ภาพรวมของประเทศ
ประเทศไทยกำลังอยู่ในช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อที่สำคัญช่วงหนึ่งในประวัติศาสตร์ การพัฒนาอย่างรวดเร็วในหลายสิบปีที่ผ่านมาทำให้ประเทศไทยอยู่ในกลุ่มประเทศที่มีรายได้ปานกลาง ระดับความยากจนลดลงประมาณสองในสามนับตั้งแต่ พ.ศ. 2533 ในขณะเดียวกันรัฐบาลมีการลงทุนในเรื่องเด็กอย่างต่อเนื่องซึ่งได้ช่วยชีวิตเด็กจำนวนนับล้าน ความสำเร็จต่างๆที่เกิดขึ้นนับตั้งแต่ พ.ศ. 2533 เป็นต้นมา เช่น • อัตราการตายของทารกลดลงร้อยละ 50 อย่างไรก็ตาม ความไม่เท่าเทียมกันยังคงมีอยู่ ความเจริญทางเศรษฐกิจไม่ได้ถูกส่งไปยังเด็กทุกคนในประเทศไทย โดยเฉพาะอย่างยิ่งในกลุ่มเด็กยากจน เด็กกลุ่มชาติพันธุ์ เด็กอพยพ เด็กผู้ลี้ภัย และเด็กพิการ เด็กเหล่านี้ยังคงขาดสิทธิพื้นฐานต่างๆ ที่พึงมีในการอยู่รอด การได้รับความคุ้มครอง และการพัฒนา ยกตัวอย่างเช่น ยังมีเด็กอายุระหว่าง 6-11 ปีอีกประมาณ 600,000 คนที่ยังไม่ได้เข้าเรียนหรือเข้าเรียนช้า จำนวนมากเป็นเด็กกลุ่มชาติพันธุ์ที่อาศัยอยู่ในพื้นที่ห่างไกล เด็กยากจน เด็กพิการ และเด็กที่มีเชื้อเอชไอวี ทุกๆ ปียังมีเด็กอีกประมาณ 40,000 คนที่ผู้ปกครองไม่ได้ไปแจ้งเกิด จึงไม่มีสูติบัตร ซึ่งการไม่มีสูติบัตรถือเป็นอุปสรรคอย่างยิ่งต่อการได้รับบริการสุขภาพและสวัสดิการอื่นๆ ของรัฐ ความท้าทายที่รออยู่ • การจดทะเบียนเกิด
|
