Çocuklar için İlerleme, Sayı 2, Nisan 2005: Güney Asya
42 Milyon Çocuk Okul Dışında
Sağlanan gelişmelere karşın çocukların ilköğretime katılımları hala düşük düzeyde.
İlköğretime gitmeyen çocuklar (2001)
Bütün bölgeler birlikte alındığında 2001 yılında ilköğretim çağında olup da okula gitmeyen 115 milyon çocuk vardır. Bunların üçte birinden çoğu Güney Asya’dadır. Dünya toplamının 2005 yılında azalacağı tahmin edilmektedir.
Güney Asya’da ilköğretimde NK/DO yalnızca küresel ortalamanın altında kalmanın ötesinde, Sahra Güneyi Afrika dışında en düşük düzeydedir. Bununla birlikte belirli ilerlemeler de sağlanmıştır. 1980-2001 döneminde NK/DO yılda ortalama yüzde 0.9 artmıştır ve bu da artış hızı bakımından bölgeyi ikinci sıraya yerleştirmiştir.
Bölgenin tümündeki ilerlemelere karşın, çocukların ilköğretime katılımları kabul edilemeyecek ölçüde düşüktür. 2001 yılında tüm dünyada okula gitmeyen çocukların üçte birinden fazlası bu bölgedeydi. Tüm dünyada ilköğretim dışı toplam 115 milyon çocuğun 26.8 milyonu Hindistan’dadır (yüzde 23). Bu sayılar Pakistan’da 7.8 milyon (yüzde 7) ve Bangladeş’te 3.8 milyondur (yüzde 3). Eğitim açısından bölgedeki ülkeler arasında önemli farklılıklar görülmektedir. Örneğin Sri Lanka herkes için ilköğretim eğitimi hedefine ulaşmış durumdadır. Tsunami felaketi 20 yıllık kazanımları 20 dakikada yok etmeden ence Maldivler’de hedefe çok yaklaşmıştı. Buna karşılık Afganistan ve Bhutan’da ilkokul çağındaki çocukların ancak yarısından biraz fazlası ilköğretim gitmektedir.
1980-2001 döneminde bölgede kız çocukların ilköğretime katılımlarında OYAH erkeklerinkinin iki katından fazla olmuştur. Bu artış hızına karşın toplumsal cinsiyet açığı hala kabul edilemez ölçüde büyüktür. UNICEF’in 2005 yılı için yaptığı tahminlere göre belgede erkek çocukların yüzde 80’i okuldayken bu oran kız çocuklar için yüzde 75’tir. Kast sistemine dayalı sosyal yapı ve kadınların statüsünün düşüklüğü, özellikle Hindistan ve Nepal gibi ülkelerde kız çocukların eğitimini engellemektedir.
Bölgede eğitimdeki toplumsal cinsiyet açığının en büyük olduğu ülkeler, UNICEF’in 2005 yılı TCEE tahminlerinin 0.83’ü gösterdiği Pakistan ve Nepal’dır (0.89). Ayrıca, tüm Güney Asya bölgesinde 2001 yılı cinsiyet açığının en büyük olduğu ülke Afganistan’dır.
Bir bütün olarak bölgede okula giden her 100 erkek çocuğa 95 kız çocuk düşmektedir. Bu, küresel ortalamanın altında kalmaktadır. Bu cinsiyet eşitsizliği göstergesi açısından bakıldığında Nepal (89) ve Pakistan (83) özellikle geri durumdadır. 2015 yılına kadar herkese ilköğretim eğitimi sağlanması hedefine ulaşabilmesi için Pakistan’ın okullaşmadaki yıllık artış hızını ortalama yüzde 2.6’da tutması gerekmektedir. Ancak, aynı hedef için kız çocukların okullaşma hızında gerekli artış yüzde 3.1 olmalıdır. 2015 yılı için gerekli ortalama yıllık artış hızları Nepal için yüzde 2.3 (kızlar için 2.6), Hindistan içinse yüzde 1.7’dir (kızlar için 1.9).
Bölgedeki 8 ülkeden altısı, UNICEF’in eğitimde toplumsal cinsiyet eşitliğinin sağlanması için başlatılan ‘2005’e kadar 25’ Girişimi çerçevesinde özel olarak hedef seçilmiştir. Bu ülkelerden Bangladeş kız çocukların ilköğretime katılımlarını artırma açısından en başarılı ülke olmuştur ve UNICEF’in tahminlerine göre bu ülke Maldivler ve Sri Lanka ile birlikte (tsunami felaketi öncesi rakamlar temelinde) 2005 yılına kadar ilköğretimde cinsiyet eşitliğini sağlama yolundadır.
İlköğretimi tamamlayan çocuk sayısındaki artışla birlikte ortaöğrenime yönelik talep de artmıştır. Sonuçta, 1990 ile 2000 arasında ortaöğrenim çağında olup okullaşan çocuk oranı üçte birden yaklaşık yüzde 50’ye çıkmıştır.12
Hindistan söz konusu olduğunda ise ortaöğretimdeki durum tersine dönmüştür. 2000 yılında yapılan bir UNICEF araştırmasına göre, ortaöğretime başlayan kız çocukların yüzde 12.3’ü okulu bırakırken, okul bırakan erkek öğrencilerin oranı yüzde 9.9’dur. UNICEF araştırması ayrıca ortaöğretimdeki büyük eşitsizliklerin Nepal için de geçerli olduğunu göstermektedir. Sonuçta TCEE Nepal için 0.77, Hindistan içinse 0.80’dir.
Bölgedeki ülkelerin çoğunun, temel alıp gelişmeyi hızlandıracakları radikal stratejilere ve yalın önlemlere gereksinim duydukları açıktır. Güney Asya’da okul dışı çocuk sayısının fazlalığı, iyileştirmelerin, yalnızca gerçek tabloyu maskeleyen ortalamalarda değil, mutlak sayılarda da gerçekleştirilmesi gerektiğini göstermektedir.
Önceki sayfa
|
Sonraki sayfa
Yardımcı menü’ye atlayınız yada listeden bir seçeneği seçiniz ▼
ÇOCUKLAR İÇİN İLERLEME,
SAYI 2, 2005
Çocuklar için İlerleme, Sayı 2, Nisan 2005’i pdf formatında indirebilirsiniz. [PDF 1MB]
