اچ آی وی/ایدز و ایجاد خدمات دوستدار نوجوانان در این زمینه
طرح مساله
اگرچه میزان شیوع اچ آی وی در ایران در حال حاضر پایین است ( به صورت رسمی کمتر از 01/ درصد) اما این کشور در مقابل شیوع آن مصون نیست. دانش لازم نسبت به این بیماری و راههای پیشگیری از آن به ویژه در میان افراد جوان و زنان وجود ندارد. علاوه بر این نگرشهای سنتی نسبت به مساله روابط جنسی ،هر نوع بحث آزاد در این خصوص را محدود میکند.
نوجوانان درحدود 27 درصد کل جمعیت کشور را تشکیل میدهند، اطلاعات کمی نسبت به سطح آگاهی این گروه درخصوص ایدز و نگرشهای آنها نسبت به این موضوع وجود دارد. مطالعات اندکی که در بین نوجوانان ایرانی انجام شده است نتایج ناامید کنندهای را نشان میدهند:
یک سوم نوجوانان دختر نمیتوانند حتی یکی از راههای انتقال اچ آی وی / ایدز را نام ببرند. دختران و پسران خود را در معرض خطر ابتلا به اچ آی وی نمیبینند و در حالی که نوجوانان پسر در مورد اچ آی وی اطلاعات بیشتری دارند، با این حال آنها همچنان رفتارهای پرخطری نظیر ارتباط جنسی بدون کاندوم و ارتباط جنسی با افراد مختلف و زنان خیابانی را دارند.
در حالی که نتایج فوق نمیتواند به کل جمیت نوجوان کشور تعمیم داده شود، اما واضح است که اطلاعات بیشتری با محوریت جوانان نیاز است تا به جوانان کمک کند از خود در برابر این بیماری حفاظت کنند.
اقدامات
یونیسف ایران در قالب برنامه اچ آی وی/ ایدز با شرکای دولتی و غیردولتی کار میکند تا پیامهای کلیدی مرتبط با اچ آی وی / ایدز و موضوعات مربوطه را از طریق رسانههای جمعی در جامعه پخش کند و ارائه خدمات جوان مطلوب و اطلاعرسانی را تضمین نماید.
برنامه جاری، 13 منطقه روستایی و نیمه شهری را در بر میگیرد و کودکان بین سنین 18-6 ساله را گروه هدف خود قرار داده است. شرکای کاری اساسا وزارتخانههای دولتی هستند و مداخلات بیشتر در درون محیط مدارس برنامهریزی شدهاند. جوانان، کودکان و نوجوانانی که بیشتر از همه در معرض خطر هستند، ضرورتا در مدارس نیستند و غالبا میتوانند در سطح جوامع شهری جایی که رفتارهای پرخطر بیشتر در آنجاها اتفاق میافتند پراکنده باشند.
