Evet Deyin, İlkbahar 2005: İsmail Barış
İsmail Barış: Türkiye’de aile kurumu halen güçlüdür; ancak ekonomik ve sosyal güçlüklerin bu kurumu da belirli ölçülerde zayıflattığını görüyoruz.
Fotoğ Rana Mullan
© UNICEF Türkiye 2005
Türkiye’de Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu (SHÇEK) özel koruyucu önlemler gereken çocuklardan sorumlu kuruluştur. Sokakta yaşayan çocuklar söz konusu olduğunda bu, SHÇEK’in bu çocuklara koruma sağlanmasından sorumlu başlıca devlet kurumu olması anlamına gelir. Kurum Genel Müdürü İsmail Barış, sokakta yaşayan çocuklarla ilgili SHÇEK’in konuyu nasıl ele aldığı konusundaki görüşlerini UNICEF’e aktardı.
Türkiye’de aile kurumu halen güçlüdür; ancak ekonomik ve sosyal güçlüklerin bu kurumu da belirli ölçülerde zayıflattığını görüyoruz. Birçok aile çocuklarının çalışmasını ‘ekonomik açıdan gerekli’ saymaktadır ve çocukların sokakla ilk tanışmaları da böyle gerçekleşmektedir.
Çalışma yaşamındaki ilişkiler, hayli çarpık gelişen kentleşme sonucunda ortaya çıkan yoksul kent mahalleleri, yoksulluk ve işsizlik, sokakta yaşayan çocukların sayısının giderek artmasına yol açan etmenlerdir.
Çeşitli kurum ve kuruluşlar konuyu ele almaya çalışmıştır. Ancak ortada çok disiplinli bir yaklaşımın olmayışı, istenilen sonuçlara ulaşılmasını sağlayacak bir zincir oluşturulmasını da önlemiştir. Ekonomik ve sosyal ortamın bozulması, sektörlerle hükümet dışı kuruluşlar arası işbirliğinin zayıflığı, bu alanda başarıyı engelleyen faktörler arasındadır.
Sayın Başbakan Erdoğan konuya eğilmiş, İçişleri, Adalet, Sağlık ve Milli Eğitim bakanlıklarından oluşan, eşgüdümü ise Devlet Bakanımız Sayın Güldal Akşit tarafından sağlanan bir komite oluşturmuştur.
Komite, konuda uzman kuruluş olarak SHÇEK’e soruna ilişkin uygulanabilir ve kalıcı bir çözüm geliştirmesi görevini vermiştir. SHÇEK’ten yetkililer komşu ülkelerin bu alandaki deneyimini incelemiş, bu gözlemleri kendi ülkemizdeki deneyimlerle birleştirerek ilgili bütün sektörlerin işbirliğini öngören genel bir çerçeve geliştirmişlerdir. Bundan sonraki ilk adımı, sorunun daha ileri boyutlar aldığı öncelikli sekiz ilde bu modelin hayata geçirilmesidir. Bu iller İstanbul, Adana, Bursa, Diyarbakır, Antalya, Mersin, İzmir ve Ankara’dır. Pilot model İstanbul’da uygulamaya konulmuştur. Kimi eksiklikler vardır; ancak Milli Eğitim ve Sağlık bakanlıklarının güçlü desteğiyle bu eksiklikleri gidermeye çalışıyoruz.
Sektör temelinde işbirliği ve sürdürülebilirlik için, İçişleri Bakanlığı kanalıyla İl Valilikleri ile birlikte çalışmalar yürütüyoruz.
Bu modelde yeni olan, her birinin kendi birimleri olan il bazında eşgüdüm merkezlerini öngörmesidir. Sosyal çalışmacıları, psikologları ve öğretmenleri bir araya getiren mobil ekip bu birimlerden biridir. Sokak çocuklarının bulundukları noktalara ulaşmak üzere, bu ekip 24 saat boyunca her an hizmete hazır olacaktır. Eğer madde bağımlısı olup tedavi alabilecek durumda bir çocuk varsa Çocuk ve Ergen Madde Bağımlılığı Tedavi Merkezi’nin (ÇEMATEM) bir dalına gönderilecektir. Diğer çocuklar ise bir veya iki yıllık süreler için rehabilitasyon merkezlerine yönlendirilebilir. Program, okul çağındaki çocukların yeniden okullarına dönüp eğitimlerine devam etmelerini, zorunlu eğitim çağını geçmiş çocukların da mesleki eğitim merkezlerine yönlendirilmelerini öngörmektedir.
Madde bağımlılığı durumu olan, ancak tedavi kabul etmeyen çocuklar için de sığınma merkezleri devreye sokulacaktır. Bu merkezlerde çocukların yalnızca en temel gereksinimleri karşılanacaktır. Burada da profesyonel kişiler çocukların durumunu izleyecek ve kendilerini en iyi yolun bağımlılık tedavi merkezlerine gitmek olduğu konusunda ikna etmeye çalışacaklardır. Bu yöntem kuşkusuz daha ‘uzun soluk’ gerektirmektedir; ancak, toplumun bir bütün olarak desteklemesi ve diğer kuruluşların da kendi alanlarında ellerinden geleni yapmaları durumunda en fazla umut vadeden modelin bu olduğu kanısındayım.
Uzun süredir temel birçok alanda UNICEF’le birlikte çalışmaktayız. Ayrıca, bu modeli uygulamak ve Türkiye’de sokaklarda yaşayan çocuklarla ilgili farklı bir durum yaratmak istiyorsak, teknik uzmanlık, eğitim, mali yardım ve diğer alanlarda UNICEF’inde desteğine gereksinimimiz olduğunu vurgulamak isterim.
Önceki sayfa
|
Sonraki sayfa
Yardımcı menü’ye atlayınız yada listeden bir seçeneği seçiniz ▼
EVET DEYİN, İLKBAHAR 2005
Bu sayıyı pdf formatında indirebilirsiniz. [PDF 1.2MB]
