Abdulkadir’in Okula Dönüş Hikâyesi
Abdulkadir’in okula dönüşü; bağ kurmayı, özgüveni ve yeni olasılıkları beraberinde getiriyor.
- Türkçe
- English
Alkarmo ailesi 2013 yılında Suriye’nin Halep kentinden ayrılıp Gaziantep’e geldiğinde yanlarında sadece birkaç bavul değil, daha güvenli bir yaşam umudunu da taşıyorlardı. Altı çocuk sahibi Mouna (48) ve Zekeriya (52), hayatlarını yeniden kurmaya çalışırken pek çok zorlukla karşılaştı. Ailenin en büyük önceliği ise çocuklarının eğitimine devam edebilmesiydi.
Abdulkadir Türkiye’ye geldiğinde henüz dört yaşındaydı. Eğitim hayatına burada başladı; yeni bir dil öğrenirken, iki dünya arasında büyüdü ve yeni bir çevreye uyum sağlamaya çalıştı. Aile için eğitim her zaman çok önemliydi; istikrarlı bir hayatın ve daha iyi bir geleceğin en güçlü yolu olarak görülüyordu.
Ancak Abdulkadir 16 yaşına geldiğinde okuldan ayrılmak zorunda kaldı ve neredeyse bir yıl boyunca eğitimine devam edemedi. Aile ciddi maddi sıkıntılar yaşıyordu; ulaşım ve okul malzemeleri gibi masrafları karşılamak giderek zorlaşmıştı. Bunun yanı sıra Abdulkadir okulda akran zorbalığına maruz kaldı. Bu durum onun ruh hâlini ve özgüvenini olumsuz etkiledi ve sonunda okuldan kopmasına neden oldu.
Avrupa Birliği tarafından finanse edilen ve UNICEF tarafından desteklenen Okula Kayıt için Destek Programı kapsamında yapılan bir ev ziyareti sırasında, aile Abdulkadir’in durumunu ekiplerle paylaştı. Eğitimi tamamen bırakma riski fark edilince ekip hemen harekete geçti. Alkarmo ailesine okul nakil sürecinde rehberlik ettiler, okul yönetimiyle görüştüler ve Abdulkadir’in bir meslek lisesine yeniden kaydolmasını sağladılar.
Bugün Abdulkadir, bir meslek lisesinde Yenilenebilir Enerji Teknolojileri bölümünde 9. sınıf öğrencisi. Okula geri dönmek onun için kolay olmadı. İlk haftalar; yeni ortama alışmak ve özgüvenini yeniden kazanmak hem Abdulkadir’in hem de ailesinin sabrını, desteğini ve kararlılığını gerektirdi. Zamanla olumlu değişimler kendini göstermeye başladı.
“Yeni sınıfımdaki herkesle arkadaş oldum. Hepsini çok seviyorum; birini diğerinden ayıramam,” diyor Abdulkadir gülümseyerek. Yeni bir okula alışmak ve derslerdeki eksiklerini kapatmak ilk başta zor oldu. Ancak öğretmenlerinin desteği ve ailesinin verdiği moral, onun özgüvenini yeniden kazanmasını sağladı.
Babası Zekeriya ise onu hem duygulanarak hem de gururla izliyor. Çocukları yeniden okula döndükten sonra onlarda belirgin değişimler fark ettiğini anlatıyor. “Okula giden bir çocuk bambaşka oluyor. Okuyorlar, konuşmaları değişiyor, ilgi alanları değişiyor… Her şey değişiyor.” Zekeriya, eğitimine devam eden çocukların daha anlayışlı olduğunu, riskli ortamlardan uzak durduğunu ve daha olumlu arkadaş çevreleri içinde yer aldığını vurguluyor. Bunun, davranışlarına ve hayata bakışlarına da yansıdığını söylüyor. “Tek isteğim çocuklarımın okuması ve kendilerine bir gelecek kurması,” diye ekliyor.
“Çocuklarımın benim sahip olamadığım şeylere sahip olmasını istiyorum; öğrenmeye, oynamaya ve hayal kurmaya bir şansları olsun. Okula gittiklerinde gözlerinde umudu görüyorum ve bu bana güç veriyor.”
Abdulkadir hâlâ bazı zorluklarla karşılaşıyor, ancak artık yalnız olmadığını biliyor. Her sabah okul çantasını sırtına taktığında, sadece yeni bir güne değil; kararlılıkla şekillendirmek istediği geleceğe doğru da bir adım atıyor.
UNICEF’in, SGDD-ASAM ortaklığında yürüttüğü ve Avrupa Birliği’nin İnsani Yardım Operasyonları kapsamında finanse edilen Okula Kayıt için Destek Programı sayesinde, Abdulkadir gibi çocuklara destek olmak için sahada çalışan ekipler kritik bir rol üstleniyor. Okul dışı kalmış geçici koruma ya da uluslararası koruma altındaki çocuklar; okullar, yerel yönetimler, kamu kurumları, ilgili paydaşlar ve kurum içi yönlendirmeler aracılığıyla bu programa dâhil ediliyor.
Ekipler; sık sık değişen adresler, ulaşılamayan telefon numaraları ve dağınık yerleşimler gibi zorluklarla karşılaşsa da, düzenli telefon görüşmeleri, ev ziyaretleri ve okullarla yakın iş birliği sayesinde çocuklarla bağlarını sürdürmeye devam ediyor.
2020’den bu yana UNICEF’in geçici koruma ya da uluslararası koruma altındaki çocukların okula kaydını desteklemede gösterdiği ısrarcı ve bütüncül yaklaşım sayesinde, 150.000’den fazla çocuğa eğitim yolculuklarına geri dönme fırsatı sağlandı. Abdulkadir gibi birçok çocuk da özgüvenlerini artırmaya ve hayallerinin peşinden gitmeye devam edebiliyor.
