یادگاری کودکان بر دیوارهای یونیسف نقش بست
در ساختمانی چند طبقه با یک آسانسور، یک پارکینگ که ظاهر آن با بقیه هیچ فرقی نمی کند افراد زیادی از سراسر دنیا با ملیت های مختلف اما با یک هدف مشترک در کنار هم کار می کنند، برای حمایت از حقوق کودکان. اینجا مکانیست که تمام افراد در آن از کشورهای کنیا، هلند، آلمان، موریتانی، اسپانیا، سوییس ، انگلستان و ایران تلاش می کنند تا دنیا به مکان بهتری برای کودکان تبدیل شود. ورودی این ساختمان بیش از هر چیز دیگری به چشم میاید. مردم با وارد شدن به دفتر یونیسف کمی جا می خورند، چرا که بدلیل مسایل امنیتی ، افراد باید از یک فضای کاملا بسته با دیوارهای آهنی، مثل یک سلول کوچک عبور کنند تا وارد ساختمان بشوند. تنها کاری که می توانست کمک کند این بیروحی ، خشکی و سردی از بین برود و حضور در مکانی که تمامی چالشها و تلاشها ی آن برای کودکان است بهتر احساس بشود این بود که آن فضا بدست کودکان سپرده شود تا با سلیقه خودشان آن را درست کنند. بدین ترتیب تعدادی از بچه های کانون فرهنگی حمایتی کودکان کار را به این دفتر دعوت شدند تا این فضا را با موضوع " دنیای ایده ال من" نقاشی کنند. در صبح زود یک روز جمعه، پنج دختر و یک پسر میانگین سنی 12 تا 15 سال ازین کانون به اینجا آمدند. از خانم ژینوس تقی زاده، نقاشی که بارها با کودکان کار کرده بود و زبان آنها را خیلی خوب می دانست هم دعوت شد که به اینجا بیایند، این کودکان را هدایت کنند تا آنها بتوانند آنچه را که در ذهن دارند را نقاشی کنند. بچه ها ایده های مختلفی داشتند اما همه آنها معتقد بودند که همه کودکان حق دارند درجهانی با طبیعت زیبا پر از رنگ های شاد زندگی کنند. " من دوست دارم نشان بدهم که تفاوتی بین کودکان وجود ندارد" سکینه جوزی، 15 ساله در حالیکه کودکانی را با رنگ چهره متفاوت در کنار هم نقاشی میکرد می گوید " هرکسی که از در وارد میشه باید با این نقاشی ها، ارتباط اینجا را با کودکان احساس کنه". درآن روز گرم مرداد ماه بچه ها با شور و اشتیاق زیادی کار میکردند. آنها ابتدا با ماژیک شکل می کشیدند وبعد با رنگ های شاد آنها را رنگ می کردند. مهرداد دوست داشت که دنیایش با پروانه ها و اسب هایی که می کشید زیباتر شود. فائزه، 12 ساله به این فکر میکرد که روز بعد همه با دیدن این نقاشی رنگارنگ خوشحال خواهند شد. آن روز با آن بچه ها، با نقاشی های زیبای سکینه ، شیطنت های مهرداد، اشتیاق فراوان فائزه و ... یک خاطره شد، وآنچه از این خاطره بجا ماند برای سالهای متمادی میهمانان دفتر یونیسف را با صحنه هایی دوست داشتنی استقبال خواهد کرد.
|
