Temel Bir Hak …
Fotoğraf Rana Mullan © UNICEF Türkiye 2006
Türkiye’de Çocuklar için
İyi Yönetişim, Koruma
ve Adalete Doğru
Neden Önce Çocuklar?
Türkiye’nin 1995 yılında onayladığı Çocuk Haklarına Dair Sözleşme (ÇHS), 18 yaşından küçük her bireyi çocuk olarak tanımlamaktadır -- bir çok ülkede, insanların kendi yaşamlarını ilgilendiren konularda oy verip tavır sergiledikleri erginlik yaşı 18’dir. Bu yaşa kadar çocuklar, yetişkinlerin ve toplumun onlar adına verdikleri kararlara tabidir.
ÇHS, çocukları kendi kontrolleri dışında gelişebilecek ve esenlikleri açısından zararlı olabilecek kararlar ve girişimlerden korumak üzere hazırlanmıştır. Çocuklar toplumun aktif katılımcıları olarak tanımlanmalı; kendi adlarına söz alıp kendi görüşlerini dile getirebilmelidir.
Türkiye nüfusunun neredeyse 26 milyonluk bölümü, yani nüfusun üçte birinden fazlası, 18 yaşından küçüktür. Nüfusun bu büyük bölümünün gereksinimlerini karşılamak için yapılması gereken en önemli görevlerden biri ülkedeki mevzuatın ÇHS ve diğer uluslararası belgelerle uyumlu hale getirilmesi çabalarının sürdürülmesidir.
Türkiye’de 2002 ile 2004 yılları arasında gerçekleştirilen yasal reformlar iç hukuku, ÇHS ve Kadınlara Karşı Her Türlü Ayrımcılığın Önlenmesi Uluslararası Sözleşmesi (CEDAW) standartlarına daha da yakınlaştırmıştır.
Çocuk haklarının ihlali konusunda 2004 yılında yapılan önemli bir araştırma, çocuk koruma yasalarının ÇHS doğrultusunda hazırlanmasına öncülük etmiştir. Ayrıca sokakta yaşayan ve/veya çalışan çocuklarla ilgili hazırlanan bir meclis raporu ve çocukların korunmasına tahsis edilen kaynakların artması da olumlu gelişmelerdir.
Çocuklara yönelik koruyucu ortamların gelişmesi ve ülke ölçeğinde bir norm haline gelmesi için, bakanlıkların, hükümet dışı kuruluşların ve genel olarak sivil toplumun daha eşgüdümlü ve çocuklarla birlikte işbirliğine dayalı çalışmalar içinde olması gerekir.
Çocukların korunması alanında yapılacak daha çok şey vardır. Korunması gerekenlerin başında, sokaklarda yaşayan ve/veya çalışan güç durumdaki kız ve erkek çocuklar; kurumlara yerleştirilenler; ücretli veya ücretsiz olarak tarımda çalışan ve ev işleri yapanlar ve kanunla ihtilafa düşen çocuklar gelmektedir.
Sonraki bölümde devam edebilirsiniz.
Önceki sayfa
|
Sonraki sayfa