

Çocuğa yönelik en büyük şiddet çocukluğunu yaşamasına engel olmaktır. O çocuğa çocukluk hakkını vermiyorsak o çocuğa yapılan en büyük şiddettir.
Fotoğraf © UNICEF Türkiye 2004
Burada bizi dinlemeye geldiğiniz için ve bizimle berabar olduğunuz için teşekkür ederiz.
Çocuğa yönelik en büyük şiddet çocukluğunu yaşamasına engel olmaktır. O çocuğa çocukluk hakkını vermiyorsak o çocuğa yapılan en büyük şiddettir. Sosyo ekonomik düzeylerinin düşük olmasından yararlanılır. Ailelerin çocuklarını geçim kaynağı olarak görmeleri o çocuğun ruhsal bozukluğunu etkileyecek şekile bile gelebilir. Sokakta kalan insanlar veya çocuklar her zaman para kazanabilmek için en kötü yollara bile yönelirler. Artık günümüzde gittikçe yaygınlaşmaya başladı.
Çocuklar artık dışarıda kalmayı bir eğlence yeri gibi düşünüyorlar. Biz nasıl insan gibi yaşıyorsak onların da insan gibi yaşamaları için elimizden geleni yapmamız gerekir. Sokaklar onlara bir eğlence gibi gelebilir ama o sokakların onlara daha çok zarar verdiğini belki de onlar bizden daha iyi biliyorlar. Onlar bizim gibi sıcak bir evde oturmuyorlar, onlar sokaklarda, inşaatlarda, çöküntüler altında, köprü altlarında, camilerde, belki de bilmediğimiz birçok yerde kalırlar.
Bazen paraları olmuyor, belki de hiç olmuyor, kötü yola başvuruyorlar. Örneğin ilaç satma, kendi bedenlerini satma gibi. Onların ellerinde bazılarımızın hiç görmediği, hiç bilmediği şeyler yapıyorlar ve kullanıyorlar. Örneğin, küçüğünden tut büyüğüne kadar bir kenara geçip hap, bali, tiner, uyuşturucu gibi zararlı maddeleri kullanmaları gibi. Belki de bazılarımız artık bu tür şeyleri doğal karşılıyorlardır. Çünkü artık sokak çocukları bırakın bir kenarda böyle şeyler yapmasını insanların gözü önünde yapıyorlar. Sizce böyle şeylerin olması çok mu doğal.
Onlara böyle bir ortam yaratmamak için elimizden geleni yapmamız gerekmez mi?
Oysa devlet sokak çocuklarına imkanlar sağlıyor ve sıcak yuvanın kapısını açıyor. Bunun en güzel örneği, Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu (SHÇEK).
Çocukların ruhsal bozuklukları varsa sağlık kurumlarında tedavi görüyorlar. Rehabilitasyon merkezleri onların fiziksel, ruhsal engelli olmalarına bile bir çare buluyor. Çocuklar evden kaçıyorlar, o ortamı beğenmiyorlar ama kurumlar kapısını açıyor, yine kaçıyorlar. Oysa çocuklar evden kaçıp sokakta iş yaptıklarını zannederek para kazanıp veya kendi gibi yoksul insanları şiddete mahsur bırakarak bir günün açlığını atlatıyorlar.
Köylerden kente göç eden insanlar kocaman şehirde ne yapacaklarını bilemezler, kendilerini bu dünyada yaşamıyorlarmış gibi hissederler. Her sokakta şiddete uğramış çocuk veya ekonomik krizden dolayı sokağa atılan veya itilen her çocuk sokak çocuğu değildir. Ailede sevgi verilmeyen çocuk, ekonomik durumu kötü olan bir ailenin çocuğu onunla fazla ilgilnemediğini, eğitim konusunda yardımda bulunmadıkları düşüncesine kapılır ve daha güzel bir yaşam sürdürecek hayali içerisinde sokakta arkadaşlar edinir.
Bazı aileler çocuklarının zorla para kazanmaları içinde sokağa iterler. Böylece çocuk dışarda kalmaya alıştıkça arkadaşlar edinir. Ve çete kurarlar. Çete olduklarında hepsi aynı şeyi paylaşabilmek için aynı eli uzatırlar
. Bazen birbirleri arasında kavga yani şiddet de gerçekleşebilir.
Genelde daha büyük yaşlarda bunu uygulayanlar şiddete maruz kalıyorlar.
Günümüzde gittikçe yaygınlaşan dışarda, köprü altlarında kalan insanlar ekonomik durumu olmadığından sokağa dökülüyorlar. Sokak çocukları kötü alışkanlıkları hemen kapmak heyecanı içerisine giriyorlar. Polisler sokak çocuklarını şiddete karşı hiç önlemiyor. Yetişkinler şiddet uygulayarak çocukları daha çok sokağa alıştırıyorlar. Çünkü sokak çocukları çete halinde grup olduklarını düşünerek daha rahat davranabileceklerini düşünüyorlar. Bu çocukları sokaktan alıkoyabilmek için iyi bir eğitimin anne ve babadan başlamak sureti ile verilmesi gerekiyor. Eğer çocuk parasızlıktan veya madde bağımlısından da sokakta huzur bulamıyor ise kendini yalnız hissettiğini düşünür ve çete kurmak için ilk arkadaşlarının bütün dediklerini yapmaya çalışır.
Bir insan ekmeği ete bandıracak kadar yoksulken bazı insanlar da dolaptaki eti kokutup çöpe atıyorlar.
Bu yüzden sokak çocuklarına elimizden geldiği kadar yardım etmeliyiz.
Gelin hepimiz elele varelim ve onları sokaktan kurtaralım.
Dünya Çocuklarının Durumu 2005, Basın Özetini web sitesinde okuyabilirsiniz veya pdf formatında indirebilirsiniz. [PDF 394KB]
Raporun tamamını Basılı olarak UNICEF Türkiye Temsilciliği’nden isteyebilirsiniz.
Önceki sayfa
|
Sonraki sayfa
Yardımcı menü’ye atlayınız yada listeden bir seçeneği seçiniz ▼
ÇOCUKLARIN KORUNMASI KONULU DİĞER BASIN AÇIKLAMALARI