ÇOCUKLAR İÇİN BİRLEŞİN-- UNICEF

Basın Merkezi 2004/12/10: Çocukların Korunması

Sayın Emine Erdoğan’nın Dünya Çocuklarının Durumu 2005 raporunun Ankara’da açılış konuşması

Bu yılın raporu Çocuklar Tehdit Altında ana teması altında yoksulluk, silahlı çatışmalar ve HIV/AIDS konularını ele almaktadır

Sayın Emine Erdoğan

Yaşadığımız dünya ne yazık ki, çocuklarımıza çok az şey miras bırakabileceğimiz bir dünya haline gelmiştir.
Fotoğraf © UNICEF Türkiye 2004

UNICEF Türkiye Temsilcisi Saygıdeğer Edmond McLoughney ve Saygıdeğer Davetliler;

Sizleri sevgiyle, saygıyla selamlıyorum.

Dünya üzerinde insanlığın geleceği için en anlamlı kuruluşlardan biri UNICEF’tir.

UNICEF’in dünyanın bütün ülkeleri ve kendi ülkemizdeki hizmetlerini takdirle, şükranla anıyor, bu kuruma saygılar sunuyorum.

Bu programa gelmeden önce dünyadaki bütün çocukların durumuyla ilgili UNICEF’in hazırladığı raporları inceledim ve yüreğim yandı.

Üzerinde çok durduğum bir mesele olarak, çocuklar için ne yapsak azdır diye düşünüyorum.

Yaşadığımız dünya ne yazık ki, çocuklarımıza çok az şey miras bırakabileceğimiz bir dünya haline gelmiştir:

  • Yoksulluğa mahkum bırakılan çocuklar;
  • Silahlı çatışma ortamlarında, bugün ve yarınlarını kaybeden çocuklar;
  • Salgın hastalıklarla hayat hakları ellerinden alınan çocuklar;
  • Okuma yaşındayken ne okul yüzü görebilen ne de çocukluklarını yaşayabilen çocuklar;
  • Sokaklarda güvenliklerini kaybeden çocuklar;
  • İş hayatında istismar edilen çocuklar;
  • Şiddete maruz bırakılan çocuklar.

Hepsi ama hepsi bizim çocuklarımızdır.

Dünyadaki milyonlarca çocuk sefalet içinde ölüme terk edilirken huzur içinde olamayız.

Bakınız, bütün dünya üzerinde 2.2 milyar çocuk var. Bu çocukların 1 milyarı ölüm tehditi altındadır. Şimdi, insanlığın tablosu bu iken bizler hangi medeniyetten söz edebilir, hangi medeniyetle övünebiliriz.

2003 yılında dünya üzerinde 11 milyona yakın çocuk ölmüşse, zengin ülkelerin insanları, devlet adamları, kendi ülkelerinin çocuklarına huzurlu bir dünya bırakabilirler mi?

UNICEF raporunun ortaya koyduğu bir gerçek var; tüylerimizi diken diken edecek, yüreğimizi yakması gereken bir gerçek: Bakınız, 1990 yılından bu yana 14 yıl içinde dünya üzerindeki savaşlardan ölen çocukların sayısı 1 milyon 600 bin. Yani dünya 2000’li yıllara, milenyum’a hazırlanırken, 1 milyon 600 bin çocuk füzelerle, kurşunlarla hayatını kaybetmiş, 20 milyon çocuk silahlı çatışmalar sonucu evlerinden, şehirlerinden sürgüne gönderilmiştir.

Burada insanlığın vicdanı nerededir?

Yıllık geliri 20 bin, 30 bin dolar olan ve dünyaya meydan okuyan ülkeler, neden hala en büyük yatırımları silaha yapıyorlar?

Medya şiddet pompalıyor ve hiç bir güç engelleyemiyor.

Bunun kötüye kullanılan bir özgürlük olduğunu kim, ne zaman söyleyecek? Daha doğrusu kim durduracak bu şiddet kültürünün saldırılarını?

Evet, birşeyler yapmamız gerekiyor.

Nereden başlayabiliriz?

Eğitimden başlayabiliriz.

Değerli davetliler, 14 yılda 1 milyon 600 bin çocuk kurşunlanmışsa, daha ne zaman insanlığın vicdanı ayağa kalkacak ve yeter denilecek? Kim diyecek, ne zaman diyecek?

Bütün kötülüklerin kaynağı yoksulluktur, eğitimsizliktir ama bunu söylemek yetmez. Yetmez çünkü dünyanın en iyi üniversitelerinden eğitim alan insanlar bile milyonlarca çocuğun ölmesine seyirci kalabiliyor.

Çocukların kendilerini koruyabilmesi, yaşadığı şehirde, ülkede, dünyada kendi ayakları üzerinde durabilmesi, eğitimle mümkündür.

Çocuk yaşta evlendirilen kadınlardan, çocuk emeğinin istismarına kadar çocukların haklarıyla ilgili bilincin gelişmesi gerekiyor.

Özellikle kız çocuklarımızın eğitimi çok ama çok önemlidir. Ama eğitim de sadece okula gitmek değildir. Anne olarak, baba olarak çocuğu okula göndermekle ödevimizi yapmış oluruz.

Ahlaki, insani, manevi değerlerin çocuklara verilmesi gerekiyor. Burada anne ve babalara büyük görevler düşüyor. Anneler, babalar eğer eğitimsiz, eğer savunmasız ise çocuğa ne verebilir?

Öyleyse ailenin sağlam temeller üzerinde olması gerekiyor.

Aileyi, anne ve babalık görevlerini konuşmadan, çocukları tek başına konuşamayız.

Bu düşüncelerle UNICEF’e yürekten teşekkür ediyor, sizlere saygılar sunuyorum.

Dünyanın bütün çocukları bizim çocuklarımızdır diyorum. Gelin hep birlikte onlar için bişeyler yapalım. Yoksa onlara iyi bir miras bırakamayacağız.

Saygılarımla

Dünya Çocuklarının Durumu 2005, Basın Özetini web sitesinde okuyabilirsiniz veya pdf formatında indirebilirsiniz. [PDF 394KB]

Raporun tamamını Basılı olarak UNICEF Türkiye Temsilciliği’nden isteyebilirsiniz.

 ◀ Önceki sayfa  |   ▶ Sonraki sayfa

ARŞİV
   

RSS feed bağlantısı * RSS nasıl kullanılır …