حقوق کودکان پناهنده
 |
|
© یونیسف ایران |
|
کودکان پناهنده عراقی در اردوگاه جهرم با کاشت نهال به داشتن آینده ای بهتر امیدوارند |
در طول هفته جاری مردم در سراسر نقاط دنیا روز جهانی پناهنده را جشن گرفتند. این روز در واقع به کسانی که به خاطر جنگ یا ترس از آزار و اذیت مجبور به ترک خانههای خود و زندگی در یک کشور دیگر شدهاند، اختصاص داده شده است.
کمیساریای عالی سازمان ملل در امور پناهندگان پیامی واحد و موثر را به عنوان موضوع اصلی روز جهانی پناهنده در سال جاری برگزیده است: هرگز امید خود را از دست ندهیم.
کمیساریای عالی سازمان ملل در امور پناهندگان(UNHCR) در نظر دارد تا تلاشهای سازمان مرتبط با امور پناهندگان و شرکای آنرا برای پیدا کردن راهحلی ماندگار برای میلیونهای پناهنده و مردم بیخانمان در سراسر دنیا پررنگتر کند. در حال حاضر درحدود یک میلیون پناهنده افغانی و عراقی در ایران به سر میبرند که در انتظار بازگشت داوطلبانه به کشورشان در کمال امنیت و آرامشاند.
در بسیاری از موارد، کودکان بیشتر از نیمی از جمعیت پناهنده را تشکیل میدهند. این کودکان نه تنها از جنگ یا سایر اشکال آزار و اذیت در کشور خودشان در عذاب هستند، بلکه با مشکلات متعدد مربوط به مسائل حقوق بشری نیز در کشور مقصد مواجه هستند. بر پایه این واقعیتها، پیمان نامه جهانی حقوق کودک توجه خاصی به کودکان پناهنده و پناهجو مبذول داشته است.
ماده 22: حقوق کودکان پناهنده
حکومتها باید حمایت از کودکان پناهنده و کمک به آنها را تضمین کنند. این امر چه در مورد کودکان پناهنده ای که تنها زندگی میکنند و چه در مورد کودکانی که با والدین خود یا سایر سرپرستان خود زندگی میکنند، صدق میکند.
پناهنده کسی است که کشور خود را ترک کرده و اغلب به دلیل اینکه مجبور به ترک کشورش بخاطر جنگ شده در تلاش است تا اجازه زندگی در یک کشور دیگر را پیدا کند.
پناهندگان معمولا تمامی داراییهای خود را از دست داده و از سایر اعضای خانواده خود جدا شدهاند. بسیاری از پناهندگان کودک هستند. سازمان ملل برنامهای دارد که در قالب آن با پناهندگان در سراسر دنیا کار میکند. حکومتها باید با سازمان ملل یا سایر سازمانهایی همکار سازمان ملل همکاری کنند تا از کودکان پناهنده حمایت و به آنها کمک شود.
حکومتها همچنین باید سعی کنند تا والدین یا خانواده کودکان پناهنده را که در کشور خود هستند، پیدا کنند. اگر والدین یا سایر اعضای خانواده پیدا نشدند، با کودک بایستی دقیقا همانند سایر کودکانی که نمیتوانند با خانواده خود زندگی کنند، برخورد شود.(برای درک مفهوم این جمله به ماده 20 کنفوانسیون حقوق کودکان مراجعه شود).
تصور کن کودک پناهنده بودن چگونه است: تنها در یک کشور غریبه. شاید حتی نتوانی به زبان آن کشور هم صحبت کنی. شاید یک جنگ ویرانگر در کشور خودت در جریان است و تو نمیتوانی در حال حاضر به کشورت برگردی. در این صورت به تمامی کمکهایی که میتوانی بگیری نیاز خواهی داشت. کودکان بسیاری هستند که با این مشکل مواجهاند. حتی اگر نتوانی به آنها کمک کنی، خوب است که بعضی وقتها به آنها فکر کنی و بدانی که برای برخی از افراد زندگی چقدر سخت است.
