Perlindungan kanak-kanak

Mencabar keganasan

 “Tiada tolak-ansur di dalam mencabar keganasan terhadap kanak-kanak. Keunikan kanak-kanak – potensi mereka sebagai sumber manusia, kelemahan dan berisiko untuk terdedah kepada perkara-perkara yang memudaratkan di peringkat awal, bergantung kepada orang dewasa untuk pembesaran dan juga perkembangan mereka – merupakan sebab-sebab utama mengapa perlunya kita membuat pelaburan kepada pencegahan dan perlindungan daripada keganasan,” kata Dr. Luchmann.

© UNICEF Malaysia/2007/Nadchatram

Persembahan tarian khas yang mengajak orang ramai hentikan keganasan terhadap kanak-kanak ketika berlangsungnya upacara penutupan kempen tersebut.

Keganasan terhadap kanak-kanak bermaksud keganasan di dalam bentuk fizikal, keganasan di dalam bentuk psikologikal, diskriminasi, terbiar dan layanan yang teruk. Ia juga berbeza dan merangkumi penderaan dalam bentuk fizikal, kata-kata dan juga seksual di dalam rumah kepada hukuman yang memalukan dan penganiyaan di sekolah; juga termasuk penderaan dan terbiar di dalam institusi-institusi kepada pergaduhan berkumpulan di jalanan di mana kanak-kanak bermain atau bekerja.

Di Malaysia, menurut statistik yang didapati daripada Kementerian Pembangunan Wanita, Keluarga dan Masyarakat telah menunjukkan bahawa terdapat sebanyak 1,800 kes-kes penderaan kanak-kanak yang telah dilaporkan kepada pihak polis pada tahun 2005, dengan purata sebanyak lima laporan diterima setiap hari. Pakar hak kanak-kanak walaubagaimanapun percaya bahawa bilangan ini mungkin hanya sebahagian kecil daripada bilangan sebenar kes yang tidak dilaporkan. Yang tragiknya untuk kanak-kanak, hanya kes-kes yang serius sahaja yang memerlukan kanak-kanak tersebut dimasukkan ke hospital di mana apabila berlaku kematian barulah ianya dilaporkan kepada pihak polis atau Jabatan Kebajikan Masyarakat di bawah Kementerian Pembangunan Wanita, Keluarga dan Masyarakat Malaysia.