Evet Deyin, İlkbahar 2006: Ergenler, Aileler ve İletişim

Bu yılın başlarında çocuk koruma alanında başlattığı Türkiye’de Çocuklar için İyi Yönetişim, Koruma ve Adalete Doğru veya kısa adıyla Önce Çocuklar projesinde Hükümetin başlıca hedeflerinden biri, “ana–babalarla daha büyük yaşlardaki çocukların ergenlik dönemlerindeki iletişimini geliştirmek ve aradaki uyuşmazlıkların çözümüne yardımcı olmaktır.” Önce Çocuklar projesi çerçevesinde, MEB Özel Eğitim, Rehberlik ve Danışma Hizmetleri Genel Müdürlüğü eşgüdümünde çeşitli sektörleri kapsayan bir girişim başlatılmıştır. Bu girişim, Aile ve Çocuk Eğitimi Programıyla (AÇEP) ergen yaşlarda çocukları olan aileleri desteklemeyi hedeflemektedir.

Paydaşlar Şubat ayında bir planlama çalıştayında bir araya gelerek Benim Ailem olarak bilinen yeni AÇEP programının daha sonraki 22 aylık süre boyunca ele alacağı noktaları tartışmışlardır. Bu, AÇEP için oldukça yeni bir alan olduğundan, katılımcılardan ayrıca program için bir yol haritası hazırlamaları istenmiştir. Aileler ve ergenler, gerek bu çalıştaya gerekse öncesinde yapılan toplantıya katılmışlardır.

Benim Ailem programını tanıtan MEB planlama çalıştayının yanıt vermeye çalışacağı soruları şöyle özetlenmiştir:

• Hem annenin hem de babanın çocuğun yetişmesinde eşit sorumlulukları olduğu düşünüldüğünde, çocuk haklarına saygı ve etkili çocuk yetiştirme uygulamaları konusunda neler düşünüyoruz?
• Ergenlerle ana–babaları veya vasileri arasında ne tür konular gündeme geliyor, hangi uyuşmazlıklar ortaya çıkıyor?
• Bu konuların ve uyuşmazlıkların çözümlerine ergenleri ne ölçüde katıyoruz?
• Ailelere hizmet veren kurumlar ergenlerle aileleri arasındaki bağları güçlendirme açısından neler yapabilirler?

Grup çalışmaları ve toplu tartışmalar yoluyla katılımcılar, önceki hazırlık toplantısında ergenler ve aileler tarafından geliştirilen bir dizi konuyu öğrenme fırsatını buldular.

Her iki çalışmada da ana–babası ve küçük erkek kardeşi ile birlikte yer alan Dilek Esen şöyle diyor:

Bizi ilgilendiren konular ve sorunların çözümünde gerek duyduğumuz, psikolojik destek yoksa toplumun, ailelerimizin ve diğer yetişkinlerin üzerimizdeki baskıları değil.

Her iki çalıştaya da katılan bir başka kişi olan Canser Karataş şunu vurgulamıştır:

Yanlış fikirlere kapılmak o kadar kolay ki. Gerek duyduğumuz bilgi ve becerileri doğru kaynaklardan edinmek istiyoruz. Bana göre bunların arasında en önemlileri kendini ifade edebilme, kendini ortaya koyabilme, iletişim, başkalarının görüş ve düşüncelerine saygı ve okulda olsun başka ortamlarda olsun cinsel konularda bilgi edinebilme.

Psikiyatrist Profesör Füsun Akkoyun şu gözlemini dile getirmiştir:

Önce Çocuklar, Türkiye’deki ergen nüfus için son derece önemli bir ileri adım oluşturuyor; çünkü, bir sonraki kuşağın ana–babaları ve ergenleri toplumların gelecekteki kalkınması açısından çok önemli.

Psikiyatrist Dr. Kültegin Ögel şöyle demiştir:

Ergenlerle ilgili sorunlara çözüm getirmek için, birey olarak çocukla değil aile birimiyle çalışmak daha yerindedir. Çalıştayın, sorunlar ortaya çıktıktan sonra verilecek tepkilere değil sorunlar daha ortaya çıkmadan alınacak önlemlere odaklanmış olması çok önemli.

Okul öncesi dönemde çocuğun temel ihtiyaçlarının karşılanması davranış ve alışkanlıkların, ayrıca cinsiyet ve cinsel kimliğin gelişmesinde en önemli rolü ailelerin oynadığı konusunda katılımcılar anlaşmaya vardılar.

Dolayısıyla, ana–babaların ve çocuklara göz kulak olan kişilerin, çocuğun sağlıklı büyüyüp gelişmesinde kendilerine yardımcı olacak gerekli bilgilerle ve gerekli becerilerle donanmış olmaları gerekir. MEB bu amaca yönelik olarak okul öncesi eğitimde kaliteyi artırmaya çalışacaktır. Okul öncesi eğitime katılan çocukların ana–babaları, okulla birlikte sosyalleşme sürecine de girecek olan çocuklarının çeşitli gereksinimleri konusunda eğitimcilere değerli girdiler sağlayabileceklerdir.

MEB Özel Eğitim, Rehberlik ve Danışma Hizmetleri Genel Müdürlüğü, ergen çocukları olan ailelerin gereksinimlerinin karşılanması için yeni bir programa gerek olduğu konusunda ana–babaların görüşlerine katılmıştır. Geniş bir alana yayılan konuların ele alınmasında tarafların rollerinin belirlenebilmesi için sektörler arası işbirliğinin gerektiği ortadadır. Ele alınması gereken konular arasında şunlar da yer almaktadır:

• Ergenler ve küçük çocuklarla iletişim;
• Uyuşmazlık ve anlaşmazlıkların çözümü ve uzlaşma;
• Pozitif disiplin yöntemleri;
• Ergenlik döneminde gelişme aşamaları ve özellikleri;
• Aile yapısı (evli/boşanmış, evlatlık, bakıma alınmış, tek ebeveyn);
• Toplumsal cinsiyet ve kimlik, tercihler, davranışlar, üreme ve sağlık dahil cinsellik;
• Önlemler, yasal düzenlemeler ve kurumsal yaklaşımlar dahil olmak üzere şiddetin çeşitli biçimlerinin ele alınması;
• Çocuk hakları;
• Evde ve toplum içinde karar verme süreçlerine ergenlerin katılımı;
• Engelliler, sokaklarda çalışanlar veya uyuşturucu kullananlar, yasalarla ihtilafa düşenler gibi yüksek risk gruplarında yer alan çocuklara yönelik yaklaşımlar -- ve bu çocukların gözetilmesi;
• Ergenler ve medya;
• Tüketici alışkanlıkları ve ergenler;
• Akademik sorunlar, okul ve aile arasındaki iletişim, sınav stresi, ders çalışma ve okul terki gibi eğitimle ilgili konular.

Çalıştayda, çeşitli sektörler için ayrı ayrı roller belirlenmiştir. Bu sektörlerden her biri, geliştireceği bir eylem planında Benim Ailem çalışması çerçevesindeki taahhütlerini nasıl yerine getireceğini açıklayacak ve planının pratikte uygulanmasına yönelik taslak önerilerini sunacaktır.

Önce Çocuklar projesi hakkında daha fazla bilgi okuyabilirsiniz.

Önceki sayfa  |  Sonraki sayfa

ARŞİV

UNICEF Türkiye Arama
   

• Detaylı Arama

Bu sayıyı pdf formatında indirebilirsiniz. [PDF 1.3MB]

 * RSS nasıl kullanılır …