خطرات را از سر راه برداریم، نوشته کریستین سالازار فولکمن، نماینده یونیسف در ایران
چند روز پیش در راه خانه دوباره خانواده ای را سوار بر موتور سیکلت دیدم در حالیکه دختر نوجوان آنان بعنوان سومین سرنشین موتور هر آن نزدیک بود بیفتد. پاهای او از دوطرف موتور آویزان بودند چراکه موتور سیکلت جای پایی برای سرنشین سوم ندارد.. هیچکدام از سرنشینان موتور کلاه ایمنی و یا لباس محافظ نداشتند. موتورسیکلت به سختی از میان انبوه ماشین ها، در شلوغ ترین ساعت بعدازظهر، در حال حرکت بود.
این تصاویر، واقعیتی را نشان میدهند که هرکسی می تواند در خیابان های ایران شاهد آن باشد. فقدان اقدامات ایمنی اساسی به هنگام رفت و آمد برای کودکان، یکی از علل اصلی میزان بالای تصادفات و مرگ و میر ناشی از حوادث رانندگی در سال های گذشته بوده است. در سال 2006 میلادی، حدود 28000 نفر در راه ها و جاده های کشور جان خود را از دست داده اند. در همان سال نزدیک به 2700 کودک زیر 15 سال جان خود را در اثر حوادث رانندگی از دست داده اند و قریب به 95000 کودک و نوجوان زیر 20 سال مصدوم شده اند. ایران یکی از کشورهایی است که بالاترین آمار مرگ و میر ناشی از حوادث رانندگی را در جهان دارد. در واقع آمار تصادفات جاده ای در ایران بیست مرتبه بالاتر از میانگین جهانی است.
امسال به مناسبت روز کودک در 17 مهرماه، یونیسف ایران ایمنی در رفت و آمد و پیشگیری از حوادث رانندگی را در راس برنامه های خود قرار داده است. در این تلاش، سازمان بهزیستی کشور، وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، پلیس راهنمایی و رانندگی و شهرداری تهران با یونیسف همراه شده اند. ما همگی قصد داریم تا آگاهی تمام افرادی که در رفت و آمد نقش دارند از جمله راننده خودروها، راننده موتورسیکلت ها و یا عابرین پیاده را به نحوی ارتقا دهیم تا ناامنی موجود در خیابانها و جاده ها را به پایان برسانیم. اگر تنها تعدادی از اقدامات ایمنی اساسی در کشور به اجرا درآیند جان هزاران نفردر سال نجات خواهد یافت. این اقدامات عبارتند از:
كاهش سرعت : سرعت عامل اصلی ایجاد حوادث جاده ای است. تحقیقات نشان می دهد که هر یک کیلومتر در ساعت کاهش سرعت متوسط وسایل نقلیه باعث افت چهار الی پنج درصدی در تصادفات مرگبار می گردد. استفاده از کمربند ایمنی: استفاده از کمربند ایمنی، بیش از هر اقدام ایمنی دیگری جان انسان ها را در سوانح رانندگی نجات داده است. استفاده از کمربند ایمنی باعث کاهش 40 تا 50 درصدی در تمامی آسیب ها و کاهش 40 تا 60 درصدی در آسیب های مرگبار می گردد. تمامی سرنشینان وسیله نقلیه، بخصوص کودکان، همیشه باید از کمربند ایمنی استفاده نمایند. استفاده از كلاه ایمنی: استفاده از كلاه ايمني موثرترين راه كاهش آسيب به ناحيه سر و کاهش تلفات ناشي از تصادفات موتورسيكلت، دوچرخه موتوري و دوچرخه محسوب ميشود. يافتهها حاكي از آنند كه استفاده از كلاه ایمنی موتورسيكلت هم شدت و هم احتمال آسيب به ناحيه سر را حدود 70 درصد كاهش ميدهد. کودکان برای راندن موتورسیکلت باید حداقل 12 سال سن و 135 سانتی متر قد داشته باشند و باید همیشه مجهز به کلاه و پوشش ایمنی مناسب باشند. استفاده از صندلی ایمنی کودک: استفاده از صندلی نوزاد و کودک در پیشگیری از مصدومیت و مرگ نوزادان و کودکان در حوادث رانندگی بسیار موثر است. استفاده از صندلی ایمنی در خودرو، آمار مرگ و میر نوزادان در حوادث رانندگی را 71 درصد و خردسالان را 54 درصد کاهش می دهد.
کودکان و نوجوانان می توانند نقشی کلیدی در جهت ایجاد تغییراتی مثبت در محیط رفت و آمد ایفا کنند. با آموزش مفاهیم ایمنی، که باید از سنین خردسالی در برنامه های آموزشی مهدهای کودک و پیش دبستان قرار گیرد، کودکان می توانند الگویی برای والدین و افراد بزرگسال باشند. کودکان می توانند در قالب نقش هایی که ایفا می کنند، نیازهای خود و رفتارهای نادرست بزرگسالان را به آنان یادآوری کرده و راه چاره ای برای آن پیدا کنند. . بسیاری از کشورها تجربیات مثبتی از همکاری کودکان و والدین آنان در اجرای طرحهای جامعه ایمنتر و برنامه ریزی شهری داشتهاند. به همین ترتیب کودکان، والدین و معلمان می توانند در ارزیابی استانداردهای ایمنی در مدارس و مهدهای کودک مشارکت داشته باشند.
کشور ایران طی سال های اخیر گام های بلندی در جهت کاهش نرخ مرگ و میر کودکان از طریق انجام واکسیناسیون و نظام موثر خدمات بهداشتی اولیه برداشته است. اکنون زمان آن رسیده است که با اقدامی مناسب آمار تکان دهنده صدمات و مرگ و میر ناشی از حوادث رانندگی را کاهش دهیم. طرح های بسیار خوبی در این زمینه وجود دارند از جمله طرح "همیار پلیس" که با همکاری وزارت آموزش و پرورش و پلیس راهنمایی و رانندگی انجام گرفته است. بر اساس این طرح آموزش ترافیک در مدارس صورت گرفته و از "پارک ترافیک" برای آموزش موقعیت های واقعی رفت و آمد به کودکان استفاده می شود.
نهادینه شدن هر طرحی در جهت بهبود وضعیت رفت و آمد در ایران نیازمند زمان است تا نتایج آن مشهود گردد. ولی زمانی برای از دست دادن وجود ندارد، ما باید هم اکنون آغاز کنیم. ما به نسل آینده و همچنین به خودمان مدیونیم.
کریستین سالازار فولکمن، نماینده یونیسف در ایران
|
.jpg)
