هجده سال از تصویب پیماننامه حقوق کودک گذشتدر 29 آبانماه 1386 کودکان و نوجوانان در سراسر جهان به یونیسف و شرکای آن ملحق میشوند تا هجدهمین سالگرد تصویب پیماننامه حقوق کودک را جشن بگیرند. این مراسم بر تفاوت بسیار مهمی که پیماننامه حقوق کودک در زندگی میلیونها کودک ایجاد کرده تاکید کرده و از همگان دعوت میکند تا برای ساختن جهانی شایسته کودکان بازهم عهد ببندند. "زندگی بسیاری از کودکان امروز بازگو کننده تغییر فاحشی است که پیماننامه حقوق کودک در آن بوجود آورده است." فیلیپ اوبرین، مدیر منطقهای یونیسف در اروپا در میزگردی با کودکان و نوجوانان در ساختمان ملل ژنو با بیان این مطلب ادامه داد: "در طول دو دهه اخیر میلیونها نفر به آموزش دسترسی پیدا کردهاند، افراد کمتری از ابتلا به بیماریهای قابل پیشگیری میمیرند. بیایید برای رسیدن به این مرحله جشن بگیریم و تعهد خود را برای ساختن جهانی که در آن کودکان به تمامی حقوق خود دست میابند تجدید کنیم". پیماننامه حقوق کودک تلاشی را که از قبل برای آموزش جهانی وجود داشته تقویت میکند. برنامههای ویژه برای کودکان آسیبپذیر و کودکانی که از اچ ای وی/ایدز یتیم شدهاند، تدارک دیده شد و حذف شهریه مدارس و اقداماتی دیگر در این زمینه درهای مدارس را به سوی میلیون ها کودک بازمانده از تحصیل باز کرده است. پیماننامه حقوق کودک همچنین ما را به درک جدیدی از اهمیت آموزش در شرایط جنگ و بلایای طبیعی هدایت کرده است. به همین خاطر برنامههای آموزشی یکی از اصول استاندارد فعالیتهای یونیسف، یکی از آژانسهای پیشرو سازمان ملل متحد، در شرایط اضطراری شدهاند. در طول دو دهه اخیر، مرگومیر کودکان به شکل قابل ملاحظهای کاهش یافته است. در سال 1990 حدود 13 میلیون کودک زیر پنج سال جان سپردند. در سال 2006 این تعداد به 9/7 میلیون نفر کاهش پیدا کرده است. گرچه هنوز به آمار قابل قبولی دست نیافتهایم از آن جهت که بسیاری از این مرگومیرها قابل پیشگیری میباشند با این حال دستاورد مهمی محسوب میشوند. در سایه پیماننامه حقوق کودک در جهان همچنین شاهد پیشرفتهای زیادی در زمینه حمایت از کودکان بودهایم که از آن جمله میتوان به اقدامات حقوقی برای حمایت از کودکان در مناطق جنگزده اشاره کرد. با وضع قوانین برای مبارزه با موارد دیگر از جمله بهرهکشی جنسی، آزار ، قاچاق و ختنه دختران توجه بسیار زیادی شده است . دفاتر یونیسف، کمیتههای ملی و دیگر فعالین حقوق کودک در سراسر جهان سالگرد تصویب کنوانسیون حقوق کودک را جشن میگیرند. بدنبال تجربیات موفق کشورهای دیگر، برخی از آنان از این فرصت استفاده میکنند تا دولت خود را برای تاسیس دیدهبان حقوق کودک برای نظارت بر اجرای مفاد پیماننامه متقاعد کنند و برخی دیگر بر ادغام اصول پیماننامه با قانون اساسی ملی کشورها تلاش میکنند. گروهی از تهیه کنندگان تلویزیونی برنامههای خود را به حقوق کودک اختصاص میدهند. به گفته خانم مارتا سانتوس پایس، مدیر مرکز تحقیقاتی یونیسف این فعالیتها نشان میدهند این پیماننامه، نهضت حقیقی حقوق کودک را با دهها هزار طرح و مشارکت میلیونها نفر از مردم هدایت میکند. خانم مارتا سانتوس پایس در مراسمی در ساختمان ملل ژنو گفت: "پیماننامه حقوق کودک نه در مورد تعهدات بلکه در رابطه با وظایف است. اجرای این پیماننامه اولین و مهمترین وظیفه دولتهاست. اما والدین، معلمان، فعالان اجتماعی و خود کودکان نقش بسیار مهمی در این زمینه دارند. اگر این حرکت توسط هر یک از ما پشتیبانی شود میتواند جهان را برای نسل آینده تغییر دهد." علیرغم پیشرفتهای انجام شده تاکنون، کارهای زیادی لازم است انجام شود تا تحقق حقوق کودکان تضمین شود: روزانه نزدیک به بیستوهفت هزار کودک زیر 5 سال از بیماریهای قابل پیشگیری میمیرند، در هر 6/3 ثانیه یک انسان، که در اغلب موارد یک کودک زیر 5 سال است از سوءتغذیه جان میسپارد. بیماری مالاریا در هر سی ثانیه در گوشهای از جهان جان یک کودک را میگیرد. بیش از 15 میلیون کودک، مادر یا هردو والدین خود را از بیماری ایدز از دست دادهاند. در سال 2006 بیش از 2 میلیون کودک با اچ ای وی ایدز زندگی میکنند که فقط 15 درصد آنان میتوانند از داروهای ضد ویروس استفاده کنند. صندوق کودکان سازمان ملل متحد (یونیسف) از تمانی دولتها میخواهد که با تقویت بیشتر سیستم اجتماعی، چارچوب حقوقی و اطمینان از بودجه کافی احقاق حقوق کودکان را در راس کار خود قرار دهند. یونیسف همچنین از تمامی جوامع میخواهد تا از طریق اطلاعرسانی در جهت آنچه که لازم به انجام است در جهت گسترش نهضت جهانی حقوق کودک هرچه بیشتر تلاش کنند. اگر این نهضت از سوی تمامی بخشهای جامعه حمایت و تقویت شود، میتواند جهان را به شکلی اساسی برای نسل آینده تغییر دهد. پیماننامه حقوق کودک قرارداد اجتماعی جدیدی را بین دولتها، جوامع، مدارس، خانوادهها و بزرگسالان از یک سو و کودکان در سوی دیگر آغاز کرده است. "ما باید به خودمان یادآور شویم که ما بعنوان بزرگسالان، چگونه کودکان را میبینیم و با آنان رفتار میکنیم. این آسان نیست و در واقع یکی ازبزرگترین چالشهای پیماننامه حقوق کودک خواهد بود. "
|
