شرح کلی
ایران پیماننامه جهانی حقوق کودک را در سال 1373 (1994 میلادی)، با قید شرط کلی، تصویب کرد و تا به حال دو بار به کمیته حقوق کودک گزارش داده است. مجلس ایران نیز امضای پیمان "رفع کلیه اشکال تبعیض علیه زنان" را در سال 1382 (2003 میلادی) تصویب کرد، اما اجرای آن منوط تصویب نهایی از جانب دستگاه دولتی بالاتری می باشد. اکثریت مردم در جمهوری اسلامی ایران از شرایط زندگی متوسط بهرهمند هستند، با این حال موانع زیادی پیشرو است. از جمله میزان بالای بیکاری، توزیع نابرابر درآمد و نابرابری فرصتها. تقریبا 20 درصد مردم ایران زیر خط فقر زندگی میکنند (ارزیابی عمومی کشوری سازمان ملل سال 2003) و محرومیتهای منطقهای جدی نیز وجود دارد. مردم مناطق روستایی از این چالشها بیشتر از دیگران رنج میبرند. آنها درآمد خانوادگی کمتری دارند، میزان اشتغال و باسوادی پایینتر است و امکانات کمتری در اختیار آنها قرار دارد. به عنوان مثال در استان سیستان و بلوچستان، تنها 55 درصد مردم به آب سالم دسترسی دارند این درحالی است که رقم یاد شده در سطح ملی 83 درصد است. در حالی که سیستم مراقبتهای بهداشتی اولیه به صورت کلی وسیع و جامع است، میزان ایمنسازی در مناطق محروم روستایی پایین بوده و میزان مرگ و میر کودکان و نوزادان نیز بالاتر است. یونیسف توجه خود را به سه استان که بیشترین نیاز را دارند، متمرکز کرده است. این سه استان، هرمزگان، آذربایجان غربی و سیستانوبلوچستان می باشند. زمینههایی که در آنها مداخله صورت میگیرد عبارتند از:
جمهوری اسلامی ایران همچنین یکی از کشورهایی است که به میزان بالایی مستعد بلایای طبیعی است و در سالهای اخیر اثرات سیلها، خشکسالیها و زلزلههای مهیب را به خود دیده است. یونیسف پس از زلزله ویرانگر 5 دیماه 1382 (دسامبر 2003) به کمک شهروندان بم و مناطق پیرامون آن شتافت. از آن پس همکاری با مسئولان محلی و جوامع برای احیای شهر و امکانات آن ادامه دارد.
|
