Inkluzija djece sa smetnjama u razvoju u Crnoj Gori - decembar 2010.
Govorimo o mogućnostima
- Crnogorski
- English
Highlights
•Kao i u prethodnom krugu najveću socijalnu distancu građani imaju prema djeci sa težim emocionalnim poremećajima (neuroze, psihoze i sl) i prema djeci sa težim poremećajima socijalizacije (socijalno neprihvatljivo ponašanje).
•Sa druge strane, najmanju socijalnu distancu građani imaju prema djeci sa težim oštećenjima vida i sluha, kao i djeci sa poremećajima govora.
•U odnosu na period prije realizacije kampanje “Govorimo o mogućnostima” stepen prihvatljivosti prema svim kategorijama djece sa teškoćama se statistički značajno povećao.
•Takođe, u odnosu na prethodni krug istraživanja procenat građana koji smatraju da su djeca sa smetnjama u razvoju jednako vrijedni članovi društva kao i svi ostali građani je porastao za 10%, što je statistički značajno na nivou 0.05.
•Ogromna većina građana (95%) smatra da država i društvo treba da učine sve što je u njihovoj moći da obezbijede jednake mogućnosti za djecu sa smetnjama u razvoju (rast od 3% u odnosu na prethodni krug).
•Da pomoć društva i države ne može značajno da pomogne djeci sa teškoćama smatra 22% građana Crne Gore što je čak za 14% manje nego u prethodnom krugu. U istom smislu govori i podatak da u odnosu na prethodni krug čak 12% manje građana smatra da se, uprkos svem trudu, ova djeca ne mogu u potpunosti uklopiti u sredinu kao ostala djeca.
•Svaki peti stanovnik Crne Gore smatra da je U POTPUNOSTI moguće dijete sa smetnjama u razvoju osposobiti za život u društvu pružanjem stručne pomoći i posebnim odnosom društva i institucija (što je za 6% više nego u periodu koji je prethodio kampanji “Govorimo o mogućnostima”.)
•Građani imaju pozitivnije stavove prema inkluziji nego što je to bio slučaj u periodu prije kampanje “Govorimo o mogućnostima”. Ako ove rezultate posmatramo kroz prosječne ocjene možemo zaključiti da je u odnosu na prethodni krug istraživanja značajno porastao stepen slaganja sa sledećim tvrdnjama:
•Da bi arhitektonsko prilagođavanje ustanova potrebama ove djece trebalo da bude jedan od važnijih zadataka države i društva (prosječna ocjena u avgustu 3.9 a u decembru 4.2).
•Da pohađanje nastave u redovnim školama djece sa smetnjama u razvoju pozitivno utiče na njihov razvoj (prosječna ocjena u avgustu 3.5 a u decembru 3.9).
•64% građana smatra da pohađanje nastave u redovnim školama djece sa smetnjama u razvoju pozitivno utiče na njihov razvoj. U odnosu na period koji je prethodio sprovođenju kampanje “Govorimo o mogućnostima” ovaj rast od 7% predstavlja značajno povećanje.
•44% građana smatra da se prava djece sa smetnjama u razvoju u odnosu na ostalu djecu poštuju podjednako što je za 7% manje nego u prethodnom talasu, a 43% da se njihova prava poštuju u manjoj mjeri. Preostalih 13% smatra da se prava djece sa smetnjama u razvoju poštuju više nego prava ostale djece.
•Pozitivan stav prema institucionalnoj zaštiti djece sa smetnjama u razvoju je značajno smanjen nakon kampanje. Tako, kao najbolji način da se pomogne djeci sa smetnjama u razvoju kroz njihovo zbrinjavanje u posebnim institucijama u avgustu je navelo 40% građana a u decembru je taj procenat značajno opao i sada iznosi 21%.
•Dok je u prethodnom krugu 30% građana smatralo da bi institucionalno zbrinjavanje trebalo da bude rezervisano samo za manji broj težih slučajeva, dok većina treba da bude uključena u sve društvene aktivnosti nakon kampanje je taj procenat značajno porastao i sada iznosi 43%.
