DÇD 2005: Panel 3.8

Tehlikeli görev: Irak’ta sürüp giden şiddete karşı okula gitmek

Iraklı çocuklar her yıl, yazın ilk aylarında sınıflarını geçip geçmeyeceklerini belirleyecek bir sınava girerler. Bu yıl sonu sınavı, ders yılının en önemli olayıdır.

Bu dönemde, Irak’ta başka her şey gibi eğitim de ağır bir darbe almıştır. Önce savaşın, ardından yağmacılığın ve yakıp yıkmanın yol açtığı hasar zaten ayakta güç duran eğitim sistemini yerle bir etmiştir. Bombalama, kaçırma ve soygun gibi olaylarla sürüp giden güvensizlik ortamı, özellikle kız çocuklar söz konusu olduğunda okul devamlılığını inişli çıkışlı da olsa düşük düzeyde tutmaktadır. Üstelik, okulların da yağmalaması sonucunda öğretmenlerin ve öğrencilerin yararlanabilecekleri eğitim malzemeleri de çok azalmıştır. Aşırı sıcaklar ve günde iki saat verilen elektrik, evde olsun, okulda olsun ders yapmayı son derece güçleştirmektedir.

Bütün bu olumsuzluklar sonucunda 2003 yılı yıl sonu sınavları iptal edilmek üzereydi. Bunun anlamı, milyonlarca Iraklı çocuğun bir yıl yitirmesi, gelecek yıl aynı sınıfa devam etmesidir.

UNICEF, Iraklı ana–babaların ve genel olarak toplumun bu sınavlara verdiği değeri bilerek, bu sınavların planlanması ve uygulanmasında Irak Eğitim Bakanlığı’na yardımcı olmuştur. UNICEF’le birlikte bu yardıma katılanlar ABD Uluslararası Kalkınma Ajansı, Danimarka, İtalya, Kore Cumhuriyeti, İsveç Hükümetleri ve İtalya UNICEF Komitesi’dir. Yardım çerçevesinde 15 milyon sınav kitapçığı, temel malzemeler ve donanım temin edilmiş ve dağıtılmış, sınavların yapılacağını ana–babalara ve toplumlara duyurmak üzere bir toplum seferberliği kampanyası başlatılmıştır. Sonuçta, Temmuz 2003 başında 5.5 milyon Iraklı çocuk yıl sonu sınavlarına girmiştir. Güvenlik nedeniyle birçoğu okula gidemeyen kızlar da sınava girmeye özendirilmiş, sonuçta kızlar her düzeyde erkek çocuklardan daha başarılı olmuşlardır.

Saddam Hüseyin 2003 yılı Nisan ayı başlarında devrildiğinde okul devamlılık oranları yüzde 60 civarındayken, ilk orta ve lise düzeyindeki okullara devam eden çocukların yüzde 96 ile yüzde 99.8 kadarı yıl sonu sınavlarına katılmıştır. Bu, hem çocuklar ve aileleri, hem de ülkedeki yeni Eğitim Bakanlığı için büyük bir başarıydı Böylece öğrenciler ve veliler eğitim sistemine yeniden güven duymaya başlamış, çocukların yeniden okullarına dönmelerine bu güven büyük ölçüde yardımcı olmuştur.

Yıl sonu sınavları UNICEF’in 2003/2004 ders yılı için başlattığı Okula Dönüş kampanyasının bir bölümünü oluşturuyordu. UNICEF’in bu kampanyası, kuruluşun kendi tarihindeki en kapsamlılojistik operasyondu. Bu kampanya çerçevesinde 68,000 eğitim-ders çantası hazırlanmış, 46 milyon ders kitabı bastırılmıştır. Ayrıca savaştan zarar gören 220 okul onarılmıştır. 25 okulda ise onarım çalışmaları sürmektedir.

Irak’taki durum son derece belirsiz ve değişkendir. Iraklılar ve koalisyon güçleri arasındaki çatışmalar sonucunda Basra ve Felluce’de aralarında okullarına gidenler de bulunan 100’den fazla çocuk ölmüştür. Gene de, 2004 yılı Temmuz ayında çocuklar yıl sonu sınavları için okullarına koşmuşlardır. Bağdat’taki Bilad Al-Arab Kız Lisesi’nde elektrik yoktu ve herkes aşırı sıcaktan bunalmaktaydı. Ama Halid Salman ve eşi, kızları Yusra sınavdayken okul kapısında heyecanla bekliyordu:

Öğrencileri korumak üzere korumalar var, ama gene de korkuyoruz. Eskiden çocukları okula kadar biz götürmüyorduk, ortalık güvenliydi ve kimse çocuklara zarar vermeyi düşünmezdi. Durumun zamanla düzeleceğini umuyorum.

Altıncı sınıfa giden kızı Rusul’u Kahira Kız Lisesi’ne sınav için getiren Sahira Ali okulun dışında beklerken korkularını şöyle anlatıyor:

Okula geldiğimden bu yana birkaç patlama duyduk. Buraya gelirken polisin araştırdığı bir olay yüzünden geciktik.

Al Kahira Lisesi 6. sınıfa giden Rana Rasheed, sürüp giden huzursuzluklar ve güvenlik yetersizliği nedeniyle öğretmenlerin ders programını tamamlayamadıklarını söylüyor ve ekliyor:

Trafik sıkışıklığı yüzünden bugün okula geç gelebildim. Ardından güvenlik güçlerinin okulu patlayıcı yerleştirip yerleştirilmediğini anlamakiçin aramalarını bekledik. Hareketlerimiz çok sınırlandı. Yolda yürürken sürekli endişe içindeyiz, bize bakanlardan kuşkulanıyoruz. Elektrik nadiren geliyor ve bu sıcakta ders çalışmak da adeta bir işkence. Vantilatör de olmadığından sınav salonunda terden sırılsıklam oluyoruz.

Gelgelelim, ne aşırı sıcak ne de şiddet korkusu Iraklı çocukları ve ailelerini eğitimden vazgeçiremedi. Çocuklar için okula gitmek gündelik olarak hesaplanan bir haline gelmiş durumda. Bu riski alarak kendileri ve ülkeleri için daha iyi bir geleceğe ulaşmak istiyorlar.

Önceki sayfa  |  Sonraki sayfa

ARŞİV

UNICEF Türkiye Arama
   

• Detaylı Arama

Bu sayfada [Panel 3.8, Word 108KB] veya [3. Bölüm, PDF 991KB] tam metnini indirebilirsiniz.

 * RSS nasıl kullanılır …