Önce Çocuklar, İlkbahar 2006: Çocukların Düşünceleri

Projenin resmi adı olan Türkiye’de Çocuklar için İyi Yönetişim, Koruma ve Adalete Doğru’nun ne anlama geldiği açık. Ama bunu tam olarak akılda tutmak biraz güç ve bu nedenle halkın ilgisini çekmek için daha kısa bir ad gerektiği düşünüldü. Sonuçta, proje ortaklarından genel kamuoyuna ve çocukların kendilerine başvurularak daha kısa bir başlık ve logo önerileri alındı. Kasım ayında yapılan 6. Çocuk Forumu sırasında katılımcılara kimi fikirler verdik ve proje kimliğinin geliştirilmesi yolundaki bu önemli adım konusunda çocuklara ilk izlenimlerini sorduk.

Yalova’dan 12 yaşındaki Eşref şöyle diyor:

Bana öyle geliyor ki, büyükler çocuklar olarak bizim görüşlerimizi ancak böyle olaylarda soruyorlar. Resimde bir ailenin yer alması hoş bir şey. Çocuklara nasıl davranmak gerektiği konusunda iyi bir örneğe ihtiyacımız var. Aileler çocuklarını desteklemeli.

Iğdır’dan gelen 12 yaşındaki Merve’nin görüşleri ise şöyle:

Yetişkinlerin çocukların söylediklerine kulak vermeleri gerek. Yalnızca yaşımız küçük olduğu için bizi görmezden gelmemeliler. Babasının omuzlarında duran küçük kızın resmini de bu yüzden sevdim. Göründüğü kadarıyla kız bir şeyler söylüyor ve ailenin diğer üyeleri de yalnızca dinlemenin ötesinde söylenenlere dikkat ediyor!

12 yaşındaki Şerife de aile görüntüsünü benimsiyor:

Bütün mesele çocuklar olarak bizim görüşlerimize saygı duyulması, öyle değil mi? Sanırım en önemli konular eğitim ve sağlık. Bunun ardından çocukların şiddetten ve savaştan korunmaları geliyor. Hükümetin bizleri bütün bunlardan korumak için pek çok şey yapabileceğini sanıyorum; ama en iyisi, çocukların korunmasına önce aileden başlanması.

Başlarının üzerinde çatı olan resmi beğendim — zaten ailenin yeri de orası değil mi?

Bitlisli 11 yaşındaki Emine, Muşlu 12 yaşındaki Akın ve Şırnaklı 14 yaşındaki Gurbet ise tercihlerini daha hareketli bir görüntüden yana yaptılar:

Sanki bir şeyler oluyor, heyecan verici bir şeyler varmış gibi. Bütün renkler güçlü ve parlak olmalı

Samsun’dan 13 yaşındaki Cengiz, ailenin üzerinde çatı yerine bir şemsiyenin daha uygun düşeceğini ileri sürdü:

İki yaşımdan bu yana bir kurumda kalıyorum ve artık burada kalamayacak kadar büyüdüğümde ne olacağı konusunda endişeliyim. 18’ime geldiğimde sokaklarda mı yaşıyor olacağım? İşte şemsiyeyi bu nedenle tercih ediyorum. Çatı da bir sığınaktır, ama onu alıp yanında götüremezsin.

Bursa’dan 15 yaşındaki Özge ise daha yalın bir şey istiyordu:

Bu resimlerden bir şey çıkarmak biraz zor; zaten yerine göre küçültülecek de, öyle değil mi? Belki de ailedeki kişileri birbirine biraz daha yakınlaştırmak gerekir. Böylece örneğin rozetlere konulacaksa daha iyi görülebilir.

Mardin’li 13 yaşındaki Ömer diyorki:

Önemli olan, insanların bunu gördüklerinde çocuk koruma mesajını almaları.

Buna benzer toplantıları daha çok yapmalıyız ki bizi yalnızca Türkiye’de değil dünyanın her yerinde duysunlar.

Önceki sayfa  |  Sonraki sayfa

ARŞİV

UNICEF Türkiye Arama
   

• Detaylı Arama

Önce Çocuklar Bülteni, İlkbahar 2006 sayısını, pdf formatında indirebilirsiniz. [PDF 1.24MB]

 * RSS nasıl kullanılır …