախ անհրաժեշտ է գնահատել վտանգները, ինչպես նաև ապահովության և անվտանգության ռիսկերը, որից հետո ձեռք բերել տեղեկատվություն կատարվող/կատարված իրադարձության, օգնության կարիք ունեցողների, նրանց ֆիզիկական վնասվածքների, առաջնային և հիմնական կարիքների, հուզական հակազդումների վերաբերյալ:

ԼՍԵԼ

  1. Մոտենալ օգնության կարիք ունեցող մարդուն:
  2. Ներկայանալ:
  3. Ուշադրություն դարձնել և ակտիվ լսել:
  4. Ընդունել դիմացինի զգացմունքները:
  5. Հանգստացնել ճգնաժամային իրավիճակում գտնվող մարդուն:
  6. Հարցնել կարիքների և մտահոգությունների մասին:
  7. Օգնել ճգնաժամային իրավիճակում գտնվող մարդուն անմիջական կարիքների և խնդիրների լուծման հարցում:

ՈՒՂՂՈՐԴԵԼ

  1. Հասանելի դարձնել առկա/համապատասխան տեղեկատվությունը, ծառայությունները և օգնության այլ աղբյուրները:
  2. Օգնել հարազատների հետ կապ հաստատելուն կամ միավորվելուն:
  3. Տրամադրել սոցիալական աջակցություն:
  4. Գործնականորեն օգնել խնդիրների լուծմանը:

 

Հոգեբանական առաջին օգնություն ցուցաբերելու ընթացքում առաջնորդվե՛ք հետևյալ կանոններով. դրանց իմացությունը հնարավորություն կտա պատշաճ կերպով օգնել տուժողին՝ չվնասելով նրան:

  1. Օգնություն տրամադրելուց առաջ նախ դիտարկեք իրավիճակը. մի՛ պարտադրեք ձեր օգնությունը:
  2. Հարգալից կերպով պարզ հարցեր տվեք հասկանալու համար, թե ինչպես կարող եք օգնել:
  3. Փորձե՛ք կապ հաստատել տուժածի հետ: Հաճախ տուժածի հետ կապ հաստատելու լավագույն միջոցը գործնական օգնության տրամադրումն է (սնունդ, ջուր, հագուստ, ծածկոց):
  4. Պատրաստ եղեք, որ տուժածը կարող է խուսափել ձեզնից, ագրեսիվ վարք դրսևորել և մերժել ձեր օգնությունը:
  5. Հարգեք մարդու որոշում կայացնելու իրավունքը:
  6. Եթե նույնիսկ տուժածն այդ պահին հրաժարվում է ձեր օգնությունից, ցույց տվեք հետագայում նրան օգնելու ձեր պատրաստակամությունը:
  7. Եղեք համբերատար, պատասխանատու, արագ արձագանքող և նրբազգաց:
  8. Խոսեք հանգիստ, պարզ լեզվով և հստակ արտահայտություններով: Տրամադրեք ճշգրիտ և տուժածի տարիքին համապատասխան տեղեկատվություն:
  9. Հաշվի առեք նաև մարդու մշակութային առանձնահատկությունները, սեռը, սովորություններն ու կրոնը:
  10. Զերծ մնացեք ենթադրություններից, քննադատությունից, գնահատականներ և խոստումներ տալուց:
  11. Եթե տուժածը խոսելու ցանկություն ունի, պատրաստ եղեք լսել նրան:
  12. Պարտադիր չէ տուժածի հետ շարունակաբար խոսել. հաճախ տուժածի կողքին ֆիզիկապես ներկա գտնվելն օգնում է նրան զգալ առավել ապահով և վստահ:
  13. Պահպանեք տուժածից ստացած տեղեկատվության գաղտնիությունը և մի տարածեք անձնական տվյալները: