برای کودکان و نوجوانان

برای کودکان و نوجوانان

 

یادگیری درسهای زندگی از طریق فوتبال

© یونیسف ایران
شهرام 12 ساله معتقد است فوتبال به او یاد داده که برای رسیدن به هدف چگونه با دیگران همکاری کند.

شهرام نگران است .آن صحنه در طول روز چندین بار در ذهنش تکرار شد. اکنون پس از یک روز طولانی کاری، شهرام خسته است و نهایتا احساساتش بر او غلبه می‌کنند. "خیلی حالم گرفته است"، شهرام با بیان این مطلب ادامه می‌دهد:" هنوز هم باورم نمی‌شود که آنها باختتند."
بازی ایران و مکزیک – اولین بازی ایران در جام جهانی- یک فاجعه بود. بعد از متوقف ساختن مکزیک با نتیجه مساوی یک-یک در نیمه اول، بازی ایران در نیمه دوم بهم ریخت و ایران بازی را با نتیجه سه بر یک واگذار کرد. شهرام هم همانند خیلی‌های دیگر در ایران، بسیار ناراحت شد. او طرفدار تیم ایران است، اما برزیل تیم محبوب اوست. البته برای نتیجه نهایی، شهرام آرزوهای بزرگ‌تری دارد.
" دوست دارم که یک کشور فقیر نظیر ساحل عاج برنده جام جهانی بشود. این اتفاق می‌تواند کودکانی را که در این کشور زندگی می‌کنند خوشحال‌ کند." شهرام و خانواده‌اش پنج سال پیش از افغانستان به ایران آمدند. با اینکه او تنها 12 سال دارد، اما بزرگ تر به نظر می‌رسد. روزهای خود را با کار کردن به عنوان دستیار خیاط سپری می‌کند و وقت کمی برایش باقی می‌ماند تا بتواند به مدرسه رفته و یا مسابقات جام جهانی را از تلویزیون تماشا کند.
شهرام هم مثل 200 کودک افغانی دیگر هر روز دو ساعت به مدرسه می‌رود. کلاس‌ها در یک ساختمان سه اتاقه در جنوب تهران برگزار می‌شود جایی که توسط یک سازمان غیردولتی به نام جمعیت دفاع از کودکان کار و خیابان اجاره شده است.
شهرام از میان فوتبالیست‌های مشهور، ساموئل اتو و رونالدینو را قبول دارد که از یک خانواده فقیر بوده و در یک شرایط بدی بزرگ شده‌اند. شهرام می‌گوید: "الان آنها نه تنها می‌توانند خانواده خود را تامین کنند، بلکه می‌توانند به دیگران هم کمک کنند." فوتبال هم‌چنین درس‌های مهمی به او داده است. "در فوتبال شما باید با هم‌تیمی‌های خود همکاری کنید تا به هدف برسید." شهرام با بیان این مطلب اضافه می‌کند:"می‌توانید بیینید که ایران بازی را باخت چون همکاری تیمی نداشت."
شهرام امیدوار است، روزی برسد که شرایط افغانستان برای بازگشت خانواده‌اش مناسب شود و او برای تیم ملی افغانستان بازی کند.
در حال حاضر، شهرام و برادرش جلوی تلویزیون نشسته اند و تخمه می‌خورند و آرزوهایی را درسر می‌پرورانند. " زمانی که فوتبال نگاه می‌کنم مشکلاتم از یادم می‌رود" شهرام این جمله را گفته و ادامه می‌دهد:" نمی‌توانم تصور کنم که اگر یک فوتبالیست حرفه‌ای بشوم، چه احساسی خواهم داشت. هر شب این رویا را در سر می پرورانم. "

 

 

unite for children