

Not: Bu bölümdeki sayfalar tamamen arşiv amaçlı dosyalanmıştır. 2001–2005 ÜPEP’ye ait bilgi içermektedir. Türkiye’de UNICEF programları hakkında bugünkü detaylar için bu bağlantıyı izleyiniz.
Ankara sokaklarında eski kağıt parçalarını topluyorlar -- işe tekrar başlamadan önce, acele birşeyler atıştırıyorlar. Fotoğraf Rana Mullan
© UNICEF Türkiye 2003
Sokaklarda yaşayan ve çalıştırılan çocukların sayıları (veya sokak çocukları) son yıllarda gözle görünür biçimde artmıştır. Bu çocuklardan bir bölümü evlerindeki olumsuz koşullardan kaçıp kurtulmak istemekte, ancak kendilerini daha da olumsuz ortamlarda bulmaktadır. Sokaklarda çalışan ya da çalışmak zorunda kalan birçok çocuk da aileleriyle birlikte yaşamayı sürdürmektedir. Çeşitli hastalıklar, kötü beslenme, fiziksel ve cinsel istismar bu konumdaki çocukların karşılaştıkları başlıca riskler arasındadır. Gene bu çocukların büyük çoğunluğu eğitim sisteminden kopmakta, kimileri ise suça yönelmektedir. Sokak çocuklarının dışında çalışan çocuklar da Türkiye’deki işgücü içinde önemli bir paya sahiptir. Türkiye’deki iş hukuku Çocuk Haklarına Dair Sözleşme’si (ÇHS) ile uyumlu değildir; bu yüzden birçok çocuğun sağlığı ve eğitimi riske girmektedir.
Etkili bir sosyal güvenlik ağı, çocukların sokaklara yönelmelerinin önlenmesine, bu durumda olanlara da gerekli desteğin gösterilmesine, böylece kendilerini bekleyen çeşitli risklerden korunmalarına yardımcı olabilir. Sokak çocuklarının sayısını azaltacak, sokaklarda olanların ise durumlarını iyileştirecek önlemler alınabilir. ÇHS ile uyumlu çocuk işçiliği yasaları çocukların sağlığının, eğitiminin ve gelişmelerinin güvence altına alınması açısından zorunludur.
Proje hedefleri:
Proje’de hedeflere ulaşmanın yolları:
Beklenen sonuçlar:
UNICEF Özel Korunma Tanımları Ulusların Gelişimleri 1997 İngilizce olarak okuyunuz. Bakıma Muhtaç Çocuklar üzerine UNICEF Gerçekleri pdf formatında İngilizce olarak bulunmaktadır. [PDF 813KB]
Önceki sayfa
|
Sonraki sayfa