DÇD 2005: Panel 1.1

Dünya artık çocukluk döneminin önemini görüyor

1919

Çocukların haklarının uluslararası hukuk planında tanınması, Eglantyne Jebb adlı bir İngiliz kadına çok şey borçludur. Jebb, savaşın ertesinde Avrupa’nın dört bir yanındaki milyonlarca çocuğun yaşadığı sefalete karşı Çocuk Esirgeme Vakfı’nı kurmuştur. Jebb’in uzak görüşlülüğü ivedi yardımların çok ötesine geçiyordu. 1920 yılında Cenevre’ye geçerek Uluslararası Çocuk Esirgeme Birliği’ni kurdu (bu kuruluş daha sonra Uluslararası Çocuk Refahı Birliği adını alacaktır).

1924

Milletler Cemiyeti, Uluslararası Çocuk Refahı Birliği tarafından hazırlanan Çocuk Hakları Cenevre Bildirgesini kabul etti. Bildirgede, çocukların maddi, manevi ve ahlaki gelişme; açlık, hastalık, özürlülük ve öksüzlük-yetimlikte özel yardım görme; sıkıntıda yardımlardan en önce yararlanma; ekonomik sömürüden korunma ve sosyal sorumluluk duygusu taşıyacak biçimde yetiştirilme hakları yer almaktaydı.

1948

BM Genel Kurulu, 25’inci maddede çocukluğun ‘özel bakım ve yardım gerektiren’ bir dönem olduğunu belirten İnsan Hakları Evrensel Beyannamesi’ni (İHEB) kabul etti.

1959

BM Genel Kurulu, ayrımcılıktan korunma, ad ve vatandaşlık hakkı gibi hakları tanıyan Çocuk Hakları Bildirgesi’ni kabul etti. Bildirgede ayrıca çocukların eğitim, sağlık ve özel korunma haklarına da yer verilmektedir.

1979

BM 1979 yılını Uluslararası Çocuk Yılı ilan etti. Bu yılın en çarpıcı başarısı, uzun erimde çok büyük önem taşıyan bir süreci başlatmasıydı: BM Genel Kurulu, BM İnsan Hakları Komisyonu ve bağımsız uzmanlarla, üye olmayan ülkelerin, sivil toplum kuruluşların (STK) ve BM kuruluşlarının gözlemci delegelerinden oluşan bir çalışma grubunun hukuksal bağlayıcılık taşıyacak bir belge hazırlamak üzere çalışmalara başlamasını kabul etti.

1989

BM Genel Kurulu, Çocuk Haklarına Dair Sözleşme’sini (ÇHS) oybirliğiyle kabul etti ve Sözleşme bundan bir yıl sonra yürürlüğe girdi.

1990

Dünya Çocuk Zirvesi (DÇZ) New York’ta toplandı. Toplantıya 71 devlet ve hükümet başkanı katıldı. Liderler, Çocukların Yaşaması, Korunması ve Gelişmesi Dünya Bildirgesi ile birlikte Bildirgenin yaşama geçirilmesine yönelik olup 2000 yılında ulaşılacak hedefler içeren bir Eylem Planı imzaladılar.

1994

Uluslararası Aile Yılı, hazırlanan programların, çocukların bakım ve korunmasında başka alternatifler geliştirmek yerine bu işlevleri yerine getiren aileleri desteklemesi gerektiğini bir kez daha teyit etti.

1999

Çocuk İşçiliğinin En Kötü Biçimlerinin Önlenmesi ve Yasaklanması için İvedi Eylem Sözleşmesi (182 sayılı ILO Sözleşmesi) benimsendi.

2000

BM Binyıl Kalkınma Hedeflerinde özel olarak çocuklara ilişkin hedefler de yer almaktadır. Bunların arasında, 2015 yılına kadar beş yaş altı ölümlerin üçte iki oranında azaltılması ve bütün çocukların ilköğretimi görmelerinin sağlanması da vardır. BM Genel Kurulu, ÇHS ile bağlantılı olarak isteğe bağlı iki protokol benimsedi. Bunlardan biri çocukların silahlı çatışmalara katılmaları, diğeri ise çocuk satışı, fuhşu ve pornografisi ile ilgilidir.

2002

Birleşmiş Milletler Genel Kurulu Çocuk Özel Oturumu’nu ( BMÇÖO) gerçekleştirdi. Bu, BM Genel Kurulu’nun özel olarak çocuklara ilişkin konuları tartıştığı ilk özel oturum oldu. Toplantıda resmi delege olarak yüzlerce çocuk temsilci yer aldı. Dünya liderleri Çocuklar için Uygun bir Dünya yaratma sözü verdiler. Çocukların korunması, yetiştirilmesi ve gelişmesinde başlıca sorumluluğun aileye ait olduğu ve aileye bu nedenle kapsamlı bir koruma ve destek sağlanması gerektiği bir kez daha teyit edildi.

Önceki sayfa  |  Sonraki sayfa

ARŞİV

UNICEF Türkiye Arama
   

• Detaylı Arama

Bu sayfada [Panel 1.1, Word 102KB] veya [1. Bölüm, PDF 672KB] tam metnini indirebilirsiniz.

 * RSS nasıl kullanılır …