Forca që kishte brenda vetes

Lexoni historinë e Anxhelës

Flavia Djaloshi, Social & Behavior Change Specialist
Hands planting a plant
Canva (Helena Lopes)
24 Qershor 2026

Çdo mëngjes për Anxhelën fillonte njësoj: zgjuar para agimit, mendja e saj tashmë llogariste zgjidhje të pamundura për të zgjatur sa më shumë atë pak që kishin, për t’u kujdesur për nënën e saj, e cila kishte nevojë për përkujdesje të vazhdueshme për shkak të aftësive të kufizuara, dhe për të qenë pranë motrës së vogël, e cila e shihte si një pikë referimi jetike.

Në një moshë kur shumica e të rejave po ndërtonin karrierën e tyre, Anxhela ishte e bllokuar në një cikël vështirësish. Faturat grumbulloheshin më shpejt sesa mund të gjendeshin zgjidhje. Stresi i gërryente vetëbesimin, derisa e ardhmja e saj ndihej si një luks që nuk mund ta përballonte.

Më pas erdhi një mundësi me një emër thuajse profetik: EMBRACE BALASHE, një projekt që zgjeronte shërbimet e kujdesit social të Qendrës Sociale Balashe për fëmijët dhe familjet në nevojë. Ai u zbatua nga IRCA në bashkëpunim me Bashkinë e Elbasanit dhe me mbështetjen e UNICEF-it. Anxhela ndjeu një drithërimë të njohur shprese të përzier me frikë. Shpresa e kishte zhgënjyer më parë, por ajo gjithsesi u vendos ne kontakt.

Seancat e këshillimit psiko-social u bënë streha e saj, një hapësirë ku dikush jo vetëm dëgjonte fjalët e saj, por edhe peshën që qëndronte pas tyre. Javë pas jave, mjegulla filloi të largohej. Ajo mësoi të menaxhonte presionin, të dallonte çfarë mund të kontrollonte nga ajo që nuk mundej, dhe të njihte forca të fshehura nën vite të tëra mbijetese.

“Fillova të kujtoja kush isha para gjithë kësaj,” reflekton ajo. “Ose ndoshta po zbuloja kush mund të bëhesha.”

Përmes këshillimit për punësim dhe trajnimeve për “soft skills” në komunikim, zgjidhje problemesh dhe prezantim profesional, Anxhela fitoi mjete praktike për një jetë tjetër. Kur erdhi mundësia te ELBA-Fiore 2022 sh.p.k, ajo ishte gati. Gruaja që hyri në atë intervistë mbante kokën lart. Ajo e fitoi punën.

“Kjo punë ma ktheu të ardhmen,” thotë ajo. “Për kaq gjatë ndihesha sikur po mbytesha. Tani po notoj, po ec përpara me qëllim. Kur shikoj përpara, nuk shoh vetëm pengesa. Shoh mundësi.”

Mbështetja nuk u ndal aty. Ndërsa Anxhela ndërtonte jetën e saj profesionale, nëna e saj mori fizioterapi në shtëpi që përmirësoi lëvizshmërinë dhe cilësinë e jetës, dhe motra e saj vazhdoi të përfitonte nga rrjeti i projektit. Familja nuk ishte më thjesht duke mbijetuar; po lulëzonte.

Kur Anxhela e shikon sot motrën e vogël, diçka ka ndryshuar. Ajo nuk sheh më një barrë të radhës, por një fëmijë që vëzhgon me kujdes, duke mësuar se rrethanat nuk janë fat.

“Dua që ajo të dijë se, sado të errëta të duken gjërat, gjithmonë ka shpresë. Ndonjëherë ke nevojë për dikë që të besojë tek ti derisa të mësosh të besosh përsëri te vetja.”

Anxhela ia doli sepse organizata si IRCA, Bashkia e Elbasanit, UNICEF-i dhe Qendra Sociale Balashe ishin në anën e saj, duke ofruar jo bamirësi, por partneritet: mjete, trajnime dhe praninë e qëndrueshme të njerëzve që nuk hoqën dorë prej saj. Ky lloj investimi nuk ndryshon vetëm një jetë. Ndryshon atë që një komunitet i tërë beson se është e mundur.

Kjo histori suksesi u realizua në kuadër të projektit “Zgjerimi i shtrirjes dhe ofrimit të shërbimeve të kujdesit social të Qendrës Sociale Balashe për fëmijët dhe familjet në nevojë (EMBRACE BALASHE)”, i zbatuar nga IRCA dhe Bashkia e Elbasanit, me mbështetjen e UNICEF-it, në kuadër të Programit të Përbashkët të Kombeve të Bashkuara “Fuqizimi dhe Mbrojtja gjatë gjithë jetës në Shqipëri” – #LEAP, një program i Kombeve të Bashkuara në Shqipëri, i mbështetur nga Fondi i Përbashkët për Objektivat e Zhvillimit të Qëndrueshëm (Joint SDG Fund).