ÇOCUKLAR İÇİN BİRLEŞİN-- UNICEF

DÇD 2005: Referanslar

2. Bölüm

  1. UNICEF ‘Zengin Ülkeler Çocuk Yoksulluğu Sıralaması’ndan derlenmiştir. Innocenti Report Card No. 1, UNICEF Innocenti Araştırma Merkezi, Floransa, Haziran 2000, s. 24.
  2. BM Ekonomik ve Sosyal Konseyi, Ekonomik, Sosyal ve Kültürel Haklar, Yoksulluk ve Ekonomik, Sosyal ve Kültürel Haklar Uluslararası Anlaşması, 10/05/2001, E/C.12/2001/10, 10 Mayıs 2001, paragraf 8.
  3. Dünya Bankası, World Development Indicators 2003, Dünya Bankası, Washington D.C., 2003, s. 5. Kişi başına günde 1 ya da 2 dolarlık yoksulluk eşiği halen 1990 fiyatlarına göre hesaplanmakta ve ülkeler arasında mal ve hizmet fiyatları farklılıkları için uyarlanmaktadır.
  4. BM, BKH 1: Mutlak yoksulluk ve açlığı ortadan kaldırmak. BKH 1 çerçevesindeki birinci amaç1990 ile 2015 yılları arasında günlük geliri bir doların altında olan nüfusu yarıya indirmek; 2’inci amaç ise, gene aynı dönem içinde, açlıla karşı karşıya olan nüfusun oranını yarıya indirmektedir.
  5. UNDP, İKR 1997, UNDP için Oxford University Press, New York, 1997, s. 17. UNDP tarafından 1990 yılında kullanılmaya başlanan İnsani Kalkınma Endeksi (İKE) insani kalkınmanın üç boyutuna ağırlık veren özel bir ölçümdür: yaşam süresi, bilgi ve yaşam standartları. UNDP ayrıca iki insan yoksulluğu endeksi geliştirmiştir: İnsan Yoksulluğu Endeksi 1 (İYE-1) gelişmekte olan ülkelerde yukarıdaki üç boyutta yoksulluğu belirlemektedir. İYE-2 ise, seçilmiş OECD ülkelerini de katarak bunlara toplumsal dışlanma boyutunu da eklemektedir.
  6. UNDP, İKR 2003, UNDP için Oxford University Press, New York, 2003, s. 68.
  7. Bunlar (Çin dışında) Nüfus ve Sağlık Araştırmalarıdır (NSA). Bu toplam örneklemdeki çocuk sayısı hemen hemen 1.2 milyondu (gelişmekte olan ülkelerde yaşayan her 1,500 çocuktan yaklaşık biri). Çocukların yaşamlarına ilişkin bilgiler annelerinden ya da çocuklara bakan kişilerden derlenmiştir. Dünya Çocuklarının Durumu 2005 raporunda yer alan çocuk yoksulluğu ile ilgili sayısal tahminler, çeşitli NSA ve ÇGKA’lardan derlenen bilgilerin eklenmesiyle güncellenmiştir.
  8. Gordon, David, vd. Child Poverty in the Developing World, The Policy Press, Bristol, Ekim 2003. Bu araştırma, 46 ülkede yapılan hanehalkı araştırmalarından (Çin dışındakilerde NSA) elde edilen verileri kullanarak çocuk yoksunluğu ile ilgili tahminlerde bulunmaktadır. Yoksunluğun burada gösterilen yedi boyutuna ek olarak çalışma ayrıca temel sosyal hizmetlere erişimi de değerlendirmiştir. Bu erişimde kullanılan ölçütler, herhangi bir okulla arada 20 km mesafe bulunması ve doktoru olan herhangi bir sağlık kuruluşu ile arada 50 km mesafe bulunmasıdır. Bu tür bilgiler ancak az sayıda ülke için bulunabildiğinden, ileri derecede yoksunluğun bu yönüyle ilgili toplam bilgi edinmek mümkün olmamıştır. Bununla birlikte, burada belirtilen eğitim ve sağlık hizmetlerinden yararlanma bilgileri, gelişmekte olan birçok ülkede hizmetlere erişimin yetersiz olduğunu ortaya koymaktadır. Araştırmacılar, iki ya da daha fazla ileri derecede yoksunluğu mutlak yoksulluk göstergesi saymışlardır. ‘Mutlak yoksulluk’ kavramı bu raporda kullanılmamaktadır.
  9. Morris, Saul, vd, Uluslararası Gıda Politikaları Araştırma Enstitüsü, ‘Beslenme Alanındaki Müdahalelerde Coğrafi Esas Gözetilmesi Kentlerde Anlamlı Olur mu? Abidjan ve Accra’dan kanıtlar’, Tartışma Raporu no. 61, Özet, Washington D.C., Nisan 1999.
  10. Kabeer, Naila, Gender Mainstreaming in Poverty Eradication and the Millennium Development Goals: A handbook for policy makers and other stakeholders, Commonwealth Sekreterliği/IDRC/CIDA, Londra, 2003, s. 76.
  11. Uluslararası Çalışma Örgütü (ILO), A Future Without Child Labour: Global report under the follow-up to the ILO declaration on Fundamental Principles and Rights at Work, ILO, Cenevre, 2002, ss. 17-18.
  12. a.g.e.
  13. a.g.e.
  14. Hıristiyan Çocuk Fonu, ‘Yoksulluğa Verilecek Yanıtın Belirlenmesi: Yoksulluk içindeki Çocuklara Yardımda Kavramsal Değerlendirme ve Sonuçlar’, Çocuklar ve Yoksulluk Dizisi, Bölüm III, CCF, Richmond, 2003, s. 7.
  15. Minujin, Alberto, ve Enrique Delamonica, ‘Açıya Dikkat! Çocuk Ölümlerindeki Eşitsizlikler Artarken’, Journal of Human Development, c. 4, no. 3, Kasım 2003, s. 403.
  16. UNICEF, Report on the Situation of Children and Adolescents in Brazil, UNICEF Brezilya 2004. Okuma yazma bilmeyenlerle ilgili rakam yalnızca 12-17 yaş grubundaki çocuklarla ilgilidir.
  17. Dünya Bankası, World Development Report 2000/2001, Dünya Bankası için Oxford University Press, Oxford 2001, s. 27.
  18. UNDP, İKR 2003, a.g.e., s. 39.
  19. a.g.e., s. 73.
  20. UNICEF, Progress for Children, c. 1, New York, Ağustos 2004, ss. 8, 12.
  21. Dokuz ülkeden üçü ve bir Hindistan eyaletinin pozitif rol modeli olarak gösterildiği kaynak, Mehrotra, Santosh, ve Richard Jolly, ed. Development with a Human Face: Experiences in social achievement and economic growth, Clarendon Press, Oxford, 1997.
  22. Dünya Bankası ve IMF, Global Monitoring Report 2004, Dünya Bankası, Washington D.C., 2004, ss. 36-37.
  23. Noorbakhsh, Farhad, Alberto Paloni ve Aili Youssef, ‘Beşeri sermaye ve gelişmekte olan ülkelere FDI akışları: Yeni ampirik kanıtlar’, World Development, c. 29, no. 9, 2001, ss. 1593-1610.
  24. UNICEF, ‘Geçiş On Yılı: ODA/BDT’de MONEE Projesi, Regional Monitoring Report no. 8, UNICEF Innocenti Araştırma Merkezi, Floransa, 2001.
  25. Erikson, Dan, Annie Lord ve Peter Wolf, Cuba’s Social Services: A review of education, health and sanitation (Dünya Bankası World Development Report 2004 hazırlıkları için yaptırılmıştır), Ocak 2002, s. 5.
  26. Monroy Peralta, Jose Guillermo, ‘Yoksulluk azaltma stratejilerinde çocuklar ve gençlere ilişkin bir masa başı değerlendirmesi: İnsan hakları açısından konu’ (Politika ve Planlama Bölümü Küresel Politika Dairesine sunulan yayınlanmamış rapor, UNICEF, Nisan, 2004).
  27. UNICEF, ‘Zengin Ülkeler Çocuk Yoksulluğu Sıralaması’, a.g.e., s. 8.
  28. Çocuk İşçiliğini Önleme Uluslararası Programı (IPEC), Investing in Every Child: An economic study of the costs and benefits of eliminating child labour, ILO, Cenevre, Aralık 2003.
  29. ILO, A Future Without Child Labour, a.g.e., s. 101.
  30. UNICEF, ‘Brezilya: Koruyucu ortam yararlarını sergiliyor’ (iç belge). Yıllık hanehalkı araştırmalarından seçilen örneklerden derlenen veriler (Pesquisa Nacional Amostral de Domicilios). Bu hanehalkı araştırmaları 1995-2002 döneminde Brezilya Ulusal İstatistik ve Coğrafya Enstitüsü tarafından yürütülmüştü.
  31. UNICEF, ‘Yoksulluğun Çeşitli Yüzleri: Sırbistan’da çocuk yoksulluğu araştırması (nihai rapor), Belgrad, Aralık 2003, s. 38.

Panel 2.1-2.4

2.1, Yoksulluk çocukları haklarından yoksun bırakır

  1. 2003 yılı 5 yaşından küçükler ölüm hızı kullanılarak hesaplanmıştır.
  2. Birleşmiş Milletler (BM), Biz Çocuklar: Dünya Çocuk Zirvesi (DÇZ) on yıl sonu değerlendirme raporu, Genel Sekreter raporu, A/S-27/3, BM, New York, 4 Mayıs 2001.
  3. DSÖ, ‘Yeni Geliştirilen Aşılar-Araştırma ve Geliştirme’ Aşı Araştırmaları Girişimi, DSÖ, Cenevre, Nisan 2003, s. 5.
  4. UNICEF, Facts for Life, UNICEF, New York, 2002, ss. iv, 53.
  5. Mikironütriyen girişimi ve UNICEF, Vitamin and Mineral Deficiency: A Global progress report, Mikronütriyen Girişimi, Ottawa, 2003, s. 13.
  6. UNICEF, Dünya Çocuklarının Durumu 2004, UNICEF, New York, 2003.
  7. O’Malley, Kate, ‘PRSP Süreçlerine Katılan Çocuklar ve Gençler: Çocuk Esirgeme deneyimlerinden dersler’, Çocuk Esirgeme Fonu, Londra, 2004.

2.2, Çocuk yoksunluğunun pratik tanımları

Gordon, David, vd. Child Poverty in the Developing World, a.g.e.

2.4, Oportunidades (Fırsatlar): yoksullukla mücadelede işe yarayan bir program

UNICEF Meksika Ofisi tarafından sağlanan bilgiler, 2004; Ulusal Halk Sağlığı Enstitüsü, Sosyal Antropoloji Araştırma ve Çalışmaları Merkezi, Oportunidades adı verilen İnsani Kalkınma Programı Dış Değerlendirme Sonuçları 2003, Mart 2004, ve Oportunidades programı.

 ◀ Önceki sayfa  |   ▶ Sonraki sayfa