سه نسل در یک قاب

در این روز جهانی زن، از زنی الهام‌بخش و بلند همت به نام سمیره برایتان می گوییم. سمیره، مادر سه فرزند، معلم و فعال اجتماعی ساکن یک روستای دورافتاده در استان هرمزگان است. در حالی که بسیاری از افراد ممکن است تصویر متفاوتی از زنان در مناطق روستایی داشته باشند، سمیره نمونه‌ای قدرتمند از مدیریت در خانواده و جامعه است. گرچه مادر سمیره هرگز موفق نشد تحصیلات ابتدایی خود را به پایان برساند، اما سمیره با غلبه بر چالش‌های فراوان، نه تنها تحصیلات خود را تا مقطع کارشناسی ادامه داد، بلکه به عنوان یک معلم در روستا مشغول به کار شد. او همچنین فرزندانش، به ویژه دو دختر نوجوانش را تشویق می‌کند که روزانه مطالعه کنند و به دنبال دانش باشند.

سه نسل در یک قاب: با سمیره ۴۰ ساله، مادرش و دختر ۱۳ ساله‌اش نورا آشنا شوید. آنها در روستای هلر، در نزدیکی درگهان، قشم در استان هرمزگان، زندگی می‌کنند. سمیره سه فرزندش - نورا ۱۳ ساله، نجمه ۱۰ ساله و محمد ۷ ساله - را با عشقی عمیق به کتاب‌ بزرگ کرده است. به عنوان معلم مدرسه ابتدایی، سمیره بخشی از حقوق ماهانه‌اش را به خرید کتاب برای فرزندانش اختصاص می‌دهد و خودش نیز هرگز بدون خواندن کتاب به رختخواب نمی‌رود.

سمیره در حالی که به تفاوت‌های نسلی بین زمان جوانی مادرش، دوران نوجوانی خودش و امروز نورا فکر می‌کند، می‌گوید: " پدرم اصلی‌ترین مشوق من برای ادامه تحصیل بود.". در دوران کودکی مادر سمیره، شرایط بسیار متفاوت بود. تقریباً ۵۰ سال پیش، در بسیاری از استان‌ها، به ویژه در مناطق روستایی، انتظار نمی‌رفت که دختران مدرسه را به پایان برسانند، همین که خواندن و نوشتن را فرا می‌گرفتند، کفایت می‌کرد. به همین دلیل مادر سمیره، مانند بسیاری از دختران نسل خود، پس از کلاس چهارم ابتدایی ترک تحصیل کرد و در سن ۱۸ سالگی با پدر سمیره ازدواج کرد. با این حال، شرایط برای نسل سمیره بهتر شد و تعداد بیشتری از دختران توانستند مدرسه را به پایان رسانده و به دانشگاه بروند. سمیره مدرک کارشناسی خود را در رشته ادبیات گرفت، معلم مدرسه ابتدایی شد و در سن ۲۵ سالگی ازدواج کرد. او با افتخار می‌گوید: "خانه مادربزرگ پدری‌ام در روستا یک کمد پر از کتاب داشت. شاید باورتان نشد اما حتی در دستشویی یک سبد مجله های خانواده بود، آن هم زمانی که مجله‌های زیادی برای خواندن وجود نداشت. "

دختر ۱۳ ساله سمیره، نورا، در دنیای دیجیتال زندگی می‌کند که به قول خودش "می‌توان در لحظه همه چیز را در گوگل جستجو کرد و اطلاعات به دست آورد." او اشاره می‌کند که دوستانش به اندازه او کتاب نمی‌خوانند و بیشتر به فناوری دیجیتال توجه دارند. گرچه نورا قدردان دسترسی آسان‌تر به فناوری است، اما حسرت بازی کردن با دوستان خود در کوچه و خیابان را می‌خورد، چیزی که سمیره در زمان کودکی‌اش به تجربه کرده است. نورا رویای بازیگر شدن در سر دارد. خانواده نورا به جای اینکه او را از این آرزو بازدارند یا به سمت دیگری هدایتش کنند، انواع حمایت‌ها را برای تحقق آرزویش فراهم کرده و به خواسته‌اش احترام گذاشته‌اند. بزرگ شدن در چنین محیط حمایتگری حق همه کودکان است؛ خانواده ای که در آن کودک آزادانه آرزوهایش را بیان می کند و از او حمایت می‌شود تا آنها را تحقق بخشد. نورا در حال حاضر در قشم در کلاس های بازیگری شرکت می کند تا آرزویش را تحقق ببخشد و در آینده بازیگر شود.