Anne babalar için özbakım uygulamaları
Çocuk sahibi olan ruh sağlığı uzmanlarına kendilerine nasıl baktıklarını sorduk.
- Türkçe
- English
Ebeveyn olmak zordur. Bu, tam zamanlı bir iştir ve birçok ebeveyn, çocuklarının iyiliğini kendi iyiliğinin önünde tutar.
Ruhsal ve fiziksel ihtiyaçlarımızı karşılayabilmemiz sadece kendi iyiliğimiz açısından değil, aynı zamanda çocuklarımızın iyiliği açısından da çok önemlidir.
Peki, bunu nasıl sağlayabilirsiniz? Çocuk sahibi olan üç ruh sağlığı uzmanına bunu nasıl yaptıklarını sorduk.
Dr. Lisa Damour, Sonali Gupta ve Dr. Hina Talib'ten özbakıma nasıl öncelik verdiklerini, uyguladıkları özbakım rutinlerini ve bunun ailelerine nasıl fayda sağladığını öğrendik.
Bir ebeveyn olarak, özbakım konusunda şimdiye kadar neler öğrendiniz?
Geçmişte özbakımınıza vakit ayıramamış olsanız bile, kişisel bakımınıza zaman ayırmak için geç kalmış değilsiniz. Şu an buna başlamak için en uygun zaman.
Sonali Gupta
Lisa: Çoğu zaman anne babalar, bunu yaptıklarında çocukları için ayırdıkları zamandan çaldıklarını düşünüyor ve bu nedenle kendilerine yeterince zaman ayırmıyorlar. Bu, doğru bir yaklaşım değil. Kendimize iyi baktığımızda, çocuklarımıza da daha iyi bakarız. Kendimize bakmamız, çocuklarımıza hem bunun önemini öğretir hem de nasıl yapıldığını gösterir.
Hina: Özbakım uygulaması, tek bir seferde birkaç dakika içinde dahi gerçekleştirilebilir. Sadece bu alışkanlığı kazanmak için biraz çaba harcamak gerekir. Bir kez bu alışkanlığı edindiğinizde de artık bunu sürekli yapabilecek hale gelirsiniz. Evde veya işte, özbakımınız için ihtiyaç duyduğunuzda, ailenizden ve bazen de terapistlerden ya da diğer ruh sağlığı uzmanlarından da yardım isteyebilirsiniz.
Sonali: Geçmişte özbakımınıza vakit ayıramamış olsanız bile, kişisel bakımınıza zaman ayırmak için geç kalmış değilsiniz. Şu an buna başlamak için en uygun zaman. Bu, kendimize daha fazla şefkat gösterme ve dayanıklılığımızı arttırma yolunda atılmış büyük bir adımdır. Özbakım yolculuğunuza başlarken kendinize ve başkalarına karşı nazik olun. Küçük uygulamaları ritüellere dönüştürmek zaman alır ve bu, aynı zamanda ruh sağlığınıza yaptığınız bir yatırımdır.
Kişisel bakımınızı nasıl yapıyorsunuz?
Sonali: Kendi kendime ayırdığım zamana bir ad verdim: 'Dur ve Nefes Al Ritüelleri'. Gün içinde bilinçli bir duraklamanın ardından fiziksel, ruhsal ve sosyal yönlerden dinlendirici ritüeller uyguluyorum. Bu terimi ilk kez yaklaşık 10 yıl önce tükenmişlikle mücadele etmemin ardından kullandım. Kendi kendini yatıştırmaya yönelik bu uygulamaları gerçekleştirirken önemli olan, sadece tek bir şeye odaklanmak ve çok yoğun bir günde dahi sadece 10 dakika bile olsa buna vakit ayırmaktır. Her gün belirli bir saatte tek başıma yürüyüşe çıkıyorum, sabahları meditasyon yapıyorum ve dinlendirici müzikler dinliyorum, gücümü toplamak için her gün 15 dakika (eğer yapabilirsem daha fazla) öğlen şekerlemesi yapıyorum ve kurgu olmayan kitaplar okumaya da vakit ayırıyorum. Eğlenceye ve oyunlara zaman ayırmayı da özbakım olarak görüyorum. Dur ve nefes al ritüellerim, bir terapist ve ebeveyn olarak bana ruh sağlımı güçlendiren bir alan sağlıyor.
Hina: Yaşlandıkça, kendi iyiliğim için yaşamın temel bileşenlerine daha fazla önem vermeye başladım: hareket etmek, derin nefes almak, yeterince uyumak, telefonumu bir kenara bırakmak ve daha fazla meyve ve sebze yemek. Ruhsal açıdan sağlıklı hissettiğim zamanlarda, bunları kendiliğimden yaptığımı fark ediyorum. Sıkıntılı hissettiğimde, bunları daha fazla yapmaya çalışıyorum. Tabii ki, zamanım olduğunda, yoga yapmayı, vücudumu esnetmeyi ve sadece ailemle, diğer aile üyeleriyle ve arkadaşlarımla sohbet etmeyi de seviyorum. Sadece birkaç dakika için bile olsa onların seslerini duymak ve onlarla düşüncelerimi paylaşmak beni sakinleştiriyor.
Lisa: Bir psikolog olarak uykunun insanı nasıl bir arada tutan bir tutkal olduğunu biliyorum, bu yüzden çabucak uykuya dalma ve geceleri deliksiz uyuma yeteneğimi korumaya çalışıyorum. Yattıktan sonra hızlı bir şekilde uykuya dalabilmek için akşamları işleri yavaşlatmaya çalışıyorum. Çok fazla ilgilendiğim herhangi bir işin ardından uykuya dalmanın neredeyse imkansız olduğunu birçok insan gibi ben de keşfettim. Geceleri deliksiz bir şekilde uyumak için düzenli olarak egzersiz yapıyorum ve bol miktarda temiz hava almaya çalışıyorum. Her ikisi de daha iyi uyumama yardım ediyor.
Özbakım için nasıl zaman buluyorsunuz?
Zihnimin istediği yerde dolaşmasına izin verdiğimde, düşüncelerim daha berrak oluyor.
Dr. Lisa Damour
Hina: Özbakım için zaman bulmakta zorlanıyorum. İki küçük çocuğuma bakarken ve günlük işlerimi yaparken zamanın parmaklarımın arasından kaydığını hissediyorum. Sürekli iş başındaymışım gibi geliyor. Özbakıma öncelik verebilmek için özbakım rutinimi çocuklarımla ve işimle ilgili rutinlerime ekledim. Dişlerimi fırçalarken farkındalık meditasyonu yapıyorum, yemek yaparken ailemle ya da arkadaşlarımla sohbet ediyorum, çocuklarımı yatırırken bazı yoga pozlarını uyguluyorum. İş yerinde toplantılar arasında sık sık derin nefes alıp veriyorum ve gün bittiğinde telefonumu bir kenara bırakmaya çalışıyorum, ancak bu, yine de benim için zor.
Lisa: Bir anne olarak bana en çok yardımcı olan şey, kendime ayırdığım sessiz zamandan mümkün olan en iyi şekilde yararlanmak. Geçmişte, çamaşırları katlarken veya akşam yemeği hazırlarken telefonda müzik dinler ya da arkadaşlarımla sohbet ederdim; ancak özellikle de zihnim darmadağın olduğunda sessizce basit işler yapmanın değerini takdir etmeye başladım. Basit işler yaparken üzerimde ağırlık yaratan sorunlar hakkında düşünebiliyor ve karşılaştığım zorluklara yaratıcı çözümler bulabiliyorum. Bulduğum her fırsatta zihnimin istediği yerde dolaşmasına izin veriyorum. Zihnimin istediği yerde dolaşmasına izin verdiğimde, düşüncelerim daha berrak oluyor.
Sonali: Özbakımı, günlük özen gerektiren bir aktivite olarak görmeye başladım. Özbakıma zaman ayıramadığım günlerde bunalmış, gergin ve endişeli hissediyorum. Ailem ve ben, üzerimizde büyük bir yük hissettiğimiz ve bunaldığımız günlerde, hissettiğimiz yoğun duygular hakkında açıkça konuşmayı tercih ediyoruz. Yıllar geçtikçe, kocam ve kızım da dahil olmak üzere hepimiz, özbakımın ve kendimize biraz zaman ayırmanın, daha dingin hissetmemizi ve hayatımıza daha sakin bir şekilde devam etmemizi sağladığını fark ettik ve bu konuda birbirimizle konuştuk.
Özbakımınız ailenize nasıl bir fayda sağladı?
Kendi ruh sağlığıma ve esenliğime öncelik vermediğimde, bir ebeveyn olarak çocuklarımın önüne en iyi halimle çıkamıyorum.
Dr. Hina Talib
Lisa: İyi dinlendiğimde ve zihnim açık olduğunda, çocuklarıma karşı daha sabırlıyım ve onlar için etrafımda olmak çok daha eğlenceli. Gece iyi uyuduğumda, oyun oynamaya, “mutfakta bir dans partisi” düzenlemeye veya kızlarımla keyifli anlar yaşamak için yollar bulmaya enerjim oluyor. Kendi endişelerim dikkatimi dağıtmadığında, kızlarıma ve benden ne istediklerine daha iyi odaklanabiliyorum.
Sonali: Özbakım uygulamalarımız sayesinde, ailemiz, sorunlar karşısında daha dayanıklı oldu. Özbakım, bir sakinlik duygusunu da beraberinde getiriyor. Bu sakinlik bulaşıcı olabiliyor, zor anlarda bize yardımcı oluyor. Özbakım; birbirimizin alanına, benzersiz ihtiyaçlarına saygı duymamıza ve aynı zamanda birbirimize karşı şefkat ve empati duygularımızı geliştirmemize yardımcı oldu.
Hina: Ebeveynlik hayatımın en gurur verici anlarından bazıları, küçük çocuklarımın olumsuz ve yoğun duygular hissettiğinde sakinleşmek için derin derin nefes alıp verdiklerini gördüğüm zamanlar. Çünkü bu, bir rol modeli olarak önlerinde sık sık yaptığım bir şey. Yatmadan önce yoga yapmamı istemeleri ya da kendi kendilerine yoga yapmaya başlamaları da hoşuma gidiyor. Kendi ruh sağlığıma ve esenliğime öncelik vermediğimde, bir ebeveyn olarak onların önüne en iyi halimle çıkamadığımı fark ettim.
Uzmanlar hakkında
Dr. Lisa Damour (@lisa.damour) psikolog, yazar, New York Times yazarı ve iki çocuk annesidir.
Sonali Gupta (@mentalhealthwithsonali) klinik psikolog, terapist, yazar, köşe yazarı ve genç bir kız annesidir.
Dr. Hina Talib (@ teenhealthdoc) bir çocuk doktoru ve ergen ruh sağlığı uzmanı, yazar, genç medya içerik yaratıcısı ve iki çocuk annesidir.